Fotografie - leren van elkaar

Meneer maakt u foto's , kijkt u eens in de lucht. Ik deed maar wat de twee kleine dames aan de overkant van de weg adviseerden. Richtte mijn fototoestel naar boven en zag duizenden vogels (vermoedelijk spreeuwen) overvliegen. Afdrukken, zoeken waar ze naar toevlogen, opnieuw scherpstellen en nog eens twee keer knippen. Het resultaat:

De wolk vogels rolt zo te zien door de lucht, botsingen komen kennelijk niet voor. Op de ingezoomde foto onder lijkt het alsof de vogels in groepjes/ patronen vliegen:

De beleving van de openbare ruimte wordt sterk bepaald door de positie die de waarnemer inneemt. Licht en donker, lijnen, massa's en kleuren krijgen een andere vorm en betekenis, dimensies worden anders ervaren en nieuwe perspectieven openen zich ook voor de kamera.

De ramen van het verzorgingstehuis lijken op vitrines tonen zich als uitzichtkokers.

De wijk Oldenelerlanden een onverwachte wirwar van daken, schoorstenen en blauw

Kleur van de vluchttrap en ingang zijn ook hier opvallend.Vreemde kleuren die vanuit de hoogte een  hele andere indruk geven, de dame in de scootmobiel is het toetje.

Ze staat er gekleurd op. Als bewoner kijkt zij uit de vitrine ramen en ziet vanuit  haar perspectief de wirwar van daken en de kleuren van de trap.      

Donkere luchten pakken zich samen boven de IJsselcentrale. Rechts op de foto is de  rivier nog te zien. De centrale zou worden stilgelegd en afgebroken. Daarom werden een aantal jaren terug drie schoorstenen gesloopt.Twee bleven er staan. 

De centrale bleef om allerlei redenen echter open. Een gigantisch betonnen gebouw- zo lelijk en groot...

De walm (zwavel etc.) die het produceerde bij koud winterweer kan ik me nog goed herinneren. Ook mijn neus wil er nog wel even over mee praten.

Tegenwoordig produceert de centrale schoon en geruisloos. Mijn oordeel is milder geworden. 'Tsjernobyl aan de IJssel' mag wat mij betref blijven. 

Misschien is trouwens onze luchtmacht wel het meest blij met de handhaving van dit strategische energie bolwerk. Regelmatig komen de jongens even langsvliegen: laag op 50 meter binnenkomend bij Staphorst, bocht omhoog naar 800 meter voor Stadshagen.

Bocht linksom duikvlucht naar beneden rond Hattem, vuren op  100 meter hoog op de centrale, door naar Wijhe 200 meter , weer linksom richting Raalte opnieuw in duikvlucht naar 80 meter,weer omhoog naar 400 meter omgeving Lemelerveld.

Soms een klein schijn gevecht ten noorden van Hoogeveen, terug naar de zendmast van Smilde, waarna een nieuw rondje volgt of wordt teruggevlogen (600 meter) naar de basis in Leeuwarden       

En dat alles in enkele minuten. Toen ik de foto maakte was het stil. Op zaterdag wordt

er niet gevlogen.

Ik voelde me net René Louman, toen ik deze vrouw onder het balkon zag doorlopen. Het resultaat een zwart wit foto met kleur.Dit beeld terug ziende, dacht ik: bedreigend ?

Wie zegt dat. Kom nou toch ! 

Uitgelicht:

rood

licht / lucht

zand

water 

land

foto in twee /nu/ drie versies

Wie heeft er voorrang?

0:    de fietser achter de paal

0:    een andere auto

0:    de trein naar Deventer

0:    geen voorkeur

Treurende wilg, Sassenpoort indringend en indrukwekkend aanwezig op de achtergrond

De lente wil nog niet doorbreken: het blijft grijs en grauw

De boten in de gracht bij de Groot Wezenland liggen er nog onaangedaan uit 

in mei zal het er veel fleuriger uitzien en zullen honderden planten de dekken sieren 

het bruine huuske?

A SUNSHINE A DAY

BRINGS PEACE AND TRANQUILLITY

KEEPS DOCTORS AWAY

  Afgelopen weekend  voeren we mee op het binnenvaartschip van mijn dochter en schoonzoon. 's Ochtends vroeg rond kwart voor zeven stonden we buiten op het achterdek.

Het had die nacht een graad of vijf gevroren, dus het was behoorlijk koud en daardoor kraakhelder. 

Het leverde een wonderschoon schouwspel op van blauw, violet, paars, rose en oranje gekleurde tinten in de lucht. Daar wil ik jullie eens even van mee laten genieten.....

En als extraatje zit er onder de laatste foto een nummer geplakt, van het nieuwe album van Libera: Touch the sky

Hoe lang verdraag ik

nog de geur

van de liefde

die meer en meer

lijkt op die van een 

te vaak gedragen

sleetse spijkerbroek

herstel ik de gevallen gaten

zoom ik de rafels

aan de pijpen en vervang

de kapotte rits ?

is vervangen wel nuttig

of de moeite waard

twijfelende vraag

maar als zij

nog zo gegoten zit

mij altijd weer teder omklemd

kan ik dan afscheid nemen

nee ligt voor :verschonen is

het krimpend alternatief

ik stap opnieuw in

met haar in de wasmachine

en druk op de knop

bonte was - 37 graden

op de lauwe golven

van water en wasverzachter

zwem ik gelukkig

met haar

de ons toekomende tijd

jeans gebonden binnen.

Opmaat: de slijtage - zwarte laarsjes met reparatiebon 

Intermezzo: de verwachting - zolen en hakken in allerlei soorten en maten op voorraad

Synthese : de schoenmaker doet zijn werk-verbintenis van oud en nieuw

Als nieuw: de getekende tijd zet ons een hak .

(geen foto)

1

2

Het was een beetje miezerig toen ik vorige week een rondje Zwolle reed. De ramen van de auto waren smerig, de lucht grauw, waterkou. Geen mooie dag om foto's te maken.

Via Hasselt reed ik weer terug naar huis. Even door de oude binnenstad rijden en jawel. Toen ik de brug en beide jongens met een kinderwagen vol folders zag, dacht ik: toch even knippen. Remmen, fototoestel pakken, instellen en afdrukken.

Op de voorgrond de oude brug over de (stads)gracht,waaraan het prachtig wonen is. de achterwand wordt ingevuld door het oude stadshuis. De stads en dorps vernieuwings gevoelens van voorheen kwamen even terug toen ik verder reed. 

overzichtsfoto, links van de brug, genomen in de richting van Zwolle

De voorraadschuren met aardappels raken langzaam leeg. Op de foto de pommes de terres die u wellicht over enkele dagen gaat eten. 

Wilt u frites, chips, aardappel kroketjes? Ter fabriek te Amsterdam - de bestemming van deze aardappelen - zal voor u een voorselectie worden gemaakt.

Ik zag een kleine dertig ton aardappelen voorbij vliegen. Het was in no-time gepiept: toooeht en de vrachtwagen reed henen.Zo maar even een vrachtje tussen door.

Boerenleven,5 maart 2010.

Over een maand zet ik op de volkstuin de vroege aardappelen. De nieuwe oogst volgt dan negentig dagen later. Komt u dan meeeten ? Ik verheug me er nu al op:Nieuwe aardappelen met boterjus.    

Een prachtig gezicht die oude vissersboten in de haven van West Terschelling. Wintertijd, tijd van rust voor de schippers. Even bijkomen en opwarmen thuis bij de kachel.

Nog even en ze varen weer uit. Netten en fuiken hangen tot dat moment rustig te wachten en kleuren de omgeving. Hun tijd komt vanzelf, sneeuw weer en wind: het deert niet.

Voor de meesten van ons een wereld ver weg. Vissers en vissersgemeenschappen

kennen zo hun eigen regels. Voor een buitenstaander is het vaak moeilijk te vatten. Vertrouwen in eigen kunnen naast een rotsvast geloof in de hand van god en respect voor de natuur vormen het cement voor overleven en het samenleven.

Superioriteits gevoelens passen in dat leefpatroon niet. De codes van de groep zijn bepalend voor de plaats van ieder in de leefgemeenschap. Import van buiten kan de vereiste cohesie doorbreken en het voortbestaan in gevaar brengen.

Vissen en bloggen, valt er een lijntje te leggen. Ik denk het wel. Het leuke van het vkblog was een tijd lang het gevoel dat mooie dingen in vol vertrouwen konden worden gedeeld. Veel aardige vissende vriendjes en vriendinnen waren te vinden in de grote vijver.

Er viel heel wat te vissen en te vangen.Ieder mocht in de vangst delen. Delen werd echter steeds moeilijker. Het water leek en lijkt echter steeds troebeler te worden.

Vissers raken in hun eigen of andermans netten verstrikt en vreemde vogels volgen op de boeggolven. Schippers verleggen willekeurig de koers en regels worden met voeten getreden. De kustwacht ziet toe en toe en doet niets.

Tal van schippers hebben de haven verlaten, of liggen ver buitengaats op de rede en wachten af.

Ik ook, onwel van alle vuiligheid en al dat brakke water dat wordt uitgekots, warm ik me bij de kachel. Kan het tij keren, zullen de digitale schippers weer op koers raken. Het lijkkt er niet erg op - geen schippers voor god vrees ik.

Zal ik mijn boot verkopen ? Eerst maar eens een kop koffie, de winter is binnenkort echt voorbij.Wellicht verdwijnt met de vorst ook het ongedierte.