Niet fish & chips, maar tikka masala is het nationale Britse gerecht, zo zei een minister een paar jaar geleden. Noodgedwongen zullen de Britten echter weer gepaneerde vis met slappe dikke friet moeten gaan eten, want de negenduizend curryhuizen kunnen de vraag niet meer aan. Tenminste ze kunnen geen mensen meer krijgen om de klanten te bedienen.
 Het personeel van de meeste curryhuizen komt rechtstreeks uit Bangladesh. Maar door alle immigratiebeperkingen kan daar niet meer geworven worden. Tot overmaat van ramp kampen curryhuizen ook nog met sterk stijgende rijstprijzen. De prijs van basmati-rijst - de meest populaire soort in Groot-Brittannië - is verdubbeld. Veel consumenten vallen daardoor weer terug op de oude fish & chips. De Noordzee-kabeljauw zal er niet over staan te juichen.


 

  Liverpool-Manchester United in de brandende woestijnzon in plaats van de Engelse regen. Wedstrijden in de premiership kunnen in de toekomst ook in het buitenland worden gespeeld. Per seizoen zou elk team in de hoogste divisie van het Engelse voetbal zelfs minimaal een competitiewedstrijd in het buitenland moeten gaan spelen. Hiermee hoopt de premierschip heel veel geld binnen te halen. 
 Engelse topteams zijn zo populair dat steden als Hongkong, New York, Los Angeles, Singapore, Dubai en Beijing zonder blikken zeven miljoen pond neerleggen voor een oefenwedstrijd. Een duel om het 'echie' zou mogelijk nog veel meer inkomsten genereren.
 Nu al zijn de Engelse clubs de veruit rijkste ter wereld en kunnen ze de beste spelers aantrekken.. De Engelse competitie is uitgegroeid tot een mondiale publiekstrekker. Het spelen wedstrijden overzee speelt daarop in. De nieuwe regeling zou in het seizoen 2010/2011 moeten ingaan.  Het idee is niet helemaal nieuw. Dit jaar speelden teams uit de Amerikaanse National Football League (NFL) en de National Hockey League (NHL) competitiewedstrijden in Londen. Nu zouden voetbalclubs op hun beurt aan de andere kant van de oceaan gaan spelen. Politici reageerden sceptisch op het idee. Door de verdere internationalisering van het Engelse voetbal zou talent van eigen grond nog minder kans krijgen. Engeland wist zich dit jaar niet te kwalificeren voor het EK. Engelse fans zijn boos over de geldjacht van hun clubs. Sommige managers en spelers zijn verontwaardigd dat de Premier League het voorstel heeft gedaan zonder enig overleg met hen te plegen.

Britse scholieren mogen op kosten van de staat een dagje naar het concentratiekamp Auschwitz in Polen. Op die manier wil de regering de nieuwe generatie bewust maken van de verschrikkingen van de Holocaust. Van elke middelbare school zullen jaarlijks twee leerlingen worden geselecteerd voor een bezoek aan het kamp. De bedoeling is dat zij bij terugkeer hun medeleerlingen zullen informeren over wat er in de concentratiekampen is gebeurd. In Auschwitz en het zusterkamp Birkenau werden naar schatting tijdens de oorlog 1,1 miljoen mensen vermoord.
 De regering wil dat ook jongeren de omvang van de Holocaust begrijpen en vooral de wijze waarop de Nazi's de vernietiging van complete bevolkingsgroepen planden. De leerlingen zullen in Auschwitz een ontmoeting hebben met een overlevende van de kampen en een excursie maken door de barakken en langs de crematoria. Voor elk bezoek van een leerling draagt de staat 200 pond bij. Het programma loopt voorlopig tot 2011 en zou daarna permanent moeten worden.

Behalve patat, hamburgers, milkshake's en worteltjes mag de bekende hamburgerketen nu ook schooldiploma's gaan leveren. De Britse premier Gordon Brown heeft McDonald's samen met twee andere ondernemingen (een luchtvaartbedrijf en een spoorwegonderneming) toestemming gegeven eigen opleidingen te verzorgen. Personeel van de duizend McDonald's-Vestigingen kunnen een zogenoemd diploma basis staff management verwerven. Het is niet alleen een bewijs dat zij een zaak kunnen runnen, maar het moet ook een papier zijn dat toegang verschaft tot een hogeschool en universiteit. Hoewel McDonald's-werknemers belangrijke waarden meekrijgen zoals optimale dienstverlening en hygiëne, is het hoger onderwijs voorlopig nog niet erg enthousiast over de McDiploma's. Zij denken dat de werknemers van McDonald's onvoldoende theoretische ondergrond hebben voor een carriere als bedrijfseconoom, tandarts of professor.  Ofschoon er wereldburgers zijn die het met hun McDonald's-werkervaring ver geschopt hebben  - atleet Carl Lewis, zanger Macy Gray, voormalig stafchef van het Witte Huis Andrew Card en Amazon-baas Jeff Bezos -, moet de elite van Oxbridge er niet aan denken dat er direct ook hamburgerbakkers op de campus rondlopen.

'En wat hebben de Romeinen voor ons gedaan?' Een verdeeld land gecreëerd, zo concludeert The Guardian vanmorgen. De Romeinen is veel kwalijk te  nemen, maar het groter wordende verschil tussen arm en rijk in Groot-Brittannië is toch vooral het werk van Thatcher en vooral ook van de Labourleider Tony Blair. Toen Blair in 1997 aan de macht kwam, bedroeg de rijkdom van Wales 81 procent van die van de rest van de natie.
 Niet alleen linkse politici beschouwen het nu als een probleem. De hoogste baas van warenhuisketen Marks & Spencer Stuart Rose heeft zijn verontrusting uitgesproken over het feit dat Groot-Brittannïë een verdeeld land is geworden. 'De rijken in dit land zijn zo verschrikkelijk rijk. In de West End zijn de diamanten niet aan te slepen. Maar de armen worden armer. Buiten Londen is er ineens een heel andere economie'', aldus Rose als verklaring voor de slechte verkoopresultaten van zijn winkels buiten Londen.
 In totale kerstinkopen van de consumenten in december waren over het hele land gemeten slechts 0,3 procentpunt hoger dan 2006, maar in Londen stegen die met 7,1 procent. In Londen zijn schoenen van 350 pond en zonnebrillen van 250 pond heel normaal, in de rest van het land kijken de consumenten eerder naar schoen van 10 pond en een zonnebril van 2,50 pond.
  

  Zijn wij Nederlanders leuker dan Engelsen? Je zou het bijna gaan denken. De Britse pers heeft tenminste Hans Teeuwen de hemel ingeschreven na een aantal try-outs. Vanavond begint Teeuwen met een serie voorstellingen in het Soho Theatre in Londen.  ‘Verrukkelijk, pijnlijk leuk.' ‘Bijzonder en surealistisch,' ‘Magnetiserend.' ‘Een genie in actie.' Eerder toonden de kranten zich al enthousiast na zijn show op het Edinburgh Festival. The Times schreef: ‘Zo gauw Hans Teeuwen bezit neemt van het podium, knispert de zaal met een zeldzaam komische energie.' En The Guardian: ‘De voorstelling is vuurwerk...riskant en met ongekende intensiteit.' t De reacties van de Britse pers liegen er niet om. De verkiezing tot het televisiemoment van het jaar in Nederland verbleekt er meteen bij.  Teeuwen was tot nu toe volledig onbekend in Engeland. Maar zijn vriendschap met de vermoorde Theo van Gogh sprak zoveel tot de verbeelding van de Britse media dat iedere criticus toch wel even een kijkje ging nemen. En ze kwamen enthousiast terug. Teeuwen heeft al een aantal jaren in Nederland niet meer op de planken gestaan en hij vindt het leuk om zijn comeback te maken in een ander land en in een andere taal. Hij vermijdt overigens in zijn show harde aanvallen op de islam. ‘Het zou toch tamelijk gevaarlijk zijn om te veel over de profeet Mohammed te zeggen', aldus Teeuwen.

  Is er een relatie? Of kan het allemaal toeval zijn? Prins William (25), de toekomstige koning, maakte vandaag zijn eerste solo-vlucht. Hillary Clinton (60) werkte als stewardess op een vliegtuig. En tegelijkertijd landde een Boeing van BA in het natte gras in plaats van op het asfalt van Heathrow.  Indien het een vliegtuig zou zijn geweest van de nationale luchtvaartmaatschappij van Ecuador of Kirgizië zou zeker op een grondig onderzoek zijn aangedrongen en al dronkenschap of ander onvermogen bij de piloten zijn gesuggereerd. Maar gek genoeg zijn het piloten van de eigen eerbiedwaardige luchtvaartmaatschappij BA die Heathrow als hun broekzak moeten kennen. Hoe dan ook: het ging mis, 18 mensen moesten naar het ziekenhuis en het toestel zelf kan naar de schroothoop.  Hillary Clinton sprak dezelfde dag in een toestel waarmee ze op campagne was, de media toe in de rol van stewardess. Maar misschien nog verdachter: prins William maakte zijn eerste solo-vlucht. Volgens zijn instructeur was het geen Boeing 777 maar een klein toestel Grob 115E. Hij beperkte zich tot een rondje boven luchtmachtbasis Cramwell De prins maakte er geen puinzooi van, zo benadrukte zijn instructeur. Hij mag nu net als zijn vader naar de pilotenopleiding...  Moeten we het geloven?

'De Waard' is een voor Britten onbegrijpelijke naam.  Vooral met het voorvoegsel 'de' kunnen ze geen kant op, zo blijkt uit de aan mij gerichte post met als geadresseerde. 'Dwaerd', 'Deeward' enz.
 Nu blijkt het even makkelijk in dit land te zijn om je officiële naam te veranderen als bloggers dat doen op het internet. Sinds 1760 is het in Groot-Brittannië al mogelijk een andere achternaam te kiezen. Tot voor kort maakten per jaar gemiddeld 15 duizend Britten daar gebruik van. Mr Jones werd ineens Toasted T. Cake, Daddy Cool, Know O'Mighty of gewoon Mr Smith.
 Vorig jaar blijken ineens 40 duizend Britten hun achternaam te hebben gewijzigd. Oorzaak is dat het nu voor slechts 7,50 pond online kan worden gedaan. Er zijn bureaus actief die de naamswijziging voor je uitvoeren. Het overgrote deel van de klanten zijn gescheiden vrouwen die hun meisjesnaam weer terug willen hebben of immigranten die hun buitenlandse naam willen angliciseren. Maar jongeren vinden het ook hip om zelf een achternaam te kiezen en niet met die van hun vader door het leven te gaan. Ze volgen het voorbeeld van Elton John en Bono die eigenlijk Reginald Dwight en Paul Hewson heten. Wie zijn naam verandert, stuit wel op veel administratieve rompslomp. Het officiële document moet worden overlegd aan tientallen instanties zoals banken, verzekeraars, de belastingdienst en de douane.

  Stelt het eigenlijk wel wat voor: culturele hoofdstad van Europa? Liverpool maakt zich er heel erg druk over en heeft er miljoenen tegenaan gegooid - of zoals sommige cynici nu zeggen over de balk gesmeten.
 De voetbal- en Beatlesstad aan de Mersey denkt zich hierdoor eindelijk serieus op de kaart te kunnen zetten als de stad van kunst met een grote K. Ringo Starr mag vrijdagavond de aftrap verrichten bovenop het dak van St. George's Hall. Hier zal een poenerige show met driehonderd artiesten plaatsvinden, onder wie ook Euryitmics-ster Dave Stewart. Media-belangstelling moet zijn verzekerd. De boodschap is dat je dit jaar niet alleen naar Liverpool voor Anfield en Strawberry Fields maar ook voor modern ballet en installatiekunst van papiermaché en poep.
 Maar wie weet eigenlijk welke steden vorig jaar culturele hoofdstad - tegenwoordig zijn het er vaak twee of meer - van Europa waren? Het waren Luxemburg en Sibiu - een stad die velen op de landkaart zouden moeten opzoeken.  En hoewel Liverpool net doet of ze dit jaar de enige culturele hoofdstad van Europa is, blijkt er nog één te zijn. Ook het Noorse oliestadje Stavanger mag zich in 2008 zo noemen. 
 Athene was 23 jaar geleden de allereerste culturele hoofdstad van Europa. Het idee was afkomstig van de toenmalige Griekse minister van Cultuur Melina Mercouri. Het nam meteen een grote vlucht. Amsterdam kreeg de titel twee jaar later en Rotterdam in 2001. Maar vooral Britse en Ierse steden zien het als katalysator om investeringen aan te trekken, het imago op te vijzelen en toeristen te trekken. Veel Britse steden hebben de verouderde arbeiderswijken in de stadscentra opgeknapt en willen Europa de metamorfose met hippe nieuwe museums en moderne winkelcentra tonen. Glasgow (1990) en Cork (2005) kregen dankzij deze titel een flinke oppepper. De steden die het imago hadden van grauwe arbeidersbastions, voelen zich sindsdien ver verheven boven de steden die het nog niet geweest zijn. Liverpool mag zich als culturele hoofdstad 2008 hiertoe nu ook rekenen.

  Zelfs na hun honderdste jaar willen de Britten het land van regen, mist, Gordon Brown, elleboogwerk in de City en andere misere nog opgeven voor een bestaan elders.  Een voormalig tandarts van 102 jaar oud emigreerde dit weekeinde naar Nieuw-Zeeland waar hij ongeveer als een held zal worden verwelkomd. Eric King-Turner (102) en zijn jonge vrouw Doris van 87 vinden het in eigen land te vol en hopen daarnaast op beter weer. Maar de man die in de Tweede Wereldoorlog nog diende op HMS Invincible, zoekt ook een beetje het avontuur. ‘Pluk de dag' is zijn niet onbegrijpelijke motto. ‘Als ik 105 word, wil ik geen spijt hebben van dingen die ik niet heb gedaan in het leven.'  Veel Britten zijn op hun eigen land uitgekeken. De dreiging dat de economische voorspoed niet voortduurt, speelt daarbij ook een rol. De National Association of Estate Agents voorspelde dit weekeinde dat de vraag naar onroerend goed over de grenzen ongekend groot is. ‘Britten zwijmelen bij het idee van een oude dag aan de Spaanse Costa's', zo stelt de organisatie vast. Als gevolg van de lage dollarkoers overwegen ook steeds meer Britten uit te wijken naar Florida. In 2006 investeerden de Britten liefst twintig miljoen pond in buitenlands vastgoed.

  Je kon er op wachten. Nadat het roken, het drankgebruik bij de jeugd en het overmatig eten aan banden is gelegd, wordt nu ook een eerste stap gezet in de bestrijding van de alcoholconsumptie bij volwassenen.  JD Wetherspoon - een van de bekendste pubketens van het land - schenkt volwassenen nog maar twee drankjes als ze met kinderen in de pub zijn.  De keten met 683 pubs in Engeland wil op die manier niet alleen voorkomen dat ouderen zich in aanwezigheid van jong grut aan alcohol te buiten gaan maar er ook voor zorgen dat ze niet te lang in de pub blijven. Reden is dat pubs nu eenmaal geen kinderspeelplaats zijn.  Ouderen kunnen daarom zelfs frisdranken worden geweigerd in de hoop dat ze zo snel mogelijk met hun kroost ophoepelen. Een ouder stel dat met zijn kinderen een maaltijd gebruikte in de pub werd onlangs te kennen gegeven dat ze na twee drankjes moesten opstappen. Er zou niet meer mogen worden geserveerd, omdat dit in strijd zou zijn met wetgeving tegen kindermishandeling.  JD Wetherspoon ontkent dat dit het echte argument is. ‘Kinderen zijn welkom in de pub, maar wij willen geen pubs voor kinderen waarbij ouderen zich laveloos drinken en de kinderen maar rondrennen', zegt een woordvoerder.
 

De tijd gaat snel. Morgen wordt de eerste wereldkampioen van 2008 gekroond: of een ervaren Canadees of een Brits jonkie wordt wereldkampioen Darts voor de PDC.
 Nederland zal er niet wakker van liggen. Darts is dit jaar weer terug gegaan naar de basis - een simpel Brits spelletje dat ervoor moet zorgen dat je de pint af en toe even los moet laten.
 Net in het jaar dat de PDC een prestigieuze locatie heeft gevonden om het toernooi te houden - niet meer een obscure nachtclub in het havengebied maar het roemrijke Ally Pally in het noorden van de stad - vindt niemand er meer wat aan. Tenminste niemand in Nederland.
 Wie was ook al weer Barney? Of: wat is er met hem gebeurd? Bij de gemiddelde Volkskrant-lezer zal die naam nu al slechts vagelijk bekend voorkomen.
 Hij gooide toch met pijltjes?  Ja, dat deed hij. En met veel succes. Raymond van Barneveld maakte van het bizarre Britz-televisiespelletje in de jaren negentig een enorme hype. Heel Nederland riep onehundredandeeeeeghty en doste zich met nieuwjaar in Oranje of de gezette Hagenaar alle wanprestaties van het Nederlands elftal moest vergeten.  Vorig jaar versloeg hij in een zinderende wedstrijd Phil ‘The Power' Taylor en mocht zich met recht de beste darter ter wereld noemen.  Sinds die tijd is  de uitdaging weg. Het is net als toen Raalte in de jaren zevenig won met Spel Zonder Grenzen en dat evenement meteen door de NCRV van de buis werd gehaald. SBS zendt het darts alleen nog maar in de nachtelijke uren uit, de kranten besteden er nauwelijks aandacht meer aan en niemand op straat heeft het er meer over.  Barney is er nog steeds. Hij verloor afgelopen vrijdagavond in de kwartfinale van het wereldkampioenschap van de wilde bond PDC (volgende week begint dat van die andere veel minder sterke bond BDO) van een man die ook al weer heeft verloren. En eigenlijk halen we onze schouders op. De andere Nederlanders zijn er ook al uit. In de finale staan twee echte kroegtijgers. Darts is weer terug bij de roots- een Brits televisiespelletje. Zo hoort het ook....

  Veel te doen om de kerstrede in Nederland - de verkapte kritiek van de koningin op Wilders die ‘met grof taalgebruik de tegenstellingen verscherpt'.  Zoiets heb je in Engeland niet. Koningin Elizabeth is niet alleen kort van stof, ze waakt er ook voor ook maar iemand tegen de schenen te schoppen. Ze regeert ook nog altijd over een rijk waarin de zon nooit ondergaat en waar elke ondiplomatieke opmerking tot een regelrechte koningscrisis kan leiden.  
 In de vijfenvijftig jaar dat ze het volk in haar eigen woorden toespreekt - waarvan vijftig jaar via de beeldbuis - is er nog nooit iemand over haar kerstwoorden gevallen.  Elizabeth moet niets hebben van de diepzinnigheden van de Oranjes. Ze prijst alles en iedereen. Ze toont beelden van staatsbezoeken en familiebijeenkomsten en straalt optimisme en hoop uit, hoewel armen, minder bedeelden en andere stakkers uiteraard verbaal een hart onder de riem wordt gestoken. Ze toont mooie beelden en zegt er een paar pretentieloze zinnen bij, zodat het land een traantje kan wegpinken bij het idee dat het volgend jaar goed komt en het land nog steeds over de golven regeert.  Kom daar eens om in Nederland. Beatrix en ook haar moeder en overgrootmoeder citeren enorme volzinnen uit de bijbel die de helft van de natie niet begrijpen. Ze kijken zo ernstig mogelijk in de camera en blikken op een jaar terug waarin het kwaad weer heeft gezegevierd. Wie op kerstmiddag in Nederland kijkt durft amper nog een hap in de kalkoen te zetten. Wie in Engeland kijkt, gooit er als toetje nog een extra christmas pudding tegenaan.
 

  Tony Blair is alsnog bekeerd tot het rooms-katholieke geloof. Als premier was hij al ongeveer bekeerd tot de New Conservatives. En nu heeft hij ook de anglicaanse kerk opgegeven, waarin hij tijdens zijn studententijd in Oxford uit eigen overtuiging was geconfirmeerd als lid.  De katholieke kerk in Engeland is heel blij dat Blair tot het enige echte ware geloof is toegetreden. De katholieke kerk doet het in dat land al enige tijd stukken beter dan de Church of England, de Engelse variant van de anglicaanse overtuiging.  Blair kreeg afgelopen vrijdag voor het eerst communie van kardinaal Murphy O'Connor, de aartsbisschop van Londen. Blair ging al jaren naar de katholieke kerk - zijn echtgenote is rooms-katholiek en zijn kinderen zijn ook zo opgevoed - maar moest bij de communie altijd in de banken achterblijven.  Als premier voelde Blair zich altijd al beter op het gemak bij de paus dan bij de aartsbisschop van Canterbury die zich nogal eens kritisch uitliet over zijn oorlogen. Maar hij kon zich toen niet tot het katholieke geloof bekeren, omdat de politieke leider van het land nog een belangrijke functie heeft in de staatskerk. Zo benoemt hij de bisschoppen van de Church of England. Daarnaast was Blair ook nauw betrokken bij het vredesoverleg over Noord-Ierland. Een bekering tot het katholieke geloof had hem in de ogen van Paisley en de unionisten zeer verdacht gemaakt. Nu is hij alleen speciaal gezant voor het Midden-Oosten. En het zal Israel en de Arabieren niet veel uitmaken of ze met een katholiek of anglicaan te doen hebben.

Hoe is het nu met Lilibet? Ze staat nog stevig in haar schoenen. Vandaag om vijf uur wordt Elizabeth II de oudste regerende vorstin in de Britse geschiedenis. Haar betovergroetmoeder koningin Victoria stierf 81 jaar en 29 dagen oud. Elizabeth zal morgen 81 jaar en 30 dagen oud zijn en nog op de troon zitten.
 Probleemloos doet ze nog staatsbezoeken naar snikhete, ijskouide en regenachtige landen. Ze deinst er niet voor terug om twee uur lang op recepties handen te schudden en beleefdheden uit te wisselen - iets wat uitputtender lijkt dan een 18-holes golfwedstrijd die andere 80-plussers plegen te doen als ze niet achter de geraniums willen zitten.
 Ze knipt meer linten door dan ooit eerder in haar leven. En ze waakt er nog altijd voor om een onvertogen woord te zeggen. Ze is zelfs niet op een ondiplomatieke opmerking te betrappen.
 Ze zit 55 jaar op de troon, is zestig jaar getrouwd en vanaf vandaag de oudste regerende vorstin. Niettemin zal haar oudste zoon zijn pensioengerechtigde leeftijd halen in de wachtkamer.

.
  

 Hij is een verwend voetbalkereltje dat vier miljoen per jaar gaat verdienen. Maar niet voor niets.  Engels leren in één maand, het veranderen van de mentaliteit van de beste voetballers van het land, vrienden blijven met Sir Alex Ferguson en het winnen van de Worldcup zijn zijn doelstellingen. De Britse kranten hebben de nieuwe bondscoach Fabio Capello al uitgeroepen tot de meest ambitieuze Italiaan op Engelse bodem sinds Aulus Plautius de Romeinse invasie van 1964 jaar geleden begon. Hij veroverde alleen Kent en Essex, Capello wil de hele wereld veroveren.
 Maandag introduceerde Capello zich in Londen als de opvolger van de ontslagen coach Steve McClaren die er niet eens in slaagde de finaleronde van het EK 2008 te halen ondanks een team van begenadigde sterren.  Capello begon zijn eerste persconferentie voor de achterdochtige Engelse media in het Engels. Hij was "proud and honoured" met de baan that "I have wanted for such al long time"'. Maar nadat hij daarna de Engelse woorden kwijtraakte - wat is ook weer een Italiaan in het Engels - stapte hij maar over op zijn moerstaal. ‘My English is not so well'. Op de vraag hoe het voelde de manager van Engeland te zijn, luidde het antwoord: Mi sento sopra la luna, Brian, verstond een Engelse krant het.  Maar het betekent niet dat de sterren nu Italiaans moeten gaan leren. Over een maand spreekt Capello perfect Engels, zo heeft hij beloofd. The Sun kopte vanmorgen Tree Lines, hetgeen inhield dat Capello niet meer dan drie regels Engelse tekst voor zijn spelers heeft. Maar zelfs met Cambridge en Oxford samen zal hij nooit een Engelse gentleman worden. Capello straalt niet bepaald veel Englishness uit.. Hij is niet de eerste buitenlandse coach, maar in tegenstelling tot McClarens voorganger Sven-Goron Eriksson - zal de overgang naar Londen hem niet makkelijk vallen. Eriksson sprak al aardig Svenglish. ‘Capello is net zo Engels als spaghetti alla carbonara', concludeerde The Times. ‘Hij is in alles Italiaans en laat dat ook blijken'. - van zijn trendy bril tot opvallende kin. Of het ooit goed komt met deze coach en de Britse media - ach...het hangt allemaal af van de uitslag.
.

  Nederlandse politiemensen gaan staken tijdens risicowedstrijden. Dat zouden de Britse bobby's niet in hun hoofd halen. Politiefunctionarissen in Groot-Brittannië mogen niet staken. En ze hebben dat ook nooit meer gedaan sinds 1919 toen dat verbod van kracht werd. Reden daarvoor waren massale politiestakingen in dat jaar, waarmee eisen voor een fikse loonsverhoging, weduwenpensioen en het weer in dienst nemen van ontslagen mensen kracht werden bijgezet.  Toenmalig premier David Lloyd George gaf toe, maar kwam enkele maanden later met een wetsvoorstel waarbij politie het stakingswapen werd ontzegd.  Misschien komt er echter volgend jaar verandering in. De politiebonden - waarvoor word je eigenlijk lid van een bond als die geen machtsmiddelen heeft? - zullen begin volgend jaar bij hun leden gaan peilen of de archaïsche wet uit 1919 zou moeten worden veranderd. Indien dat zo is, zal een lobby in gang worden gezet om op een wetsverandering aan te dringen. Met argusogen zullen de bobby's dit weekeinde ook kijken naar wat er in Nederland gebeurt. Intussen zullen de de supporters begeleiden tijdens de twee eigen superduels: Arsenal-Chelsea en Liverpool-Manchester United.

  Zo'n statement zie je een Nederlandse bisschop niet zo snel maken. De aartsbisschop van York - de een na hoogste geestelijke van de Church of England - heeft live op televisie zijn priesterboord afgeknipt en gezegd dat hij die niet meer zal dragen totdat Robert Mugabe is afgezet als leider van Zimbabwe.  Dr. John Sentamu zei dat het priesterboord een symbool was van identiteit en dat Mugabe de identiteit van de mensen in Zimbabwe aan stukken heeft gesneden. Het priesterboord dient ervoor om rooms-katholieke en anglicaanse geestelijken overal ter wereld te kunnen herkennen. Het huidige priesterboord is waarschijnlijk ergens aan het einde van de negentiende eeuw ontstaan. Geestelijken zijn die niet verplicht te dragen zodat Sentamu zijn politieke acties kan doen zonder met de kerkregels te overtreden.  Sentamu is in Oeganda geboren. Hij wijst elke dialoog met Mugabe af als ‘praten met een dove'. Hij zegt ook zijn premier Gordon Brown te steunen die het Europees/Afrikaanse top in Lissabon afgelopen weekeinde boycotte. Sentamu heeft al vaker ludieke politieke acties in gang gezet.
 

  Waar maak je je druk om als je land zich niet heeft geplaatst voor het EK Voetbal?  Om verdwenen personen. Om Madeleine McCann die al zeven maanden zoek is maar waar nog elke dag hele krantenpagina's mee worden gevuld. En nu ook om een dood gewaande kanovaarder die plotseling weer is opgedoken.
 Het is een echt Brits mysterie. John Darwin (52) werd in 2003 dood verklaard nadat hij een jaar eerder een kanotocht was gaan maken in de buurt van Hartlepool en nooit meer terugkeerde. Hij zou zijn verdronken.  Vorige week dook hij plotseling op en meldde zich bij het politiebureau. Hij zei in al die jaren een geheugenstoornis te hebben gehad, maar daarvan nu weer te zijn hersteld.  Maar de politie vertrouwt het niet erg. Een maand geleden verhuisde zijn vrouw Anne plotseling naar Panama. Zij streek in 2002 de levensverzekeringsgelden op na de schijnbare dood van John Darwin. De politie wil haar nu verhoren. Of het doorgestoken kaart is geweest, weet nog niemand. Maar zeer verdacht is dat in een Britse krant een foto is verschenen waarin John en Anne in 2006 samen te zien zijn. Spelen zij onder een hoedje. De beide zonen van het echtpaar hebben een donkerbruin vermoeden dat hun ouders bedriegers zijn. Zij willen voorlopig niets met vader en moeder te maken hebben. Bizar is ook dat John zich zelf bij de politie heeft gemeld. Een mogelijke reden is dat zijn vrouw die met hem in het compot zat, er nu met een ander vandoor is.

  Het is een keurige westerse straf voor een niet-westers vergrijp. De Britse juf Gillian Gibbons (54) krijgt vijftien dagen cel, omdat ze een teddybeer Mohammad heeft genoemd. Dat had ze in eigen land straffeloos kunnen doen, maar ze werkte toevallig in de islamitische republiek Soedan. En hoewel Mohammad op veertien verschillende manieren kan worden geschreven zagen de Soedanese autoriteiten er een belediging aan de profeet in.  Hoewel het niet prettig toeven zal zijn in een Soedanese cel, mag Gibbons nog van geluk spreken. Ze had ook veertig zweepslagen kunnen krijgen door een knuffel die naam te geven. Baby's kunnen overigens zonder probleem naar de profeet worden vernoemd. In Groot-Brittannië is Mohammed nu de op een na meest gegeven naam van het land, maar alleen voor jongetjes. Voor meisjes, net als voor knuffels, is de naam van Mohammed taboe - hoe iemand het ook spelt.