Deze vraag suddert blijvend door mijn hoofd. Weer actueel geworden toen ik las dat en in een (weliswaar verse) democratie het parlement (kamerbreed) had besloten een generaal pardon te geven aan alle oorlogsmisdadigers die het land rijk was. Het waren er nogal wat. Hun parlement zat er vol mee. Het Westen had het land nog gefeliciteerd met deze nieuwe (afgedwongen) verworvenheid.  Goed nieuws?

We zijn allemaal democraten in hart en nieren. Uitzonderingen daargelaten. Ik ben geen uitzondering.

Sterker nog. Ook Nederland heeft zich gecommitteerd democratie uit te dragen als het ideale model voor de rest van de wereld. We doen dat onder andere door het beleid van het IMF te ondersteunen door eisen te stellen voordat leningen verstrekt worden aan landen ‘in nood’. Maar ook door het particperen in oorlogen die worden gevoerd als onderdeel van de “Bush Doctrine”: opdringen van het democratische model. Iets waar ik al problemen mee had. Maar ja, ook ‘democratisch’ besloten. En dan kan je nog wat blijven mopperen, maar het is dan ook voegen.

Het nieuwsbericht waar mijn oog op viel kwam van Reuters: Afghanistan confirms blanket pardon for war crimes. Verder niet veel aandacht gekregen in de media.. Verbazend..

Het verse parlement daar was er als de kippen bij om zichzelf te verschonen van mogelijke claims richting parlementsleden. En de velen die daar niet inzitten. Maar uiteraard nog wel een grote invloed hebben.

Kan dat zomaar? Ja in een democratie kan dat. Een democratie waar we de “democraten” nog hebben  gefeliciteerd met de, door ons afgedwongen, nieuwe verworvenheid. Zegen voor de mensheid en onze beschaving. “God’s gift to humanity”. Ook daar. Vinden “we” toch?

De vertaling naar onze directe omgeving. Het hemd blijft nader dan de rok.

Pas ik me aan, of pas ik voor een democratisch genomen besluit?

Nog even losstaand dat ik in een eerder blog, de weggegooide stemmer, heb betoogd dat democratie in Nederland een gedevalueerd begrip is. Mijn korte samenvatting van die blog: het is niet alleen getrapt, maar zelfs vertrapt.

Met meer dan 50% van de stemmen kan een kamermeerderheid verkregen worden. Met meer dan 75% van de stemmen kan de grondwet aangepast worden. Wij hébben nog een geschreven grondwet. Sommige westerse landen (GB, New Zeeland en Israël niet) niet eens..

Met die meerderheid (na wat mopperen door de minderheid) ‘gaan we er voor’.

Maar hoe zou ik reageren als het volgende ‘democratisch’ besloten zou worden?

De doodstraf?

De “kopvoddentax”?

Afschaffen secularisatie?

Opzeggen van VN participatie?

Een oorlog tegen omliggende staten?

Uitsluiten van bepaalde bevolkingsgroepen?

Niet meer accepteren van het statuut van Rome?

Opzeggen van het handvest van de rechten van de mens?

Aanpassing van de grondwet zodat discriminatie mogelijk is?

Etc. etc.. vul de lijst maar aan..

Waar liggen mijn grenzen in het rotsvast vertrouwen in de democratie? Waar liggen jouw grenzen?

Is dit rotsvast vertrouwen al beschaamd?

Mijn antwoord op de laatste vraag: ja.

Ik kan slechts vertrouwen op het vertrouwen in het gezond verstand. En de verdeelheid ten gevolge daar van. Ergens is dat vertrouwen op (dus) de verdeeldheid in onze samenleving ook al beschaamd.

In hoeverre moet ik dan gaan bijdragen aan de verdeeldheid in de samenleving om het vertrouwen in het democratische model nog in de lucht te houden?

Waar ligt mijn natuurlijke grens? En waar die van jou?

Overal rukt de reclame op. Steeds meer reclameboodschappen achtervolgen ons, overal en altijd. Als u weer eens een mooi dorp of stadje bezoekt, probeer dan eens de reclame weg te denken. Alles wordt dan ineens veel mooier.

In Brazilië zijn ze een nieuwe grens over. Daar prijzen een aantal televisiepresentatoren nu zelf de producten aan.

Stel u voor: de presentator heeft net een reportage over - noem maar wat - het leven van de zoetwaterdolfijn in de Amazone afgekondigd of een verslag van een politieoptreden ergens in São Paulo en zegt dan iets van: “Nu een belangrijk onderwerp. Mondhyhiëne. We weten allemaal dat het belangrijk is. Gebruik daarom ...” Een en ander ondersteund door passende beelden van het product. Of erger, de presentator gaat achter een tafel staan, waarop de producten staan uitgestald.

In Nederland zie ik dat nog niet zo een twee drie gebeuren, maar het geld kruipt waar het niet gaan kan. Sommige journalisten laten zich al lijmen om reclame te maken, bijvoorbeeld voor banken, zoals Wouke van Scherrenburg deed voor de ING Bank. Na haar carrière als kritisch en onafhankelijk journaliste te hebben afgesloten, dat wel. Toch geeft het aan hoe dun de scheidslijn is en hoe gemakkelijk men toegeeft aan de verleidingen van reclamegeld.

Meer commentaren

Reageren via link rechts of via website

Komt u in deze krant opeens een nieuwe naam tegen, dan is de kans groot dat u te maken heeft met een zogeheten "Plasterkjournalist". Daar waar Rusland door de implementering van de vrijemarkteconomie allang is overgenomen door maffiamiljonairs, lijkt Nederland op mediagebied een voorbeeld te nemen aan de Pravda ('De Waarheid').

De MaasstadPers is een gratis krant van Wegener, beursgenoteerd en de grootste regionale uitgever in Nederland. De (86,4%) eigenaar van Wegener is de Britse Mecom Group, die ook nieuwsmedia in Duitsland, Polen, Denemarken en Noorwegen bezit. Tijdens een uitgeverscongres in 2009 meldde Mecom-directeur David Montgomery "dat het traditionele model 'obselete' is. ... Dat betekent dat de journalist een manager moet worden, een manager van content." Montgomery staat met de kranten een strategie voor van hoge rendementseisen, afslanken van de bedrijven en het vermengen van redactie en commercie, dat twee jaar geleden bij journalisten nog op veel weerstand stuitte.

Dat is nu voorbij. Eind vorige maand heeft Wegener, die haar winst met ruim 20% zag dalen, een aanvraag ingediend voor 14 van de zogeheten 60 "Plasterkjournalisten". Dat komt neer op 800.000 euro overheidssubsidie voor Wegener, middels door de staat betaalde journalisten. Op voorstel van toenmalig minister Plasterk ging de Tweede Kamer eind vorig jaar akkoord met de regeling waarbij twee keer 2 miljoen euro beschikbaar komt om journalisten te plaatsen bij dagbladen, persbureaus en opiniebladen. (lijst, pdf)

Dit was gisteren de voorpagina de MaasstadPers, dat verwijst naar een artikel "van de redactie" (klik voor uitvergroting):

Vorig jaar onderzocht op verzoek van Plasterk de commissie Innovatie Pers onder leiding van Elco Brinkman de toekomst van de Nederlandse nieuwsmedia. Een aanbeveling van de commissie is dat de 6 miljoen huishoudens met internettoegang, naast het abonnement bij de provider, 2 euro extra moeten gaan betalen om onze kranten mee te subsidiëren. De journalistenvakbond NVJ vindt dat een uitstekend idee. Maar die beweerde ook dat "het NOS Journaal een toonbeeld van journalistieke onafhankelijkheid" is, dus heeft die zich daarmee meteen gediskwalificeerd. Nu.nl noemde het plan "krankzinnig" en provider Ziggo reageerde: "Als de fietsenindustrie slecht gaat, moet er dan een heffing komen op auto's?"

Het grootste hiaat in de hele discussie is nog steeds dat niemand op het idee komt dat niet 'het internet' (en de publieke omroep) de oorzaak is van de dalende krantverkoop, maar simpelweg het feit dat lezers op het internet onafhankelijker en betere berichtgeving vinden dan in onze zelfbenoemde "kwaliteitspers".

Wegener besteedt 28% van haar budget aan nieuwsgaring, de rest gaat op aan randzaken. De Persgroep, waar de Volkskrant deel van uitmaakt, krijgt 12 "Plasterkjournalisten". Alleen NRC Handelsblad en Elsevier weigeren door de staat betaalde journalisten in dienst te nemen.

Het nieuws van het Braziliaanse televisiestation Bandeirantes (Jornal da Band) meldde dat 23 miljoen Brazilianen geen tand in de mond hebben. (Als ik het goed hoorde was het een dag later in een vervolgitem al 26 miljoen.) Los van de betrouwbaarheid van die aantallen is wel duidelijk dat Brazilië een probleem heeft op het gebied van mondhygiëne.

Een tandarts, die tandheelkunde levert aan arme mensen, vroeg zich vertwijfeld af waarom er geen goedkope tandpasta bestaat, zoals er generieke geneesmiddelen zijn (merkloze geneesmiddelen met dezelfde werkzame stof als de dure merken). “En waarom zit er in de mand met basisproducten, die arme mensen krijgen, geen tandenborstel en tandpasta?”, vroeg de tandarts.

Het item van het Jornal da Band deed me realiseren dat we in de Nederlandse pers eigenlijk nog maar weinig vernemen over de armoede in de wereld. Natuurlijk, soms is er een indringende reportage, wat vaker een item over goede doelen, die ergens arme mensen helpen. Bij de goede doelen worden de armen trouwens meestal verbeeld als nogal willoze slachtoffers.

In de jaren ’70 van vorige eeuw was de zogenoemde derde-wereldbeweging op haar hoogtepunt en waren we veel meer begaan met het lot van het arme deel van de wereld. Tegenwoordig lijken de media (namens ons?) meer geïnteresseerd in het wel en wee van wereldsterren en bekende Nederlanders dan in de arme medemens.

Meer mediacommentaren

Reageren via link rechts of via website

Zolang in onze Grondwet staat dat Nederland een internationale rechtsorde nastreeft, mag revisionistische 'Groot-Israel' zionist Geert Wilders geen deel uitmaken van enig kabinet. 

Laat dat duidelijk zijn bij de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer. Het nastreven van 

een Groot-Israel waar geen plaats is voor een soeverein Palestina met Oost-Jeruzalem als hoofdstad, is strijdig met alle VN/VR-resoluties terzake. 

Geert Wilders verklaarde op 8 mei 2008 - naar aanleiding van nieuwe mediaberichten over vrede tussen Israël en de Palestijnen - geheel achter de opvattingen van het revisionistisch zionisme te staan: :"Ze'ev Jabotinsky, tegenstander van Ben-Goerion, had gelijk".^[201] Naast sympathisant van Jabotinsky en tegenstander van het gedeeltelijk teruggeven van land aan de Palestijnen voor een onafhankelijke staat Palestina, verklaarde Wilders nogmaals, dat de westerse vrije volken „diepe dankbaarheid” tegenover Israël zouden moeten tonen.^[202]

Uit: Wikipedia

Geert Wilders' anti-islamitisme gebaseerd op politiek zionisme en populistische xenofobie

Nog machtiger dan de Amerikaanse Groot-Israel lobby kan die van de Amerikaanse hoogste militaire leiding zijn, dat lijkt de Israelische regering niet te hebben voorzien bij de voortzetting van haar annexatie- en bezettingsbeleid. 

Die militaire top begint duidelijk genoeg te krijgen van dat beleid, want het brengt de levens van Amerikaanse militairen in het Midden-Oosten,Irak en Afghanistan in gevaar. En dan hebben we het hier nog niet eens over het probleem van een nucleair bewapend Iran waartegen Israel de steun van Amerika niet kan ontberen. 

Israel is empowering al Qaeda, Petraeus warns (War in Context)

As erupting violence in Jerusalem suggests a third intifada may soon take hold, the CENTCOM commander Gen David Petraeus, testifying before the US Senate Armed Services Committee today, gave a grave warning about the wider impact of a conflict that has been the epicenter of Middle East hostilities ever since the creation of Israel.

In issuing his warning, Petraeus — arguably the most influential even if not the highest ranking member of the US military — was reiterating a statement he made almost a year ago. The only difference between what he said in April 2009 and what he said today, was that he now acknowledges al Qaeda is being strengthened by the conflict.

He  now says:

The enduring hostilities between Israel and some of its neighbors present distinct challenges to our ability to advance our interests in the AOR [CENTCOM's area of responsibility]. Israeli-Palestinian tensions often flare into violence and large-scale armed confrontations. The conflict foments anti-American sentiment, due to a perception of U.S. favoritism for Israel. Arab anger over the Palestinian question limits the strength and depth of U.S. partnerships with governments and peoples in the AOR and weakens the legitimacy of moderate regimes in the Arab world. Meanwhile, al-Qaeda and other militant groups exploit that anger to mobilize support. The conflict also gives Iran influence in the Arab world through its clients, Lebanese Hizballah and Hamas.

“This is Starting to Get Dangerous”

(By Scott Horton in Harpers Magazine, March 15)

Last week, Vice President Joe Biden was publicly slapped in the face by the Netanyahu government during his trip to Jerusalem. The Israeli government used the occasion to announce the settlement of 1,600 Israelis in Arab East Jerusalem, in defiance of America’s calls for a freeze on settlements. According to a report inYedioth Ahronoth, Biden responded: “This is starting to get dangerous for us. What you’re doing here undermines the security of our troops who are fighting in Iraq, Afghanistan and Pakistan. That endangers us and it endangers regional peace.”

Now in a fascinating briefing note at Foreign Policy, Mark Perry gives us a clearer sense of what Biden was thinking:..

Perry sees this as a struggle between two “lobbies,” namely the Israel lobby and the U.S. military. The Israel lobby is very powerful, he says, but how can it compete with the U.S. military asserting the imperative interest in the security of U.S. troops? The Netanyahu government’s recent dealings reflect contempt for the Obama Administration and indifference at best for its position in the Middle East. These steps seem perfectly coordinated with neoconservatives in the United States, as shown in the “apology” offered on their behalf by Washington Post editorial writerJackson Diehl (“Biden flunked,” he concludes, applying typically obtuse reasoning). The question is whether a close ally can throw juvenile tantrums and abuse its protector indefinitely without consequences. So far the answer appears to be: yes it can..

U.S.-Israel rift undermining some long-standing taboos (Salon)

The rather extraordinary dust-up between the U.S. and Israel has, among other benefits, shined a light on two of the most taboo yet self-evidently true propositions:   (1) our joined-at-the-hip relationship with Israel is a significant cause of anti-American sentiment in the Muslim world, fuels attacks on Americans, and entails a very high price for the U.S. on multiple levels; and (2) many American neoconservatives have their political beliefs shaped by allegiance to Israel.

Israel moet actief streven naar vrede in het Midden-Oosten 

'Een Iraanse kernbom is niet erg' (Martin van Crefeld in NRC H)

Zorgboerderijen schieten als paddenstoelen de grond uit. Al ruim 1000 inmiddels. Zonder noodzakelijke diploma’s, hang je een bord aan de deur en het grootverdienen kan beginnen. Het misbruik van de PGB’s neemt zorgelijke vormen aan. Over de ruggen van kwetsbare groepen in de samenleving. Kan dat allemaal zo maar? Ja, blijkbaar wel.

Persoonsgebonden budget (PGB).

Heb je een kwaal, een handicap, een beperking, of ben je dementerende? Dan kan je daar erkenning voor krijgen via het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Op basis van de verkregen indicatie (ZZP)  wordt dan aangegeven hoeveel uren zorg je in de week mag hebben. Die indicatie kan dan worden doorgestuurd naar het zorgkantoor. Je kan aangeven of je de zorg in natura wilt ontvangen of via een persoonsgebonden budget. Eenmaal een PGB dan kan je daarmee zelf (als onderdeel van de marktwerking) je zorg gaan inkopen. Op papier allemaal leuk en aardig. Maar waar enorme geldstromen vloeien, zal het misbruik gaan groeien. En dat gebeurt dan ook.

De zorgboerderijen en ‘vakantiehuizen’.

Boeren in het nauw zien mogelijkheden het er even ‘bij te doen’. De infrastructuur is immers voorhanden. En van alles te doen daar. Waar je mogelijk anders een ‘boerenknecht’ voor zou moeten inhuren. Win-win?

Maar naast die meer dan 1000 zorgboerderijen inmiddels kan net zo goed een zomerhuis, woning of wat voor dak dan ook boven je hoofd zijn. Bord aan de muur, en je kan beginnen de kandidaten te ronselen. Klandizie genoeg. Overal zijn tekorten in opvang. Dus frisse ondernemers springen in dit gat in de markt. En een gat in de lucht?

Een eenvoudig voorbeeld:

Vakantiehuisje van de familie. De “ondernemer” begint een dagopvang voor dementerende bejaarden. 6 mensen worden opgehaald met een busje rond 10 uur, en weer thuisgebracht om 5 uur. Activiteiten: tuin bijhouden, onderhoud aan het huis (verven), houthakken voor de eigen open haard, wandelingetje in de omgeving. Koffie drinken en een broodje met zijn allen. Is het noodweer, dan gaan we sjoelen.

De gasten hebben best een leuke dag. De eigenaar ook.

Kassa: Kosten pp 170 euro per dag. Maal 6, maal 5 (in het weekeinde wordt hier niet gewerkt) is 5100 euro per week. 20.000 euro per maand. Potentiële inkomsten 240.000 euro. Investeringen: nihil. Kosten: nihil. Naast opbrengsten: gratis onderhoud van het vakantiehuis. Geen gek inkomen per jaar. Zonder veel verplichtingen. Zonder veel controle. Zonder enig ‘keurmerk’. Win-win?

Zembla wijde er gisteren een aflevering aan: Handel in gehandicapten.

Schrijnende voorbeelden van “zorgboerderijen”. Opsluiten, mishandeling (geestelijke en lichamelijk), en emotionele chantage waren zomaar een greep uit het gehanteerde arsenaal van maatregelen door de staf van een paar getoonde instellingen. Ongetraind in passende verzorging van mensen met een ernstige handicap. Daarbij ook nog eens financiële fraude aangezien ze veelal ook nog eens het beheer van het PGB overnemen. Misbruik makend van goed vertrouwen. In een getoond voorbeeld ging het om 100.000-en verdwenen euro’s.

Kan dat allemaal zo maar?

Ja, dat en nog veel meer kan blijkbaar allemaal zo maar.

De goede niet nagelaten, er wordt misbruik gemaakt van deze ondoorzichtige en schier onvoorwaardelijke  regeling waar veel geld in omgaat. Waar aan de ene kant onterecht sterk wordt bezuinigd op de zorg, wordt aan de andere kant door de overheden te veel uitgegaan van goed vertrouwen. En daarmee wordt weer een kwetsbare groep in de samenleving ernstig benadeeld. Voor eigen gewin. Onacceptabel.

Hoog tijd dat de politiek weer eens wordt wakker geschud. Ook op dit onderwerp.

Zorg er maar voor dat het huiswerk weer eens wordt overgedaan.

In verband met de 75^e boekenweek waren Tommy Wieringa en Stijn van der Loo uitgenodigd.

Beiden waren gisteravond (12.03.2010) in het ICO Gebouw in Assen.

Tot de pauze vertelde Tommy Wieringa over zijn werk.

“Genieten” hoor je de topschaatsers en topschaatsters regelmatig zeggen. Een nieuw “modewoord”?

Gisteravond was het ook “genieten” - ik weet zo snel geen ander woord - wat die twee ten gehore brachten.

Je mocht Wieringa tijdens zijn “verhaal” met een vraag onderbreken. Dat zei hij met de pauze in het vooruitzicht.

Met zijn fluwelen stem boeide hij de zaal met verhalen over zijn werk en het verleden, waarin hij Assen, Dwingeloo, Diever en Groningen ook noemde. Hij verhaalde over de winkel van zijn moeder, die hem “onbeschaamd (maar trots)” promoot(te) door zijn boeken in haar winkel te leggen en de klanten erop te wijzen. Over zijn meedoen in het rugbyteam van Dwingeloo en over het moeten stoppen vanwege een herniaklacht. Over personen die hij daar ontmoette en van wie hij een aantal opmerkelijke en amusante uitspraken in zijn boeken had gebruikt.

De boeken “Joe Speedboot” en “Caesarion” had ik van thuis meegenomen voor een originele handtekening van de schrijver. Dat is gelukt.

Stijn van der Loo kruipt na de pauze in de huid van componist Smet in zijn stuk “Het lichaam liegt nooit”. Het was een heel interessant optreden met prachtige muziek erbij. Heel knap gemaakt en gebracht. Ik ben heel blij dat ik na de pauze ben gebleven!

Van der Loo zou eigenlijk last moeten hebben van een flinke jetlag, omdat hij nog dezelfde dag uit Seoul was komen vliegen. Tijdens zijn optreden was daar gelukkig niets, maar dan ook niets, van te merken.

In Het lichaam liegt nooit is de componist Theofilius Smet niet vooruit te branden. Hij had de opdracht gekregen tot het componeren van een 'stuk van grote schoonheid'. Zijn vrouw helpt hem niet bepaald in zijn concentratie, maar het is een misverstand te denken dat hij zich wel zou kunnen concentreren als hij alleen was geweest.  Zijn eigen lichaam is de grootste bron van rusteloosheid.

[Stijn van der Loo is zanger, componist en literator. Na jarenlang met zijn a-capellagroep Intermezzo de wereld te hebben rondgereisd sloeg hij in 1998 een nieuwe weg in. Hij schreef de door literaire prijzen onderscheiden romans De Galvano (2004) en De held Jacob Mulle (2006). Hij publiceert regelmatig korte verhalen in diverse (literaire) tijdschriften en zette voor de bundels Licht (2006) en Requiem (2008) teksten van Huub Oosterhuis op muziek. Daarnaast maakt hij theatervoorstellingen en cd’s. Sinds Nero (2004) en Gezang! (2006) is Het lichaam liegt nooit Stijn’s vijfde solovoorstelling en de derde in de serie eenakters op literaire basis. Het lichaam liegt nooit is een verzameling van muzikale hoogstandjes en tekstuele juweeltjes.]

Sietze - we gaan jullie helemaal gek maken - Fritsma krijgt vandaag de opening op volkskrant.nl met de schriftelijke vragen die hij, samen met Kamerlid Hero - ik geef je een knal voor je kop - Brinkman, stelt aan minister Ernst Hirsch-Ballin. Over onregelmatigheden tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.

Maar de PVV overtrad zelf de Kieswet. Reclame maken en/of campagne voeren in het stembureau is verboden (Artikel J 36 van de Kieswet). Zie foto in Den Haag:

Foto: Roel Rozenburg

Een veelzijdig materiaal met duivelse toepassingen. Verrijkt en verarmd wordt het dagelijks toegepast. En sinds 1945 uitgestrooid over de mensheid. Tot nu aan toe. Willens en wetens. Een overzicht van enkele realiteiten. Proliferatie en non-proliferatie. We zitten er bij en kijken er naar. Wie zijn de schuldigen?  

Uranium

Een goed vervormbaar metaal met zeer hoge dichtheid. Uiterst giftig en (in poedervorm) zeer brandbaar. 0.7% van het metaal bevat het radioactieve isotoop ²³⁵U. Sinds de ‘uitvinding’ van de atoombom zeer gewild. Belangrijkste vindplaatsen: Namibië, Australië, Niger, Canada, Rusland, de VS en Zuid-Afrika. Maar ook: Noord-Korea, Tibet en Tsjechië. En nog wel heel wat meer plaatsen. Zelfs in Afghanistan, Irak, Iran en Syrië. Niet echt zeldzaam in de wereld.

Verrijkt uranium

De pacifist Albert Einstein waarschuwde Roosevelt in 1939 dat Duitsland aan een atoombom zou werken (met uranium vanuit het bezette Tsjechië). Amerika startte onmiddellijk het Manhattan Project op. Investering toen 2 miljard dollar. Resultaat : Little Boy en  Fat Man. Die uiteindelijk in 1945 boven Japan werden gedropt. 100.000-en doden. Naast radioactieve besmetting. Japan capituleerde kort daarna. Om een dergelijke bom te maken is een verrijking nodig tot 90%.

Anekdote: het uranium voor die bommen werden voor het grootste gedeelte verkregen door bemiddeling van het Belgische koningshuis in ballingschap uit de mijnen in Belgisch Congo.

Verrijkt uranium kent nog enkele toepassingen.

Kernenergie: verrijking nodig van 3% - 20%.

Productie van medische isotopen: verrijking rond de 20%. Nederland (Petten) en Canada samen leveren wereldwijd 2/3 van de behoefte aan medische isotopen. Met grote wachtlijsten tot gevolg als die centra even stil liggen.  

Verarmd uranium

Bij het verrijken van uranium, is het residu een enorme hoeveelheid verarmd uranium. Met een percentage van ongeveer 0,3% van de radioactieve isotoop ²³⁵U.

Ook daar zijn inmiddels meerdere toepassingen voor gevonden.

Vanwege de hoge dichtheid: contra gewicht. In schepen en vliegtuigen. Voorbeeld: Bij de Bijlmerramp is meer dan 150 kg verarmd uranium ‘verdwenen’. Giftig en met rondvliegende isotopen tot gevolg.

Vanwege de hoge dichtheid: DU (Depleted Uranium) antitank granaten. Voor groter bereik (tot 10 km!). Maar met name om het pantser van een tank te kunnen doorboren. En als de granaat eenmaal binnen is, het uranium stof spontaan te doen ontbranden. Naast doden, een uiterst giftig en radioactief residu achterlatend. 18 landen produceren deze wapens. Twee landen geven het toe.

Vanwege de hoge dichtheid: bepantsering van tanks. Als bescherming voor de DU antitank granaten.

En natuurlijk de vermeende vuile bom. Toegeschreven als mogelijk wapen voor terroristen.

Non-proliferatieverdrag

Behept met de kennis van de verschrikkingen van de atoombom is in 1968 wereldwijd een non-proliferatie verdrag gesloten door vrijwel alle landen. De landen (behoudens de 5 atoommachten) beloven nucleaire technologie enkel te gebruiken voor vreedzame toepassingen. De atoommachten op hun beurt beloofden in ruil voor die toezegging (geen atoommacht te worden) nucleaire vreedzame technologie te delen. Israël heeft dit verdrag niet ondertekend. Iran wel, Noord-Korea toen ook.

Proliferatie.

Noord-Korea (2003) trekt zich terug uit het verdrag. Pakistan, India en Noord-Korea hebben inmiddels bewezen over de atoombom te beschikken. Israël ontkent noch bevestigd over atoombommen te beschikken. Er wordt van uitgegaan dat ze die hebben. Het Vela incident zou bevestigd hebben dat het getest is zelfs. Volgens Carter in 2008: 150 stuks. Anderen schattingen: 400. Israël laat geen inspecties toe van het Internationaal atoomagentschap.

Naast de enorme voorraden atoombommen die er nog steeds zijn (ondanks wapenvermindering akkoorden nog altijd wereldwijd ongeveer 8000 actieve en 25.000 inactieve) liggen in de volgende landen atoombommen beheerd door de Amerikanen ‘voor het grijpen’: Nederland, België, Duitsland, Italië en Turkije. Volgens de tegenstanders in strijd met het non-proliferatieverdrag.

In de Kosovo- en Irakoorlog werd op grote schaal verarmd uranium gebruikt (granaten) gebruikt. Door Amerika en de NAVO bondgenoten. Op die slagvelden zijn enorme hoeveelheden licht radioactief materiaal achtergebleven. In Irak wordt gesproken van ruim 300 ton!

Ten prooi aan ‘dust in de wind’. Volgens velen aanleiding tot desastreuze gevolgen voor de achterblijvers (kanker, mismaakt geboren kinderen e.d.), maar ook een vermeende bron van het Kosovo- - en golfsyndroom.

Amerika en Iran.

Al sinds jaren beschuldigt Amerika Iran aan een atoombom te werken. Al sinds jaren ontkent Iran dat.

Inmiddels wordt er weer intensief gelobbyd door Amerika om de sancties tegen Iran verder uit te breiden (zie onderaan de blog, met recente links). Weer iemand schuldig bevonden voordat het tegendeel bewezen is?

Ter overweging.

De praktijk heeft bewezen dat er een land is in de wereld is (met het geweldsmonopolie) dat er niet voor terugdeinst om andere landen plat te walsen met een overweldigend machtsvertoon. Recent nog: Irak en Afghanistan.

Door dit land werd ‘bewezen’ dat Irak de beschikking zou hebben over WMD’s. En dat toepassing daarvan door dit regime zeker niet ondenkbeeldig was. Zelfs snel te verwachten.

We weten allemaal hoe dat is afgelopen. En dat het een leugen was.

Echter, bedenk eens het volgende:

Zou Amerika echt tot een inval zijn overgegaan als er werkelijk snel verwoestende WMD’s ingezet hadden kunnen worden door Sadam Hussein, of door de Taliban?

Waarschijnlijk niet. Ze zouden zich wel tig maal bedacht hebben.

Zou dat een reden kunnen zijn voor landen die zich ernstig bedreigt voelen om er dan voor te gaan zorgen dat andere landen het wel uit hun hoofd laten hun aan te vallen?

Zou dat een reden zijn geweest voor Noord-Korea, Pakistan, India en Israël om de beschikking te krijgen over “de bom”?

En mogelijk nu ook voor Iran? Een land wat al jaren in een verstikkende omsingeling zit met economische sancties en door 100.000-en vijandige soldaten? Is het vreemd dat het zich dan bedreigt voelt? En denkbaar dat ze op deze wijze hier wat aan denkt te kunnen doen?

In die redenering: wie is dan eigenlijk schuldig aan de mogelijk verdere verspreiding van kernwapens?

Het land dat de bom maakt om te voorkomen dat ze worden aangevallen? Of het land dat laat zien dat het bereid is landen aan te vallen “ter voorkoming van erger”. Enkel in hun ogen?

We zitten en kijken er naar. Het uranium pandemonium. Als toeschouwers bij het testen van de ‘bom’.

Guinea pigs van levensgevaarlijk beleid.

Nog steeds. Wanneer gaat dat eens ophouden?

Plaatjes collectie:

Boven aan de blog: Nato nuclear spectators 1957, Nevada.

VIP observers are lit up by the light of an atomic bomb, 1951 Enewetak Atoll

Soldiers being exposed at a Nevada test site, 1951

Test small boy, 1962

Flickr.com film uit 1950 van soldaten gebruikt als guinea pigs bij een atoombom test.

Verdere bronnen:

Bart Tromp: (2005) “Het einde van de non-proliferatie.”
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_with_nuclear_weapons

http://www.ravagedigitaal.org/1997/226/Uraniumslagveld226.htm

http://www.laka.org/info/publicaties/vu/risico-98/4-Proliferatie.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_Non-Proliferation_Treaty

http://en.wikipedia.org/wiki/Israel_and_weapons_of_mass_destruction

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_with_nuclear_weapons

http://aftermathnews.wordpress.com/2007/09/27/a-history-of-us-secret-human-experimentation/

http://www.laka.org/VU.html

Recente aanloop naar verdere sancties voor Iran:

CNN.com  28 Februari: Top Israeli official: A nuclear Iran would endanger world stability

CNN.com  28 februari: Israeli defense minister calls for sanctions against Iran

NRC.nl 2 maart: Rusland voor slimme sancties tegen Iran

Reuters.com 2 maart: Russia says it may consider Iran sanctions

Reuters.com 3 maart: U.N. council ready to tackle Iran nuclear issue

Vorige week is de Turkse inzending voor het komende Eurovisie Songfestival bekendgemaakt. De populaire band maNga zal Turkije vertegenwoordigen met het liedje “We could be the same”. Kijk en luister hier:

Naast veel prijzen in eigen land, won maNga in 2009 ook de MTV Awards voor ‘Beste Turkse Act’ en ‘Beste Europese Act’. Het genre is moeilijk in één woord te bevatten. Alternatieve rock, met hip-hop, rap en electronische elementen, en in de verte ook wat invloeden uit de traditionele Turkse muziek.

Het is een gedurfde inzending voor het, vaak een beetje suffe, Eurovisie Songfestival. Alsof Nederland zou worden vertegenwoordigd door Anouk. Daar is dit het best mee te vergelijken. Het is bekend dat Anouk best zou willen overwegen om, onder de juiste voorwaarden, de Nederlandse inzending te zijn. Maar goed, de omroeppolitiek in Hilversum maakt dat momenteel onmogelijk.

Turkije daarentegen, staat er wel om bekend ieder jaar één van hun grotere artiesten uit te nodigen om het land te vertegenwoordigen. Nou zijn songfestivalliedjes over het algemeen niet zo uniek, want het moet nu eenmaal een breed publiek aanspreken, en de tekst mag niet te ‘uitgesproken politiek’ zijn.

In het liefdesliedje ‘We could be the same’ omzeilt maNga deze regels op originele wijze. Het is geen politiek beladen tekst, maar voor de goede verstaander is de bredere boodschap wel duidelijk. Wat mij betreft is dit nu al een van de meest geslaagde inzending voor het Songfestival van 2010! Hieronder de hele tekst van het liedje:

We could be the same
You could be the one in my dreams
You could be much more than you seem
Anything I wanted in life

Do you understand what I mean?

I can see that this could be faith
I can love you more than they hate

Doesn’t matter who they will blame
We can beat them at their own game

I can see it in your eyes
It doesn’t count as a surprise
I see you dancing like a star
No matter how different we are

For all this time I’ve been loving you
Don’t even know your name

For just one night, we could be the same
No matter what they say

And I feel I’m turning the page
And I feel the world is a stage

I don’t think that drama will stop
I don’t think they’ll give up the rage

But i know the world could be great
I can love you more than they hate

Doesn’t matter who they will blame
We can beat them at their own game

I can see it in your eyes
It doesn’t count as a surprise
I see you dancing like a star
No matter how different we are

For all this time I’ve been loving you
Don’t even know your name

For just one night, we could be the same
No matter what they say

For all this time I’ve been loving you
Don’t even know your name

For just one night, we could be the same
No matter what they say

No matter what they say
No matter what they say

We could be the same
No matter what they say

Misschien kan de stemcomputer bij de eerstvolgende verkiezing al worden gebruikt!?

Waarom?

Wat een gedoe en wat een gezeur met die stembiljetten. In Rotterdam, Stadskanaal, Maastricht, Lopik, Amsterdam, en weet ik waar nog meer!!!

Het zijn de politica die zich bang (hebben) laten maken. Zij hebben zich door bepaalde figuren "mooi" in de luren laten leggen. Zij zijn zelf verantwoordelijk voor het “verdwijnen” van de stemcomputer.

En die "zij", de bestuurders, de politici, en "wij", de kiezers, zijn die beter af met het stembiljet?

Het handmatig stemmen – het stemmen met het rode potlood dus – heeft weer enorm veel tijd (lees: GELD) gekost, en bovenal enorm veel gezeur!

En wat een problemen en stress in sommige gemeenten! Niet te geloven!

Het tellen van de stembiljetten is heel secuur werk. Dat weet toch iedereen.

Het - bewust of onbewust - verkeerd tellen, een stembiljet ongeldig verklaren, het verdwijnen van stembiljetten, is fraude.

Maar weet je wat nog erger is? Dat is het willen bewijzen dat een stemcomputer fraudegevoelig is!

Dat een iemand een “gebruikte” stemcomputer koopt, daarmee aan het rommelen gaat en daarna in het openbaar (via de media) gaat verkondigen dat de stemcomputer niet fraudebestendig is! Dat is pas fraude.

Je kunt je (als een iemand) beter de vraag stellen: Is er echt wel iets te bedenken wat NIET fraudegevoelig is?

Handmatig stemmen is fraudegevoeliger dan stemmen met een stemcomputer.

Het stemmen met een stemcomputer zou ook fraude kunnen veroorzaken, maar er is wel verschil. Hierbij is er geen sprake van gezeur over de geldigheid van een stembiljet, de gemeente is uren eerder klaar zijn met de einduitslag, er is veel minder personeel (tellers, stembureauleden, enz.) nodig, en veel minder stembureaus. Er zijn meer kostenbesparingen te bedenken.

Maar kun je fraude echt voorkomen? Neen.

Je moet gewoon eerlijk zijn; de wet uitvoeren. Je moet vertrouwen hebben/geven. Enz.

Als ik bestuurder was, als ik verantwoordelijk zou zijn voor de uitvoering van de Kieswet, dan was ik mijn collega bestuurders naar de verantwoordelijke minister in Den Haag gegaan en eisen dat de stemcomputer zo snel mogelijk weer wordt ingevoerd. Het liefst nog voor de verkiezingen in juni 2010!

Maar ja, het is politiek. En politiek (macht) is/blijft onvoorspelbaar!

Waarom luistert "politiek Den Haag" niet gewoon naar de werkvloer!?

[Tussen haakjes: Dat geldt trouwens bij/voor meer zaken.]

Beste allochtoonse Nederlanders,

Allochtoons? Van Dale: 'iemand die van elders afkomstig is. Het CBS definieert een allochtoon als iemand van wie minimaal 1 van de ouders in het buitenland geboren is.' Mijn moeder werd in Schotland geboren, dus dat maakt ook mij allochtoon. Maar zo ben ik nooit door iemand genoemd. Wanneer blanke Nederlanders over allochtonen spreken, dan gaat het om mensen met een donkere huidskleur, donkerder dan wit. Allochtoons is in de polder een negatieve kwalificatie geworden. Hoe dan ook, ik gebruik deze betiteling als geuzennaam, een eretitel.

Dus, beste allochtoonse Nederlanders,

Vandaag bericht een grote landelijke krant, de Volkskrant, op de voorpagina dit als nieuws: 'Multiculti en toch leuk.' Impliciet stelt deze krant dus dat Multiculti doorgaans niet leuk is. Voor de provinciaal achter de dijken is de cultuur van mensen met een donkere huid bedreigend. Hoe komt dat?

Dat komt ten dele vanwege het feit dat jullie als laatsten de coupé zijn binnengekomen. U kent het wel, we zitten allemaal in een treincoupé en we kennen niemand van de aanwezigen goed, maar we hebben noodzakelijkerwijs de anderen geaccepteerd, er is een zeker evenwicht ontstaan. En dan verschijnt ineens bij een tussenstation een nieuwe passagier die het precaire evenwicht weer verbreekt, de passagiers moeten opschuiven en voelen zich even bedreigd door de laatst gearriveerde. Dat is een primitieve reactie, een reflex van heel vroeger, toen onze beschaving nog niet bestond. Hetzelfde is het geval met de allochtonen. Die reactie blijft niet beperkt tot het blanke ras, het treedt overal ter wereld op. Zo schrijft de Amerikaanse hoogleraar van de Yale University, Matthew Frye Jacobson in zijn studie Barbarian Virtues. The United States encounters foreign people at home and abroad over de aangeboren vreemdelingenhaat in de VS:

'it behooves us to ponder the continuities between Roosevelt's day and our own, and to consider the ways in which -- in the age of Border Watch and Gulf War no less than in the age of Immigration Restriction League and the Philippine-American War -- dominant notions of national destiny and of proper Americanism draw upon charged encounters with disparaged peoples whose presence is as reviled in the political sphere as it is inevitable in the economic.' Kortom, ook in de zogeheten meltingpot de VS is altijd sprake geweest van racisme tegen nieuwkomers van elders die noodzakelijk waren voor de kapitalistische groei.

Maar nu: wat gebeurt er wanneer de commerciele pers in Nederland gaat inspelen op de angst voor de vreemdeling? Antwoord: de angst neemt toe, niet door de feiten, maar door de beeldvorming. De angst wordt kunstmatig gevoed, met als gevolg dat een grote groep burgers wordt gestigmatiseerd en gecriminaliseerd. Deze ontwikkeling, die het precaire evenwicht permanent verstoort, heeft politieke consequenties die weliswaar goed zijn voor de oplage van de Volkskrant maar niet voor de samenleving als geheel. Het blanke Europa heeft altijd een probleem gehad met de aanwezigheid van de ander. En dit weet de Volkskrant-redactie. Tot 1945 was het beeld van de ander 'de jood'. Maar nadat een zeer groot deel van de joodse Europeanen was uitgeroeid in het hart van christelijk Europa zijn de joden elders heilig verklaard en is het goddank niet langer meer politiek correct om 'de joodse medemens' te stigmatiseren. Daarmee verdween evenwel niet de eeuwenoude haat tegen de ander. Wie moest de opengevallen plaats van 'de jood' gaan innemen? Dat zijn de Arabieren geworden, de moslims, zij zijn de nieuwe joden. Die kunnen nu zonder moeite worden gestigmatiseerd en dat verklaart ook waarom zoveel filosemieten de Arabieren haten. Hun antisemitisme kan nu zonder gevaar op de nieuwe joden geprojecteerd worden. 'Multiculti en toch leuk'. Voelt u hem?

Beste allochtoonse Nederlanders, mede namens mijzelf als allochtoon, welkom in Nederland, ik ben blij dat u er bent, teveel blanken bij elkaar maakt het leven niet automatisch leuker. Het bestaan wordt boeiender door de frictie tussen verschillende culturen die van elkaar kunnen leren. En wat de Volkskrant betreft, om het zo diplomatiek mogelijk te stellen: naar de hel met die klootzakken.

Stan van Houcke (onafhankelijk journalist)

Het wordt langzamerhand een onbegrijplijk zootje in Nederland. Waar heb ik het over?  Ik heb het over Gerrit Zalm. Daarover zijn immers de meningen verdeeld. Ik bedoel niet de mening van Jantje en Pietje maar die van Nout van de Nederlandse Bank en Hans van de Autoriteit Financiële Markten (AFM).

Nout en Hans waken over onze banken zodat onze spaarcentjes in veilige handen zijn. Nout vindt dat Gerrit bekwaam is want hij heeft niks fout gedaan bij de intussen failliete DSB bank. Hans vindt dat Gerrit er bij de DSB met de pet naar heeft gegooid en dus eigenlijk onbekwaam is. Je zou zeggen dat Hans gelijk heeft, want de DSB bank is failliet gegaan dus heeft Gerrit daar als bestuurder niet goed zijn werk gedaan.

Met dank aan Anthony van Dijck ( Self-Portrait: Van Dyck with Endymion Porter c.1633, Museo Nacional del Prado, Madrid )

Maar dat is moeilijk toegeven voor Nout. Moet hij dan soms ook toegeven dat de DSNB nooit een echte bank had mogen worden, dat Zalm daar eigenlijk geen baas had mogen zijn en dat de IJslandse bank Icesave ook nooit in Nederland spaarcentjes had mogen verzamelen? Dan kan hij net zo goed wel meteen inpakken. Ik zou zeggen, pak in Nout en dan samen met Zalm wegwezen.

Wat vindt Jan Kees als demissionair Minister van Financiën hier nu van? Die is boos dat Nout en Hans verschil van mening hebben waardoor hij niet goed weet wat te doen. Gelukkig was hij zo slim om een Professor in te schakelen. Die zegt dat Hans ongelijk heeft en Nout gelijk. Dus mag Gerrit blijven van Jan Kees want hij heeft beloofd te doen wat de Professor zegt.

Maar dan wordt voormalig AFM Baas Arthur Doctors boos. Op de Veletisie zegt hij dat die professor ‘onevenwichtig, onjuist en pretentieus’ is. Dus moet Gerrit eigenlijk toch maar weg! Maar dat gaat niet zo gemakkelijk want Gerrit is baas van de Bank van Ons Allemaal ABN AMRO dankzij ex-Minister van Financiën Wouter . Die probeert nu net weer opnieuw Premier van Nederland te worden. Als Gerrit nu onbekwaam heet te zijn dan is die het eigenlijk ook wel een beetje geweest of misschien wel veel. Dat komt slecht uit. Dus mag Gerrit voorlopig nog wel de baas blijven bij de Bank van Ons Allemaal.

Maar hoe zit het dan met onze spaarcentjes? Kunnen we die nog wel naar de bank van Ons Allemaal brengen nu niemand meer goed weet of  Gerrit eigenlijk wel of niet een bekwame Bovenbaas bij die bank is?  Kunnen Gerrit en Nout niet allebei weg? Dan weten we tenminste waar we aan toe zijn tot de volgende crisis zich aandient. Maar dat zien we dan wel weer.

Acteurs in dit Hollandsche drama zijn (in volgorde van belangrijkheid):

Gerrit Zalm: Topman van ABN AMRO (ooit overgestapt van PvdA aar VVD, Minister van Financiën in het Eerste en Tweede Kabinet Kok en daarna in het Kabinet Balkenende III)

Nout Wellink: President van de Nederlandse Bank

Hans Hoogervorst: Voorzitter van de AFM ( van PvdA naar VVD verhuisd,   staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het Kabinet Kok II, Minister van Financiën in Kabinet Balkenende I, Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in de Kabinetten Balkenende II en III)

Arthus Doctors van Leeuwen: gepensioneerde Hoge Ambtenaar (voormalig Hoofd Binnenlandse Veiligheidsdienst tegenwoordig AIVD, voormalig bestuursvoorzitter AFM)

Afgelopen week bracht Geert Wilders een bezoek aan Londen, alwaar hij in het House of Lords voor ongeveer zestig toeschouwers zijn korte film ‘Fitna’ vertoonde. In de Nederlandse media werd kort verslag gedaan van de persconferentie die hij gaf. Er was echter weinig aandacht voor de demonstraties buiten.

Honderden extremisten van de English Defence League (EDL) verwelkomden Wilders. Die EDL is gelieerd aan de British National Party (BNP), hoewel die politieke partij afstand heeft genomen van de extremisten. De Britse antifascisten hielden een tegendemonstratie, waarbij de leus “BNP + EDL = Nazi racist thugs” veelvuldig gebruikt werd.

Wat is de EDL eigenlijk?

De organisatie staat bekend als een extreemrechtse groepering, voortgekomen uit groepen voetbalhooligans, en is betrokken bij verschillende Engelse (rassen)rellen. Hun acties ontaarden meestal in geweld en arrestaties. De EDL stelt zichzelf op videowebsite Youtube voor als: “het meest georganiseerde en genadeloze, wrede straatleger van het land”.

Video: EDL-demonstratie in Londen, ter ondersteuning van Geert Wilders:

Een Britse minister vergeleek de EDL met de Britse Unie van Fascisten uit de jaren ’30, maar voegde er aan toe dat de EDL niet dezelfde krachtige organisatie heeft, en derhalve niet eenzelfde bedreiging vormt. Dit is dus de organisatie die een “Welcome Geert Wilders”-demonstratie organiseerde, afgelopen week in Londen. Volgt u me nog?

Begin september 2009 maakt de Britse fotograaf Jess Hurd deze foto van een EDL-demonstrant die de Hitlergroet maakt terwijl hij gearresteerd wordt. Journalisten en fotografen die kritisch over de EDL berichten kunnen rekenen op bedreigingen, dus ik vind het moedig dat deze fotograaf de foto publiceert. Meer over de EDL ook hier.

Link met de Britse Nationale Partij

Hoewel diverse activisten van de Britse Nationale Partij (BNP) bij demonstraties van de EDL zijn gefotografeerd, en bijvoorbeeld hun website is ontwikkeld door een BNP-activist, wil deze politieke partij officieel niets meer met de EDL te maken hebben. In september 2009 verklaarde de BNP de EDL een verboden organisatie voor haar leden, en iedere betrokkenheid bij de EDL wordt bestraft.

De BNP is een extreemrechtse politieke partij die gelieerd is aan bijvoorbeeld het Franse Front National van Le Pen, en de Zweedse Nationaldemokraterna. Over de BNP kan nog veel meer geschreven worden. Britse onderzoeksjournalisten hebben bewezen dat die club niet deugt. Ik hou het nu beter beperkt, aangezien Wilders hoogstwaarschijnlijk toch afstand zou nemen van de hele zaak.

Waarom gebeurt dit?

Goed, ik zie de oprechte PVV-aanhanger al reageren: dit EDL-gedoe zegt allemaal niets over Geert Wilders en zijn PVV-beweging. Dit is extreemlinkse propaganda, ik zaai haat, en ik ben een bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting. O, ja en ik heul met Islamofascisten en terroristen. Eigenlijk ben ik een heimelijke bondgenoot van Al Qaida.

Dus ik vraag maar direct: hoe kan het nu dat zo’n organisatie als de EDL een “Welcome Geert Wilders”-demonstratie organiseert? Doen zij dat omdat ze Geert Wilders geen aansprekend figuur vinden? Op de EDL-website staat dat ze zijn speech inspirerend vonden, en hopen dat hij de EDL-banners - met foto van zijn gezicht - gezien heeft.

Waarom gebeurt dit? En maakt het eigenlijk iets uit?

Het gebeurt op de verjaardag van m'n schoonmoeder, wanneer de lente misschien eindelijk haar echte intrede heeft gedaan en de laatste sneeuw naar een land met onstuimige hitte is verwezen. Gelijkheid op veel fronten is immers een groot goed.

Het is dag van de Zalige Hugo van Vaucelless († 1239), alsmede de overlijdensdag van de uitvinder van de oploskoffie. Ook is het dan vijftien dagen geleden dat vrij reizen binnen Nederland met het Boekenweekgeschenk als treinkaartje mogelijk was.

Ik hunker naar die dag, waarbij we in het weekeinde ervoor getuige waren van een verloren uur.

Bovendien is het de eerste werkdag van De Goede Week. Als dát geen goed voorteken is? Ik ben onrustig en kan niet wachten op die verlossende dag.

www.goedmakers.eu

Israel moet stoppen met het uitbreiden van nederzettingen in bezet Palestijns gebied en

streven naar directe vredesonderhandelingen om een einde te maken aan het conflict, meent

Haaretz.

Een derde intifada dreigt en het aanzien van Israel in de wereld is gekelderd.

De recente 'ridicule' oproepen van de regering aan Israeli's om het 'andere' Israel aan de wereld uit te leggen, kunnen een serieus beleid gericht op een doorbraak in het vredesproces niet vervangen.

Een mening waarin elke onbevooroordeelde waarnemer zich in kan vinden, denk ik.

Maar zij is tegengesteld aan die van zionisten in Israel en de 'Israel lobby', die streven naar

Eretz Yisrael=Groot Israel. Daarin is geen plaats voor een Palestijnse staat, laat staan een met Oost Jeruzalem als hoofdstad. Hun 'Hasbara'-propaganda werkt niet meer.

Secret Israeli report: U.S. cozying up to Palestinians (Haaretz)

The U.S. administration will not put a lot of effort into the upcoming indirect negotiations between Israel and the Palestinians, opting instead to focus on the November Congressional elections, according to an internal Foreign Ministry report that was distributed to Israeli diplomatic missions abroad. 

The classified report claims that in the preparatory discussions for the Israeli-Palestinian proximity talks the Obama administration adopted positions that are closer to Palestinian demands. 

"The recent American statements point to the adoption of wording in line, even if partially and cautiously, with Palestinian demands in regard to the framework and structure of negotiations," the report stated. "Still, the [U.S.] administration is making sure to avoid commenting on its position on core issues." 

U.S. Mideast envoy George Mitchell arrived in Israel last night for what is expected to be a final series of talks before the official announcement of the resumption of talks between Israel and the Palestinian Authority, in an indirect format. 

The proximity talks are to continue for four months. They will involve Mitchell going between Jerusalem and Ramallah, relaying messages and responses, or, alternatively, talks in either Washington or Europe. ..

Editorial / U.S. is proving it wants Mideast peace - now it's Israel's turn (Haaretz Editorial)

The visit to Israel this week by U.S. Vice President Joseph Biden, along with American Middle East envoy George Mitchell's meetings here, testify to the United States' readiness to not miss the opportunity to advance the peace process. The latest American diplomatic effort comes on the heels of the Arab League granting Palestinian Authority President Mahmoud Abbas qualified "permission" to conduct indirect talks with Israel - which also represents an important gesture on the part of those countries that have signed on to the Arab peace initiative. 

On the other hand, a recent Israeli Foreign Ministry report indicates that the U.S. administration has no intention of expending too great an effort to achieve a solution to the Israeli-Palestinian conflict, and that the Obama administration's positions are closer to those held by the Palestinians than to Israel's stance. 

Israel and the Palestinians must decide which of the two perspectives they will embrace: either the view that hope is still not abandoned, or the one that dampens expectations entirely. If Israel intends to do nothing more than evade responsibility for the failure of the peace process and placate the U.S. administration until the expiration of the settlement construction freeze, it would be better not to launch the indirect talks at all. Every past diplomatic step that turned out to be nothing more than another exercise in evasion only served to push the peace process several substantial steps backward, leaving in its wake great despair and frustration that gave rise to more violence.

Israël medeschuldig aan slechte imago wereldwijd (Reformatorisch Dagblad)

Israël is medeschuldig aan de slechte pers die het land wereldwijd krijgt, vindt Bert de Bruin. Zolang de regering haar beleid niet serieus verandert, zal het imago van Israël ook niet beter worden.

Netanyahu's rhetoric over policy is jeopardizing Israel (Haaretz Editorial)

The Israeli prime minister apparently believed that by conducting two-track negotiations he could make things coalition-friendly: to both espouse the slogan "two states for two peoples" and sabotage the Palestinians' ability to set up their state; to both embrace Vice President Joe Biden and give the U.S. administration the finger; to both ask the administration to get Mahmoud Abbas back to the negotiating table and put thumbtacks on his seat once he's there. 

Judging by the statements of Benjamin Netanyahu and his associates, even now that the American flamethrower is aimed right at him and Israel, he still believes that everything was a misunderstanding, and if he asks nicely to be forgiven or launches an inquiry into what happened, all his transgressions will be absolved...

The government headed by Netanyahu is now emerging as a strategic threat. It is essential to remove that threat by adopting an open and responsible policy that will include an undertaking to withdraw from the territories and a total freeze on construction in the West Bank and East Jerusalem. We must also set a final date for the conclusion of negotiations.

Israel envoy: U.S. ties at their lowest ebb in 35 years

Reactie op het artikel “Ludo Abicht schetst de stand van zaken” in De Standaard van 13/03/2010.

Ludo Abicht merkt terecht op dat Israël er niet aan denkt op te gaan in een binationale staat. Ook de Palestijnen zijn kwasi unaniem om niet samen te leven in één staat met moordenaars en kolonisten die hen al decennia het leven zuur maken...

A Matter of Timing - Uri Avnery's Column 

It’s all a matter of timing. The Government of Israel has insulted the Vice President of the United States, Joe Biden, one of the greatest “friends” of Israel (meaning: somebody totally subservient to AIPAC) and spat in the face of President Barack Obama. So what? It’s all a matter of timing.

If the government had announced the building of 1600 new housing units in East Jerusalem a day earlier, it would have been OK. If it had announced it three days later, it would have been wonderful. But doing it exactly when Joe Biden was about to have dinner with Bibi and Sarah’le – that was really bad timing.

The matter itself is not important. Another thousand housing units in East Jerusalem, or 10 thousand, or 100 thousand – what different does it make? The only thing that matters is the timing.

As the Frenchman said: It’s worse than criminal, it’s stupid...

IN MEMORIAM:

From Wikipedia, the free encyclopedia

Rachel Aliene Corrie (April 10, 1979 – March 16, 2003) was an American member of the International Solidarity Movement (ISM) who was killed by a bulldozer operated by the Israel Defense Forces (IDF) while attempting to prevent IDF forces from demolishing the home of local Palestinian pharmacist Samir Nasrallah. According to the New York Times, Corrie and others were acting as "human shields." A student at the Evergreen State College, she had taken a year off and traveled to the Gaza Strip during theSecond Intifada.^[1] The details of the events surrounding Corrie's death are still disputed.

De zionistische (Groot-)'Israel lobby' in Nederland: een noodzakelijke inventarisatie

In de jaren zeventig en tachtig waande Nederland zich een internationaal gidsland. Juits als klein en machteloos land zouden we geloofwaardig de internationale moraalridder kunnen spelen. Dat idee was toen populair onder links.  Misschien moeten we nu achteraf vaststellen dat het toen ten tijde van de koude oorlog een vluchtweg was voor links. Zo kon je kritisch zijn en toch de wereld verbeteren zonder te kiezen voor communisme. Het was een moreel politieke Derde Weg.

Dat de rest van de wereld echt niet verlegen zat om gidsland Nederland drong aanvankelijk maar moeilijk door. Zo lang je niet internationaal actief bent, vakantiegesprekken tellen niet mee want dan wil iedereen het gezellig en leuk houden, kom je er namelijk maar moeilijk achter wat men in de rest van de wereld denkt van Nederland als gidsland. Mensen zijn over het algemeen zeer beleefd tegen buitenlanders. Diplomaten en internationale zakenlieden wisten daarentegen maar al te goed dat het praatjes voor de vaak waren.

The English Defence League (EDL) steunde de komst van Wilders naar Londen met een demonstratie. In Wikipedia lees ik dat EDL in 2009 is ontstaan uit informele banden tussen voetbal hooligans en de "United peoples of Luton" die als protestgroep ontstond tegen de demonstraties van maart 2009 bij thuiskomst van soldaten uit Afghanistan van de Royal Anglian Regiment. deze demonstraties waren georganiseerd door de extreem Islamitische organisatie Al-Mouhajiroun.(foto overgenomen van de Sun, GB)

Het einde van de Koude Oorlog met de val van de Berlijnse Muur (nu een prachtige toeristische attractie) betekende het definitieve einde van Nederland als Gidsland. Maar daarmee is het idee dat we als Natie de wereld de weg kunnen wijzen naar een betere toekomst nog niet uit de genen van de Nederlandse politieke cultuur verdwenen.

(Foto de Sun, GB)

Het stokje blijkt overgenomen te zijn door Uiterst Rechts en met veel verve zo lezen we in de Telegraaf, toch enigermate de thuiskrant van Wilders en de PVV. De krant doet verslag van de internationale missie van Wilders onder  de kop die ook boven deze blog staat “Wilders door lint in Londen”, met als ondertiteling “Mohammed is een pedo”. Volgens het krantenbericht omschreef hij de profeet Mohammed als “een barbaar, een massamoordenaar en een pedofiel”. De Turkse premier Erdogan is volgens Wilders ‘een mafkees’.

 (foto de Sun, GB)

Ik hoop maar dat deze woorden van Wilders in de wereldpers worden doodgezwegen want hoe leg ik al deze onnozele beledigingen uit aan mijn internationale kennissen en vrienden? Tijdens de Molukse treinkaping (1975) vroegen mensen in het VN kantoor in Mexico mij hoe het in Nederland zo ver had kunnen komen? We stonden toch bekend om onze democratische openheid, tolerantie en het accepteren van minderheden en nu werd een Molukse minderheid blijkbaar zo hard onderdrukt dat ze naar het wapen van de gijzeling grepen? Ik heb toen getracht het zo goed en kwaad als mogelijk uit te leggen want het is en blijft een ingewikkeld verhaal dat volledig verweven is met onze geschiedenis als koloniale mogendheid.

Maar hoe leg ik nu in godsnaam Wilders uit?  Hoe is Nederland zo een Rechts Gidsland kunnen worden met opvattingen waarbij die van de ergste conservatieven in de VS of Engeland verbleken? Hoe leg ik uit dat zo een man misschien premier kan worden van mijn land? Trots op Nederland? Medelijden met Nederland, zul je bedoelen.

Naschrift.

Er is ook goed nieuws. Ik wil niet chauvinistisch doen maar de nieuwe SP fractieleider Emile Roemer lijkt me als "een gezellige brabander" (NRC typering) een aanwinst voor de Tweede Kamer en de Nederlandse politiek.

Complimenten voor Thomas von der Dunk's artikel 'Leef je in je tegenstander' in de Volkskrant van vanmorgen. Zijn beoordeling van het rapport Het nieuwe Strategisch Concept van de NAVO  van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV) begint positief maar eindigt met het (ook) terecht signaleren van het gebrek aan 'een basaal besef van de eigen westerse rol bij het ontstaan van bepaalde problemen in verleden en heden', en een pleidooi voor een goede analyse 'die begint met een verklaring van waarom de tegenstander zo denkt als hij denkt – en waarom dat ook logisch is'.

De beantwoording van zijn vraag: 'wat zouden wij in hun positie, met hun wereldbeeld en hun verleden, hebben gedaan? Kortom: proberen te kijken door de ogen van de tegenstander, of dat nu Poetin of Peking betreft', ontbreekt niet alleen in het AIV-rapport maar ook in alle andere voorbereidingen van het nieuwe Strategisch Concept.

Zo is het bijv. volstrekt begrijpelijk dat Iran (mogelijk) streeft naar een militair-nucleaire capaciteit gezien zijn omsingeling door (potentiele) tegenstanders. "En eerlijk gezegd zou ik, als ik in hun schoenen stond, precies hetzelfde doen", schreef onlangs de Israelische krijgskundige Martin van Crefeld in NRC.

En waarom haten de Palestijnen de Israeliers (en 'het Westen') eigenlijk zo?

In hoeverre is het conflict tussen Israel en de Palestijnen oorzaak van de verwijdering tussen 'het Westen' en de moslimwereld?

Zouden er NAVO-leiders zijn die de Amerikanen waarschuwen dat zij grotendeels zelf schuldig zijn aan een mogelijke nieuwe Koude Oorlog met Rusland?
 
Het is van vitaal belang om de juiste lessen uit de Koude Oorlog te trekken. (Potentiele) crises om de Kaukasus, het Midden-Oosten, Irak, Iran, Afghanistan, Pakistan, Noord-Korea en mondiaal moslimextremisme, vereisen dat 'het Westen' zich  verdiept in de visie van de (potentiele) tegenstanders. Hoe zien deze ons en in hoeverre hebben zij eventueel gerechtvaardigde grieven en/of angsten?

Het stellen van deze vragen zou een belangrijk onderdeel moeten zijn van de voorbereidingen van het nieuwe Strategisch Concept van de NAVO.

Dit is geen populaire bezigheid. 
Ik heb, omstreeks 1975, deelgenomen aan de enige NAVO-studie naar het beeld dat de Sovjet-Unie van de NAVO had . De resultaten waren zodanig ontnuchterend - bijv. de nog bestaande, en historisch gezien begrijpelijke, angst voor Duitsland - , dat de studie zo snel als mogelijk in de onderste la is weggemoffeld.

Het is goed dat Von der Dunk op dit 'perceptie van de tegenstander'-manco wijst.

Majesteit, was dat nou echt nodig?

Sven Kramer, Mark Tuitert en Nicolien Sauerbreij zijn woensdag in Den Haag benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.  Deze drie winnaars van een gouden medaille tijdens de Olympische Spelen kregen het bijbehorende lintje in de Ridderzaal opgespeld door demissionair minister Ab Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Hoe verzin jet het!

Zoals je weet vierden Kramer en Tuitert successen op de schaatsbaan van Vancouver. Kramer werd olympisch kampioen op de 5 kilometer, Tuitert op de 1500 meter. Snowboardster Sauerbreij kreeg een gouden plak als winnares op de parallel reuzenslalom.

Ireen Wüst, die ook goud won in Vancouver, had de Koninklijke onderscheiding vier jaar geleden al gekregen, nadat zij in Turijn goud had gewonnen op de 3 kilometer.

De schaatsster kreeg woensdag van Klink een gratis vliegles aangeboden.

Minister Klink zei hierover: ''Helaas kun je een Koninklijke onderscheiding (KO) niet twee keer krijgen, maar we willen jou niet met lege handen laten gaan. We hebben begrepen dat je het leuk vindt om te vliegen, dus daarom hebben wij een proefles voor jou geregeld.''

1. Lid in de Orde van Oranje-Nassau
  2. Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
3. Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
  4. Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw
  5. Officier in de Orde van Oranje-Nassau

Ik baal van het feit dat deze sporters benoemd zijn geworden tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Dat is onterecht. Discriminerend zelfs voor de overige sportlieden.

.

Waarom kreeg Bob de Jong geen onderscheiding? Hij heeft toch de bronzen medaille gewonnen op de 10 kilometer?

"Slechts brons?". Ja, dat zal de reden wel zijn!

Ook de andere topsporters, die ook zeker hun best zullen hebben gedaan, hebben geen onderscheiding gekregen. Waarom niet?

Personen die zich jarenlang vrijwillig en zonder enige vergoeding inzetten voor de maatschappij komen hooguit in aanmerking voor het lidmaatschap in de "Orde van Oranje-Nassau", en er is hier zeker geen sprake van automatisme, want je moet een 'behoorlijke waslijst' overleggen, dus een "lange staat van dienst" hebben, wil de aanvraag geaccepteerd kunnen worden door de burgemeester.

En nogmaals: Waarom krijgen alleen deze drie topsporters een onderscheiding?

Ze hebben de Koninklijke onderscheiding waarschijnlijk gekregen voor de gouden medaille die zij tijdens de Olympische Winterspelen in Vancouver hebben gewonnen.

Je kunt je dus beter afvragen, waarom moeten deze geboren talenten nog iets extra's hebben?

Het is niet zo dat ik hen een Koninklijke onderscheiding misgun, maar is het wel eerlijk? De niet-medaillewinnaars hebben toch ook hun best gedaan!

Waarom moet er speciale aandacht zijn voor enkel gouden winnaars?

Wat een flauwekul eigenlijk.

Topsporters hoeven voor hun talenten niet extra 'beloond' te worden. Ze krijgen al genoeg aandacht, of een “plak”, of een “getuigschrift”, of iets dergelijks.

Sven, Mark en Nicolien, die dus een gouden medaille hebben gewonnen, hadden de Koninklijke onderscheiding niet moeten accepteren. Al was het alleen maar uit solidariteit, uit respect voor hun collega topsporters.

Dat ze een Koninklijke onderscheiding toch geaccepteerd hebben, is beschamend. Egoïstisch zelfs.

Ireen kreeg dit keer iets anders. OK, maar zij had haar KO, die zij vier jaar geleden heeft gekregen, kunnen teruggeven.

Een KO voor topsporters? Nooit meer doen!

West Papua, nu een provincie van Indonesië, was tot 1962 een Nederlandse kolonie onder de naam Nederlands Nieuw-Guinea. Onze laatste kolonie in de Oost. Je zou verwachten dat het feit dat het gebied zo lang Nederlands was, tot extra aandacht in Nederland leidt. Aandacht van de pers, van de politiek en van organisaties voor ontwikkelingssamenwerking. Zo zit onze wereld echter niet in elkaar.

Smadelijke aftocht
Onze aftocht uit Nieuw-Guinea was smadelijk. We verloren ons laatste koloniale oorlogje, omdat we geen internationale steun kregen. Dat kwam door de koude oorlog. De internationale gemeenschap (lees: de Verenigde Staten) was bang dat Indonesië, dat aanspraak maakte op het gebied, communistisch zou worden. Indonesië moest te vriend worden gehouden, dus kreeg Nederland geen steun.

Nederland vertrok en Indonesië werd verplicht een volksraadpleging te houden onder de bevolking van West Papua, zoals het gebied uiteindelijk ging heten. In 1963 hield Indonesië een schijnvertoning van een referendum en West Papua werd definitief ingelijfd bij Indonesië. De Verenigde Naties accepteerden de schijnvertoning als een volksstemming.

Sindsdien heeft de oorspronkelijke bevolking van West Papua het heel slecht. Indonesië bracht grote aantallen Indonesiërs van Java over naar West Papua. Deze transmigranten dreigen de papua's te verdrukken tot een minderheid, die geen of de slechte banen krijgt. De Indonesische militairen in West Papua treden hard op tegen demonstraties en andere uitingen van protest van de papua's. De rijkdommen van de Freeport mijn in West Papua komen maar mondjesmaat ten goede aan de oorspronkelijke bewoners. Meer.

Dichtgeschroeid geweten
Je zou verwachten dat Nederland een gebied, waarmee we eeuwen een band hadden, na zo'n debacle zou blijven volgen. Niets is echter minder waar. Indonesië is een belangrijk land in Oost-Azië en we zijn veel te bang onze economische belangen te schaden. Eimert van Middelkoop, nu minister van defensie, spreekt van het “dichtgeschroeid geweten” van Nederland. Er zijn echter geen aanwijzingen dat het ministerschap van Van Middelkoop leidt tot een kritischer houding tegenover Indonesië ten aanzien van de mensenrechten van de papua's. Ook zijn geweten is blijkbaar opportunistisch aan en uit te zetten.

Zelfs de Nederlandse organisaties, die actief zijn op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, durven hun vingers niet te branden aan de kwestie West Papua, want dat zou hun projecten in de rest van Indonesië in gevaar kunnen brengen. Subsidies voor clubs, die iets willen doen in West Papua wat maar enigszins naar politiek ruikt (in de ogen van Indonesië is dat héél snel het geval), worden niet gegeven.

In het kielzog van dit vergeten zie je dat ook de Nederlandse media West Papua nog maar mondjesmaat volgen. Dat heeft te maken met het feit dat het politiek geen kwestie is (zie hierboven), het ver weg is en dat er weinig nieuws is. De mensenrechtenschendingen gaan constant door, dat is dan nauwelijks nog nieuws. Je zou denken dat media op zijn minst op gezette tijden weer eens de balans opmaken van de situatie in een gebied dat Nederlands is geweest. Maar nee.

De papua's trokken in 1962/3 aan het kortste eind en doen dat nog steeds. De schone beloften van Nederland ten spijt.

Boeken over West Papua | Nederlands Nieuw-Guinea
Meer West Papua | Nederlands Nieuw Guinea van mijn hand

Nieuws over West Papua:
Infopapua
Tanahku.west-papua
Westpapuanet

Reageren via link rechts of via website

Het begint met de lage opkomst. De tijd van lullen is voorbij. Alle partijen zullen vrijwilligers moeten mobiliseren om de mens van deur tot deur ervan te overtuigen dat ze moeten gaan stemmen. Laat er maar eens

hard gewerkt worden voor de overheidssubsidies die ze krijgen.  Het gemakzuchtige kraampje in het centrum van de stad met een paar folders uitdelen door partijgangers moet afgelopen zijn. Op de bank thuis gaan zitten twitteren, sms’jes sturen en bloggen is ook geen alternatief voor de deur tot deur campagnes, hooguit een aanvulling.

Dan het CDA. Die moeten aanvaarden dat JP Balkenende zijn politieke tijd op is. Dat is jammer maar zo gaat dat in het leven dus ook in de politiek. Bovendien kan hij niet communiceren met de kiezer. Hij drukt zich eerder intellectueel dan politiek uit, hij praat te vlug en heeft geen talent om tegen de camera’s te praten alsof hij met kiezers spreekt.

Verhagen is de geschikte man om de plaats van JPB in te nemen. Alles is politiek bij hem, nationaal en internationaal door de wol geverfd, hij kan het goed voor de camera uitleggen en is een sterke concurrent op vooral rechts. Als iemand Wilders kan afhouden van het premierschap door stemmers bij de PVV weg te halen, dan is het Verhagen wel. In ieder geval beter ook dan Rutte.

Dan de PvdA. Bos heeft met zijn actie de val van de PvdA gestuit zoveel is zeker. Maar er zit sleet op Bos en ook nog steeds in de partij. Na het verlies van zetels kan er weer gewerkt worden aan dienstbare en nederige bestuurders voor de toekomst. Bos nam meteen na de verkiezingsuitslag al het woord nederigheid in de mond. Dat is een stap vooruit maar nog niet genoeg. De partij van de Roos in de Vuist overtuigt nog niet. Daarom is het tijd voor iets nieuws.

DE REDDERS VAN HET VADERLAND

Van links naar rechts: Wouter Bos van de PvdA, Maxime Verhagen van het CDA (vervanger van voormalig premier Balkenende), Femke Halsema van Groen Links, Mark Rutte van de VVD en Alexander Pechtold van D66. Zij overleggen hoe het land straks bestuurd moet worden en uit de economische crisis moet worden gehaald. PVV Leider Geert Wilders stond erop om het land alleen te redden en wilde dus niet aan tafel met deze Politieke Meesters. Agnes Kant was links achter Wouter Bos ingepland zoals Rembrandt het bedoeld heeft maar na het bekend maken van haar aftreden heb ik dat stuk er af moeten knippen. Zij kan immers niet meer bij dit overleg tot redding van het vaderland aanwezig zijn. (Met dank aan schilderkunstig Grootmeester Rembrandt)

Hét antwoord op de opkomst van rechts in Nederland zou een lijstverbinding van linkse partijen kunnen zijn. In België durven partijen dat, in Nederland preekt men nog altijd liever voor eigen parochie. Bos kan geschiedenis schrijven door nu het initiatief daartoe te nemen maar dan moet hij niet te lang aarzelen want de tijd is kort. Bos moet nu ook niet denken dat hij terug kan naar “links van het midden” om voor 9 juni nog stemmen weg te halen bij D66. Die zitten sinds gisterenavond te goed genesteld in het “linkse midden”.

Hij kan het beste beginnen bij Groen Links als tenminste Femke zich niet laat verblinden door de verkiezingsoverwinning van gisteren om alsnog een Alleingang te gaan maken. Als ze het meent dat ze mee wil besturen dan moet ze nu in de boot met Bos stappen. De SP zou er ook bij kunnen. Marijnissen kwam zelf eergisterenavond met het voorstel om een links veertig punten plan op te stellen. Maar de SP er bij maakt het misschien te ingewikkeld. Er zijn meer verschillen tussen SP en PvdA dan tussen GL en de PvdA.

Om op gepaste wijze afscheid te nemen van het politieke leven van SP leidster Agnes Kant leek het mij als beeldend croniquer van de Nederlandse politiek gepast een portret van haar te maken in Rembrandteske stijl.

Voor D66 heb ik geen tip. Dat zou trouwens niet helpen. Die zijn sinds gisterenavond zo overtuigd van hun eigen kracht dat ze voorlopig geen behoefte aan nieuwe politieke initiatieven hebben. Zij kunnen nu onder leiding van Pechtold hun positie links van het midden bij het intelectoraat goed uitbuiten. Alexander kan vast gaan nadenken waar hij het liefst zit: links in een rechts kabinet of rechts in een links kabinet.

Een week voor de gemeenteraadsverkiezingen peilde TNS NIPO in opdracht van de Volkskrant de stemming in Almere. Alle mainstream media namen het resultaat groots over. Maar ze zaten er een flink stuk naast. Waarom hoor je daar nu niemand over?

Journalisten voeden de hypes. Men schreef niet dat de PVV mogelijk 30% van de stemmen zou kunnen halen, nee, men schreef stellig: “De PVV van Geert Wilders wordt bij de gemeenteraadsverkiezingen in Almere met 30 procent van de stemmen in één klap de grootste partij.”

Andere media rondden het vervolgens naar boven af, en spraken (omdat het zo lekker bekt) over “één op de drie kiezers in Almere.” Dat is dus een grove leugen gebleken. Ontzettend veel inwoners van Almere ergeren zich aan die beeldvorming. Waarom wordt dit eigenlijk niet rechtgezet door de verschillende redacties?

De PVV haalde uiteindelijk 21,6% van de stemmen. Het verschil met de voorspelde 30% kan je geen 'foutmarge' noemen. Het is simpelweg een te groot gat. Die peilingen tijdens verkiezingscampagnes in Nederland deugen niet. Of in ieder geval: het belang dat er aan gehecht wordt door de journalistiek, die deugt niet.

We weten het van tevoren; het gebeurt bijna altijd dat peilingen een heel stuk naast de werkelijke verkiezingsuitslag zitten. Maar breng die peilingen dan ook niet met die ziekelijke stelligheid in schreeuwende koppen! Is dat commercieel denken? Kranten verkopen en kijkcijfers scoren? Of is onze journalistiek in meerderheid gewoon een beetje dom?

Die peilingengeilheid ondermijnt de onafhankelijkheid van de journalistiek, en, nog erger, steeds vaker wordt de indruk gewekt dat de journalistiek peilingen gebruikt om de campagnes direct te beïnvloeden. We zien dit echt niet enkel bij De Telegraaf, en hun oorlog tegen de kilometerheffing, maar we zien alle mainstream media lustig meedoen aan deze praktijken.

Stuurt de journalistiek de publieke opinie bewust, met behulp van peilingen, door die op ogenschijnlijk klakkeloze, gemakzuchtige manier als voldongen feit te presenteren? Hongerig naar een headline. Of het uiteindelijk waarheid wordt of niet, maakt niet uit, want iedereen weet dat het ‘slechts’ een peiling is.

Nederlandse journalistiek, stop in vredesnaam met die stelligheid. Wees eerlijk en onafhankelijk.

Harry Mulisch wilde graag op audiëntie bij de paus (de vorige), om hem te vragen of hij zich nou ook paus voelde. Of hij echt de plaatsbekleder van God op aarde was, zeg maar. Dat vond ik altijd een beetje merkwaardig van Harry. Alsof de paus tegen hem zou zeggen: "Nou Har, heel eerlijk gezegd is het gewoon een verkleedpartijtje waar ik toevallig wel aardigheid in heb." Een t.v.programma met Astrid Joosten regelde de audiëntie indertijd voor Harry, maar wat de paus heeft geantwoord op diens vraag is nooit naar buiten gebracht. Het was vast iets teleurstellends.

Sinds kort begrijp ik iets beter waar dat verlangen van Harry vandaan kwam. Vanwege de gemeenteraadsverkiezingen hoor je de laatste tijd voortdurend het woord 'kopstukken'. 'De kopstukken van de landelijke partijen staan hun plaatselijke collega's bij,' dat soort werk. Onwillekeurig vraag ik me dan af of Wouter Bos ook zo over zichzelf denkt. 'Ik ben een kopstuk.'

Da's raar, toch? Jan Peter zie ik zoiets nog wel denken, maar mensen die niet op schaakstukken lijken, zie zichzelf toch niet als 'kopstuk'? Of wel?

Het lijkt me een term die anderen je aanmeten, niet iets dat je over jezelf op je c.v. zet, omdat je er heilig in gelooft. Werkverleden: kopstuk, topman, veelbelovende student, wonderkind (in chronologische volgorde, van het heden naar het verleden). 

De grap van de dag maakte ik zelf, als ik zo onbescheiden mag zijn, toen ik mijn vriend, normaliter vaak aangeduid met 'apenkop of apenkoppie', een apenkopstuk noemde. 

Pastoor van Reusel, en scheiding van kerk en staat.

De Katholieke Kerk wijst in zijn kerkrecht geweld, uitsluiting, doodslag en dergelijke af. Homosexuele geaardheid is toegestaan, maar homosexualiteit praktiseren is verboden. Zonder een artikel in de grondwet dat iedereen recht op sex heeft, blijft het kerkrecht keurig binnen de lijnen van de grondwet, logisch, want de eerste is gebaseerd op het Nieuwe Testament.

Het enige conflict met de wet (het conflict met de zwartwitatheïsten is van andere aard) dat ik voorzie is de positie van de vrouw. Hoewel zwangerschapsverlof, reclame, sport, sauna’s, zwembaden, discotheken, etc. mogen discrimineren op geslacht, mag dit niet in arbeidsrelaties. Mijns inziens zal het scharnierpunt van godsdienstige overtuiging en grondwet hier gevonden worden. Geaardheid is geen probleem, wel dat je een vrouw bent, dan kun je geen priester worden. Maar wat betekent dat dan voor de wet? In een bedrijf minder geld, minder macht, maar in een kerk? Hoe kan de wet godsdienstige belangen erkennen die alleen door zichzelf worden bevestigd? Hoe kan de Nederlandse wet van een buitenlands staatshoofd (Paus) eisen dat die een vrouw moet zijn? Hoe graag atheïsten en streng-liberalen het ook willen, de wet biedt geen ruimte om de uitgangspunten van een godsdienst te beoordelen, zolang je gelijk beloont en invloed geeft is er niets aan de hand. Weg met dus met dit soort godsdienstige discussies in het parlement.

Daarentegen mag eenieder natuurlijk zijn overtuiging uitdragen. Ploumen mag naar Den Bosch, Krol mag vinden wat hij vinden. Het zegt meer over henzelf dan een geloof wat ze niet begrijpen. Je mag beledigen, wat mij betreft mag je haat zaaien, zolang je niet oproept tot ongrondwettelijk gedrag. Laten we de discussie over fatsoen niet betrekken in de discussie over levensovertuiging.

Naar aanleiding wat ik hier las: http://www.dagelijksestandaard.nl/2010/02/25/pvda-scheiding-van-kerk-en-staat-wel-voor-jou-niet-voor-mij/

Ik ben op mijn dagelijkse wandelingetjes door VK blogland nog geen blog tegengekomen over de Griekse Ziekte en onze bedreigde Euro. Kan het zijn dat VK bloggers totaal niet geïnteresseerd zijn in het slijk van de euro en dat Griekenland met zijn hele hebben en houen maar het beste in zee kan zakken? Of wordt de Griekse Ziekte niet als een echt gevaar gezien omdat onze Grote Broers Duitsland en Frankrijk wel voor een remedie zullen zorgen? Raadsels genoeg in VK blogland.

Mijn eerste ervaring of liever aanvaring met Grieken was een gesprek in Bulgarije over de invoering van de Euro. Gerrit Zalm, toen nog Minister van Financiën, had tijdens een Europese Raad zijn twijfels geuit over de deelname van Griekenland en Italië aan de Euro. Wat ik als Nederlander daarvan vond? Hoewel geen partijgenoor van Zalm, zei ik toch -op kousevoeten -  dat ik mij de zorgen van onze Minister van Financiën kon voorstellen. Griekenland en Italië waren nu niet direct voorbeelden van zorgvuldig begrotingsbeleid.

Voormalig Minister van Financiën Gerrit Zalm (een bewerking van het portret Coymans van Frans Hals)

Enfin, het groepje Grieken werd heel boos op me. Met instemming van de aanwezige Balkancollega’s werd mij een gebrek aan solidariteit voor de voeten geworpen. Trouwens Nederland heeft ook niet altijd zijn zaakjes op orde. Wat natuurlijk waar is maar niet ter zake.

Een tweede affaire met de Grieken ging over Macedonië. Toen tijdens een internationale bijeenkomst voor de eerste keer het woord Macedonië viel, stond de Griekse delegatie meteen op en bezwoer ons dat het land zo niet heet. Officieel heet het namelijk "de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië". Telkens wanneer iemand toch weer zo stom was om over Macedonië te spreken, sprak de Griekse delegatie daar schande van ook nadat we afgesproken hadden dat als we onverkort Macedonië zeggen dan de voormalige Joegoslavische Republiek bedoelen.

Geen gemakkelijke mensen in de omgang, die Moderne Grieken. Gelukkig voeren ze niet zoveel oorlog als de Antieke Grieken. Dat ze de boel belazeren met hun overheidsstatistieken verbaast mij niet. Zuidelijke landen staan over het algemeen niet bekend om hun economische en financiële degelijkheid. Een oude vriend van mij, een in Rotterdam opgeleide econoom, beweert zelfs dat zulks al ten zuiden van de Nederlandse grens begint. In Brussel hadden ze niks in de gaten of wilden ze dat niet zien?

Er komt nu dus een Frans – Duits reddingsplan voor de Grieken zodat ze de rente over hun schulden kunnen betalen. Er zit niks anders op want in alle EU landen hebben banken en pensioenfondsen geld uitstaan in Griekenland. Dus als de Grieken failliet zouden gaan, verliest iedereen in Europa. Het is net als met Groot Banken. Je kunt ze niet laten omvallen want dan valt iedereen om. 

MOVIE (FULL VERSION) PLEASE SHARE WITH EVERYONE

Omdat ik afgelopen Vrijdag druk was met een seminar over “Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen” had ik een blog voorbereid en geprogrammeerd. Dat doe ik wel vaker, tenminste als ik inspiratie heb.

Maar deze keer ging er toch wat mis met de tijd. Ik vergiste mij in het uur. In plaats van het middernachtelijke uur 00:00 plaatste ik middaguur 12:00 uur. Het gevolg is dat mijn blog “Overspel en straf” slechts de helft van de tijd actueel is geweest waarna hij in het Eeuwig Vergeetboek raakt tenzij hij hier of door nog een opgegoogeld wordt. Opgoogelen is geen Nederlands én geen mooi woord, maar iedereen weet wat ik bedoel. Maar ik wil die blog toch nog een extra kans geven want er wordt daarin een uiterst belangwekkend probleem behandeld. Daarom nu dus twee bloggen in een: deze blog tezamen met de verwijzing naar de blog “Overspel en Straf”.

Ik moet nog zien dat Googl iets klaar maakt in China. Zo lang de Chinezen zelf het systeem pikken, zal daar niks veranderen. De kans is groter dat Google door de Chinese Communistische Paryij verpletterd wordt dan dat Google ook maar een tittle of jota aan het systeem verandert.

Met het seminar is het goed gekomen. We hebben uitvoerig gedebatteerd over het hoe en wat van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en kwamen o.a. uit bij de vraag of het maatschappelijk verantwoord is dat ondanks de mensenrechten schendingen in China, Google in dat land blijft.

De inleider vond van wel want dan blijft Google actief betrokken bij mogelijke verbeteringen van mensenrechten in dat land. Dat heet “constructive engagement” . Maar waarom gaat dezelfde redenering dan niet op voor buitenlandse bedrijven in het Aziatische Burma? Daar heet de aanwezigheid van het Duits-Zwitserse lingeriemerk Triumph volgens een internationale campagne “destructive engagement” .

Zonder meer een creatieve poster: goed bedacht en gemaakt.

De mensenrechten situatie waaronder ook die van de vakbondsrechten is zowel in Burma als in China zonder meer slecht te noemen. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging, vrijheid van loononderhandelingen ja zelfs de vrijheid van protest bestaat in beide landen niet. Vaders en moeders die in China protesteerden tegen de melkvergiftiging of tegen de corruptie bij de bouw van scholen, waardoor relatief veel schoolkinderen tijdens een aardbeving zijn omgekomen, zijn in China tot gevangenisstraffen veroordeeld. In Burma gaat het er precies zo aan toe.

Dus waarom wel een internationale campagne tegen Triumph in Burma en geen campagne tegen Google in China? Ik ben bang dat het een kwestie is van schaalgrootte. China is geen beginnen aan. Iedereen voelt met zijn klompen aan dat het de Chinese leiders worst zal wezen wat wij vinden van hun gedrag terwijl het Westerse bedrijfsleven wel staat te springen om de Chinese markt en hun geld. De Burmese leiders is het ook worst wat wij vinden maar wij hebben Burma niet nodig. Daarom is Burma een gemakkelijk doelwit en China een onmogelijk doelwit.

Tot slot. Als de campagne tegen Triumph succes heeft, worden duizenden werknemers werkloos en dus zoals gebruikelijk in dat soort landen straatarm. Mogen wij hen verplichten dat offer te brengen voor de goede zaak? Is hen dat gevraagd of wordt het hun opgelegd? Boycotten en actie voeren voor de Goede Zaak is niet zo gemakkelijk als sommigen wel denken.