Deeltijd WW

Wat moet er gebeuren?
Volgens de denktank is het volgende nodig:
1. Leren moet een vaste plek krijgen in de arbeidsrelatie.
2. Er moet een opleidingscheque worden ingevoerd.
3. Organisaties van werknemers en werkgevers moeten werken aan een leercultuur.
4. Uitkeringsgerechtigden moeten verplicht worden zich verder te scholen.

Zie http://project.lerenenwerken.nl/images/plw/documenten/20090701_tijd_voor_ontwikkeling-web.pdf

Roger van Boxtel, D66

Donner (cda) met hoge stem tegen staatssecretaris Klijnsma (PvdA) "en nu ga je op je knieën en je likt mijn hielen, anders ga je na de vakantie terug naar de kamer."

Bedrijven die hun omzet door de crisis zien dalen tot soms wel 1/3 van wat het vorig jaar was, kunnen hun vakkrachten in dienst houden met de deeltijd WW.

Daarbij gaan de medewerkers  een aantal uren per week in de WW, ze krijgen daarvoor een deeltijd WW uitkering, en het bedrijf vult dat aan tot het oorspronkelijke netto salaris, zodat de medewerkers er niet echt op achteruit gaan.

En het bedrijf tgen het eind van de crisis, weer vol gas kunnen opereren.

Deze crisis is juist de tijd om als bedrijf nieuwe dingen te leren en te ontwikkelen.

In de deeltijd WW moeten ze wel cursussen volgen en de bedrijven organiseren die ook.

Zo kun je bij mij een blog training volgen, bloggen is een universele training voor bijna alles

De deeltijd WW uitkering wordt betaald uit het WW fonds, waar meer dan 9 miljard in zit. Dat lijkt veel en dat is het ook. De bedrijven die er nu gebruik van maken, zouden er wel 10 jaar mee ion de deeltijd WW kunnen blijven.

Hopelijk is de EU zo verstandig het domme Donner beleid te corrigeren. Anders cultiveert die man de crisis ten eigen bate.

Dat WW-fonds is gevuld door werkgevers en werknemers, en is zo vol dat de premiebetaling gestopt is (door werknemers)
Nu wordt daar de slimme deeltijd ww regeling uit betaald.
Maar zowel de zieke crimineel Donner als sommige domme PvdA'ers willen allerlei contraproductieve dingen, terwijl dat geld helemaal niet van hen is.

De 2de versie van de deeltijd ww blijkt nu ook uit de re-integratie gelden betaalt te worden, terwijl dat geld nu juist is bedoeld voor mensen die al langer helemaal in de WW zitten.
Die ultra lichtgewicht PvdA'ster wil de WW premie weer invoeren, terwijl dat WW fonds zo vol zit dat die premie juist tot 0 is verlaagd.
Zou het CDA zo veel macht in de PvdA hebben dat die zich tot deze vorm van hielen likken moet verlagen?

De deeltijd WW is een zegen, mits er stevig wordt opgeleid en cursussen gevolgd.
Juist die extra opleiding is belangrijk voor zowel medewerkers als bedrijven in onze kennis intensieve economie. Juist in deze crisis moeten ze als geheel (het bedrijf) nieuwe dingen leren.

Waarom zou crimineel Donner daar zo moeilijk over doen?

Geld kan niet het probleem zijn, er is genoeg, concurrentievervalsing ook niet. Bedrijven moeten zelf behoorlijk in de buidel tasten. Ik heb van dichtbij meege maakt hoe moeilijk directies het hebben met het aanvullen van de deeltijd-ww uitkering.

Maar als ze hun mensen ontslaan, moeten ze straks weer hoge wervings kosten maken.

Dan de vakkrachten, in een beetje kennis intensief bedrijf is iedereen vakkracht, maar Donner en zijn ambtenaren staan kennelijk veel te ver van de maatschappij om dat te begrijpen. Als maatschappelijk crimineel Donner daar een selectie op wil toepassen, brengt dat vooral en alleen onrust in het bedrijf, terwijl de bedrijven juist alles moeten doen om hun plaats in de economie te behouden.

Het wangedrag van Donner frustreert de economie juist.

De politiek lijkt te veel afgestompt en veel te ver van de echte samenleving verwijderd om dat te begrijpen.

Of zouden de echte politici allemaal op vakantie zijn?

Als je aan mijn blog cursus begint, leer je vanzelf ontdekken welke training voor jou interessant is.

Vrijdag 3 juli was mijn eerste deeltijd WW dag. De afdeling heeft cursussen georganiseerd waar iedereen een selectie uit heeft gemaakt. Deze eerste deeltijd WW dag zat ca 1/3 van de afdeling in de kantine waar de tafels in klaslokaal opstelling waren geschoven.

De SAP specialist van de afdeling gaf een workshop "Introduction to SAP".

SAP is een bedrijfsautomatiserings oplossing, heel bekend bij grote bedrijven.

Ook heel duur om toe te passen. Het is een uitgebreid pakket, waar eigenlijk alles in zit wat er in een bedrijf te automatiseren valt.

Helaas zijn er ook nadelen.

Elk bedrijf heeft verschillende processen en methoden waarop dat bedrijf iets organiseert. Daarom past SAP meestal niet precies op wat ze in het bedrijf doen.

De kunst is nu, SAP zo in te richten dat het de echte bedrijfsprocessen zo goed mogelijk benadert.

En dan de mensen die er mee moeten werken, goed uit leggen hoe ze hun werk met SAP moeten doen.

De workshop duurde maar 3 uur, daarna kregen we een "bewijs van deelname" En onze naam staat op de officiele lijst van deelnemers, met handtekening. Zodat het bedrijf kan bewijzen dat wij in ieder geval opleiding hebben gehad in de deeltijd WW.

Ook al was dat maar 3 uur. De laatste sheet van de trainig was een lijst met websites voor zelfstudie, en daar zit de waarde, je moet het zelf doen, als je er echt wat aan wilt hebben.

De middag was vrij, nee deeltijd WW. Gelukkig was het deze vrijdag mooi weer, zodat het niet erg was, niet op kantoor te zijn.

Het ICSE

Ik had die middag een afspraak voor een rondleidng in het nieuwe gebouw van ICSE

International Center for Sustainable Excellence

Het ICSE heeft een hele verdieping van de het Lichttoren gebouw in Eindhoven. Zo'n 5000 m2. Het ziet er nu nog kaal en betongrijs uit, maar de installaties zijn vrijwel klaar, de muren moeten nog geverfd en de vloerbedekking er in.

Een groot deel gaat gebruikt worden voor de expositie van duurzame producten en oplossingen van bedrijven, die daarvoor betalen.

Maar er is ook een auditorium en ruimte voor samenwerkings projecten mer burgers.

Allerlei organisaties die iets met duurzaam hebben, krijgen er een vast kantoor. Zoals Duurzaam Eindhoven en Trefpunt Groen Eindhoven.

Maar het belangrijkste doel van het ICSE is de kruisbestuiving, het van elkaar leren vwb duurzame ontwikkeling in de aangesloten en geinteresseerde bedrijven.

De gemeente Eindhoven participeert stevig, zij hebben dan ook een duurzame opdracht vanuit de politiek.

Er komt er een TV zender op internet, vanuit het ICSE

De 4 pioniers van het ICSE hebben er een inspirerend verhaal over.

Het gebouw wordt zoveel mogelijk volgens de Cradle to Cradle filosofie heringericht en aangekleed.

De werkplekken krijgen PC's die maar 8W verbruiken.

Het zijn geen gewone PC's maar schermen die de gebruiker laten werken op een centraal  opgesteld server park, ook energiezuinig.

Het gebouw was vroeger een Philips lampenfabriek, waar met veel gasvlammen gloeidraden in glazen bollen werden gemonteerd. Die warmte werd vroeger afgevoerd via een grote inpandige schoorsteen.

In die schoorsteen is nu de serverruimte van het ICSE geplaatst.

door Irmgard Borghouts en Ton Wilthagen

(dit artikel verscheen op 1 juli 2009 in het Brabants Dagblad)

Er is veel te doen over de oplopende jeugdwerkloosheid. Zeker voor jonggehandicapten wordt de situatie precair.

Recent demonstreerden zij (Wajongers) al in Eindhoven uit angst dat ze moeilijk aan het werk komen. Deze vrees is terecht. Uit onderzoek blijkt dat werkgevers huiverig zijn om jonggehandicapten in dienst te nemen, of het nu crisis is of niet. De crisis maakt het vooruitzicht voor jonggehandicapten aanzienlijk slechter, omdat de banen nu helemaal niet voor het oprapen liggen.

Minister Donner maakte bekend dat hij de regeling voor deeltijd-WW gaat verlengen, hoewel over de precieze invulling nog wordt gediscussieerd. Vanuit het bedrijfsleven is de roep om een regeling als deeltijd-WW te verdedigen. Natuurlijk wil een bedrijf zijn goede krachten niet kwijt. Als het economisch weer beter gaat, willen werkgevers graag over deze mensen kunnen beschikken. En ook werknemers willen liever gedeeltelijk aan het werk blijven dan helemaal werkloos worden.

We moeten echter in de periode die de crisis nog voortduurt, de inspanningen en financiële ondersteuning niet beperken tot de mensen die al werk hebben en die over veel vaardigheden en ervaring beschikken. Er moet ook oog blijven voor de outsiders, mensen die een uitkering hebben en graag aan het werk willen. De arbeidsmarkt moet een tweestromenland blijven. In de economische neergang in de jaren '80 werden grote groepen als onbemiddelbaar bestempeld. Deze mensen kregen een uitkering en naar hen werd verder niet omgekeken. Zo ontstond een granieten bestand. Deze reflex moet nu worden vermeden. Het niet gebruiken van menselijk talent is niet alleen onrechtvaardig, maar ook maatschappelijk kostbaar. Bovendien zal de arbeidsmarkt als gevolg van de vergrijzing op termijn weer krapte kennen.

De jonggehandicapten zijn een speciale groep die de afgelopen jaren enorm snel is gegroeid. De toenemende instroom in de arbeidsongeschiktheidsvoorziening voor jonggehandicapten komt door een toenemend aantal jongeren met de diagnose autisme, doorstroom vanuit de bijstand en het stijgend aantal jongeren dat instroomt vanuit het voortgezet speciaal onderwijs en het praktijkonderwijs. Momenteel zitten ruim 178.000 mensen in de Wajong-regeling en de verwachting is dat dit aantal toeneemt tot liefst 425.000 in 2040.

Wajongers hebben vaak geen of weinig werkervaring. Het gaat om mensen met een verschillende achtergrond en een gevarieerde opleiding, van hoog tot laag. Onbekend maakt onbemind. Werkgevers weten vaak niet goed wat jonggehandicapten wél kunnen en hebben een stereotype beeld. Werkgevers die ze al in dienst of in de familiekring hebben, blijken aanzienlijk positiever te staan tegenover deze groep dan andere werkgevers.

Er is voor de crisis reeds een reeks maatregelen genomen om het voor werkgevers aantrekkelijker te maken jonggehandicapten in dienst te nemen. Zo kan de werkgever gebruikmaken van loondispensatie. Dit betekent dat de werkgever slechts een gedeelte van het minimumloon betaalt. Ook zijn er subsidies beschikbaar om hulpmiddelen aan te schaffen of bepaalde voorzieningen op de werkplek te treffen. Toch lijken deze financiële maatregelen nog niet het gewenste effect te hebben en zeker niet onder de huidige omstandigheden. Daarom moeten we nu bezien welke kansen de crisis biedt en hoe we slimme combinaties kunnen maken tussen deeltijd-WW en reïntegratie. In bedrijven waar nu deeltijd-WW is aangevraagd, ligt het werk voor een groot deel stil. De machines en het materiaal kunnen heel goed voor scholing worden ingezet. Een voorwaarde voor de deeltijd-WW is dat werknemers scholing wordt aangeboden om hun kennis en vaardigheden bij te spijkeren. Scholing kan echter ook breder worden opgevat: niet alleen scholing ontvangen, maar ook scholing geven. Werknemers die nu tijdelijk weinig te doen hebben, zouden ingezet kunnen worden om jonggehandicapten op te leiden en praktijkervaring op te laten doen.

Het mes snijdt dan aan twee kanten. Jonggehandicapten krijgen de kans werkervaring op te doen met behoud van hun uitkering. Werkgevers en werknemers maken kennis met een Wajonger en doen in het kader van de deeltijd-WW ervaring op met jongeren met een beperking. Hopelijk verdwijnt daardoor de koudwatervrees bij de werkgevers. Het begeleiden van jonggehandicapten op de werkvloer kost tijd. Die tijd is er momenteel, dus laten we die zinvol benutten. Wanneer een werkgever nu ervaring opdoet met een jonggehandicapte zal hij in de toekomst eerder geneigd zijn om een jonggehandicapte in dienst te nemen. Ook onder werknemers zullen onterechte vooroordelen afnemen. Daarmee bewijzen we zowel kwetsbare groepen als de arbeidsmarkt een dienst. Donner heeft de Kamer toegezegd de deeltijd-WW nog voor de zomer te evalueren. Het zou goed zijn als hij ook de mogelijkheden bekijkt om het rendement van de regeling op deze manier te verhogen.

Irmgard Borghouts en Ton Wilthagen zijn verbonden aan onderzoeksinstituut ReflecT van de Universiteit van Tilburg.

Ik moest er vanochtend ineens aan denken dat ik op het VK-blog enorm veel over fotografie heb geleerd. Vooral in het begin, toen ik wel gelijk foto's ben gaan plaatsen, maar letterlijk niets over theorie wist. En dan kwamen de fotobloggers en vertelden me hoe ik de foto had gemaakt, dat het in de namiddag was of dat ik flitslicht had gebruikt. Terwijl mij een raadsel was hoe ze dat konden zien...

Of de allereerste foto die ik zelf mooi vond, een vreemdsoortig kunstwerk waarvan ik niet eens begreep waarom het zo geworden was. Of de volgende foto die ik toen zelf wel mooi vond, waarvan de experten gelijk iets zeiden over 'tegenlicht'.

Ik ben benieuwd wie hier bij 'leren van elkaar' de volgende vraag gaat stellen. Zelf zou ik eerst even na moeten denken over een fotoprobleem waar ik zelf niet uit kom. Meestal ga ik thema's die ik niet zo goed begrijp een beetje uit de weg. Op die manier heb je ook weinig vragen :-).

Ciao,

Maria-Dolores

Door Daan Westerink en Joost van Wielink

Honderdduizenden werknemers in ons land staan op het punt hun baan kwijt te raken, maar aandacht voor de soms ingrijpende gevolgen van dit grote verlies is er niet. Rouwen om je baan is blijkbaar voor watjes.

Vijftigduizend bouwvakkers raken na de bouwvak hun baan kwijt, omdat de huizenmarkt is ingestort. Binnen de media, de autobranche en de industrie is het niet anders. Het vinden van een nieuwe baan is met al die werklozen geen makkie. Maar omdat we niet in een watjesmaatschappij leven, houdt iedereen zijn mond. Tot er klappen vallen. In en buitenshuis.
 

Op de schaal van grote verliezen staat het verlies van een baan in de onderste regionen. Wat nou, treuren om het verlies van je werk, er zijn mensen die een kind of hun hele familie hebben verloren, dat is pas erg! En zo hobbel je voort, nadat je jarenlang voor een baas hebt gewerkt, je ziel en zaligheid hebt gegeven, en eigenlijk niet weet wat je thuis moet gaan doen, behalve dan je vrouw voor de voeten lopen, als zij van haar werk thuiskomt.

De vijftigduizend bouwvakkers die na de bouwvak hun baan dreigen te verliezen, steken ondertussen, bewust of onbewust, hun kop in het zand. Slechts 30 procent van hen maakt zich zorgen over de toekomst (onderzoek ADV Marketresearch). FNV Bouw-voorzitter John Kerstens benadrukte onlangs dat het ongelooflijk belangrijk is dat werknemers nu hun verantwoordelijkheid nemen. Zij moeten volgens hem een vakdiploma halen en zorgen dat ze weerbaar zijn in hun werk. 

Wij zouden daaraan toe willen voegen dat niet alleen werknemers, maar ook werkgevers hun verantwoordelijkheid moeten nemen. Leer je personeel zichzelf te uiten. Vertel ze eerlijk als er ontslag dreigt, zodat ze zich voor kunnen bereiden. Weten wat je te wachten staat betekent niet dat het verlies van een baan geen pijn doet. Niet voor medewerker, niet voor de organisatie. Maar net als bij de andere verliezen in het leven geldt ook hier: als je voorbereid bent, slaat het nieuws geen gat in je ziel. En komen gezinnen minder onder druk te staan. Dat betekent winst voor iedereen. Ook voor sterke kerels.

Daan Westerink is publicist en rouwdeskundige. Joost van Wielink is consultant, coach en trainer. Hij schreef met Bert Cozijnsen het boek 'Over de rooie, emoties bij verlies en veranderingen op het werk’. (juli 2009 in de boekhandel).

Dit artikel verscheen op 22 juni 2009 in Trouw

Dat is de officiële titel van de regeling Deeltijd WW. Het bedrijf waar ik werk doet er aan mee. Voor iedereen is 50% DTWW aangevraagd. Directe medewerkers gaan meestal ook voor die 50% in de WW en indirecte medewerkers  meestal voor slechts 20%, of te wel 1 dag in de week.

Het gaf een deja vu gevoel toen ik naar het UWV formulier keek, waar mijn naam op stond.  Een paar jaar gelden was in 100% werkloos.

In de Deeltijd WW tijd, doe je niet je normale werk, je zit in principe ook thuis.

Maar moet wel cursussen of trainingen volgen. En die kunnen wel op het werk georganiseerd worden.

Van te voren konden we cursus voorstellen indienen.

Helaas heeft mijn bedrijf alleen een aantal redelijk duffe IT onderwerpen aangedragen. Niet nutteloos, maar ook niet inspirerend.

Ik heb voorgesteld een blog training te organiseren. Dat kan gratis, hier op het volkskrantblog.

Bloggen is een nuttige en leerzame activiteit voor kenniswerkers.

Een blog over een kennisintensief onderwerp is nuttig voor het omgaan met die kennis.

Door het opschrijven, komt de auteur beter in het onderwerp te zitten.

En wordt die kennis ook beter vindbaar. Bovendien kunnen er door het lezen van de blogs, nieuwe netwerk relaties ontstaan.

Dit is vooral werkgerelateerd, maar het leren bloggen kan in het publieke domein.

Vandaar dus een blogtraining tijdens de Deeltijd WW

In de blogtraining gaan de deelnemers bloggen over niet-bedrijfs onderwerpen.

Ze bloggen publiek, het is serieus bloggen, iedereen die dat wil, mag het lezen, en de andere deelnemers in de training worden geacht ook te reageren.

Die interactie is inherent onderdeel van het leerproces.

Meedoen is leren. Dat kan heel intensief zijn, vergis je daar niet in.

Voor op mijn werk heb ik voorgesteld een workshop te organiseren

In de kickoff workshop laat ik zien hoe de techniek werkt.

Hoe het bloggen mentaal werkt

Deelnemers maken een eigen publiek blog aan.

We spreken af elkaar te ondersteunen bij het bloggen, elkaars blogs te lezen en te reageren.
En minstens elke DTW dag een blog te schrijven van minstens 100 woorden en max 1000 woorden.

Ik zorg voor een aantal blog onderwerpen die in het begin helpen met bloggen en schrijven.

Het bewijs van deelname is het blog zelf.

De groep DTWW kan gebruikt worden om de blogs in te verzamelen, en elkaar te vinden.

Deelnemers moeten zelf een PC, internet aansluiting en prive email adres hebben.

Het zal blijken dat je als deelnemer al doende leert, mede door eigen inzet en de reacties van anderen.

Leerdoelen:

- Een concept of verschijnsel kort en bondig en beeldend opschrijven.

- Geschikte onderwerpen kiezen

- Routine opdoen met deze vaardigheden

Na of tijdens deze fase kan het bloggen ook binnen het bedrijf worden geintroduceerd.

Evt met de beperking dat het alleen voor de afdeling leesbaar is, en dat de onderwerp keuze in overleg wordt gefocusseerd.

Of het wat wordt met dit DTWW blog is de vraag, want volgens de Automatiseringsgids zijn werkgevers huiverig voor blogs.

Toch is ene Lilia Efimova bezig te promoveren op het bloggen in kennis intensieve organisaties. Lees vooral ook de samenvatting van haar studie "Passion at work:  blogging practices of knowledge workers"

Beoordelings criteria voor de blog cursus

Bloggen doe je omdat het leuk is, maar bij een cursus schijnen ook beoordelings criteria te horen.

Hier zijn er een paar, en dat zijn tevens tips.

- Een pakkende, intrigerende titel, die ook de inhoud een beetje weergeeft.

- Inhoud die 1 of enkele gerelateerde concepten behandelt, aan de orde stelt etc.

- Leesbaar, kort en bondig en evt beeldend opgescheven.

- Layout is toegankelijk, behapbare brokken

- Links naar meer of diepgaandere verhalen

- Plaatje dat past en wellicht inhoudelijk wat zegt, (hoeft geen duizend woorden te zijn, wel meer dan 0)

- Nodigt de tekst uit tot reageren

- Zijn er ook reacties

- Is de woordkeuze voldoende divers om door zoekmachines gevonden te worden op de meest voorkomende steekwoorden over het onderwerp.

- Zijn er adequate tags gebruikt

Niet alles hoeft altijd, het gaat om de compositie.

Plezier in het schrijven en de interactie op het blog gaat voor het voldoen aan deze criteria.

Er zit wel synergie in dat plezier en de criteria.