Recht en Onrecht

Het is bijna zover: het begin van de astronomische lente! Om 18.32u start het mooiste jaargetijde, in mijn ogen althans. 

Hoewel de astronomische lente volgend jaar nog een keer op 21 maart een aanvang neemt, zal dit de rest van de 21e eeuw niet meer het geval zijn; dan fungeren alleen 19 en -vooral- 20 maart als bron voor deze equinox.

Licht en duisternis zijn over tien minuten gelijk verdeeld over onze planeet. Geen verschillen. De een niets meer van het een of het ander.

Misschien een mooie filosofie -ook in bredere zin- voor de instelling van politiek Nederland. En daarbuiten......

www.goedmakers.eu 

"The Quartet has sent a clear and strong message: we are strongly supporting your efforts to establish an independent and viable Palestinian state"

"Let us be clear, all settlement activity is illegal anywhere in occupied territory and this must stop."

"I have seen for myself plainly and clearly how Palestinians are living under such restriction and limitation.

"Even in your territory you are not able to develop or even maintain a normal economic life."

"We can and must find a way for Jerusalem to emerge from negotiation as the capital of two states, with the arrangement of holy sites acceptable to all."

het hele bericht van Al jazeera:

UN chief visits West Bank

Ban, centre, reiterated the Quartet's support for an end to Israel's settlement building [EPA]  Ban Ki-moon, the UN secretary-general, has begun a two-day visit to the Palestinian territories by reiterating the commitment of the Quartet of Middle East negotiators' to an independent Palestinian state. Ban made the comments to Salam Fayyad, the Palestinian prime minister, shortly after arriving in the West Bank city of Ramallah on Saturday. "The Quartet has sent a clear and strong message: we are strongly supporting your efforts to establish an independent and viable Palestinian state," Ban said. The Quartet - which brings together the UN, the European Union, Russia and the US - had issued a statement condemning Israeli settlement building and calling for a peace deal by 2014 after a meeting in Moscow the previous day. Speaking at a joint press conference with Fayyad, Ban said: "Let us be clear, all settlement activity is illegal anywhere in occupied territory and this must stop." Following Israel's announcement of 1,600 new housing units for a development in East Jerusalem last week, the Palestinian Authority pulled out of planned "proximity" talks demanding a complete halt to settlement activity. 'Restrictions and limitations' Earlier, the UN chief visited observation point in the West Bank where he was shown the sprawling Jewish settlement of Givat Zeev, home to 11,000 Israelis. in depth   Videos:   Biden peace push frustrated   Biden explains Israel rebuke   Biden still believes in two-state solution   Focus:   Biden: America's Middle East fixer?   Q&A: Settlements Following the tour, Ban said: "I have seen for myself plainly and clearly how Palestinians are living under such restriction and limitation. "Even in your territory you are not able to develop or even maintain a normal economic life." Ban also tackled the issue of Jerusalem, another major stumbling block to peace talks, saying: "We can and must find a way for Jerusalem to emerge from negotiation as the capital of two states, with the arrangement of holy sites acceptable to all." Israel sees Jerusalem as the capital of a Jewish state and says that its position on an undivided Jerusalem is non-negotiable. But the Palestinians want the predominantly Arab east of the city, which was annexed by Israel after the1967 Middle East war, as the capital of any future independent state. The annexation of East Jerusalem has never been recognised by the international community. Ban also pledged UN support for the building of Palestinian institutions in a bid to establish a Palestinian state. Al Jazeera's Nisreen el-Shamayleh, reporting from the West Bank, said such institutions would likely run into problems in many areas of the occupied territory. "The fact that Ban Ki-moon has endorsed this plan ... is a good sign, but in the field, when these projects start, there is going to be major confrontation between the Palestinians and the Israelis because the Israeli military controls most of the areas where the Palestinian Authorities wants to build these projects. "The Palestinian Authority will need the UN's support in these confrontations." Peace talks Ban and the Quartet are hoping to get peace talks between the Palestinians and Israelis back on track after the Israeli announcement of the East Jerusalem development. The announcement, which was made during a visit to Israel by Joe Biden, the US vice-president, also sparked a major diplomatic row between Israel and the US. The move was seen as an insult to the US, a key ally of Israel, and Hillary Clinton, the US secretary of state, demanded Israel make specific gestures, including cancelling the most recent housing plan, to get talks back on track. Clinton is due to to hear from Binyamin Netanyahu, the Israeli prime minister, in a meeting in Washington early next week. Ban is due to visit Gaza, which has been under a crippling Israeli siege for nearly three years, on Sunday.

http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2010/03/2010320113956764437.html

Vanuit de trein naar Amsterdam CS zag ik bij Diemen een vrij grote begraafplaats.

Deze begraafplaats heb ik wel vaker vanuit de trein gezien, maar steeds vergat ik thuis na te kijken om welke begraafplaats het precies gaat.

Dit vond ik:

“In 1907 besloot de Hoogduitsjoodse gemeente een nieuwe begraafplaats aan te leggen, omdat na 200 jaar intensief gebruik begraafplaats Zeeburg vol raakte. In 1914 werd begraafplaats Diemen in gebruikgenomen. Al snel vond er een herverkaveling plaats. In 1925 onteigende de gemeente een stuk grond voor de bouw van een spoorwegviaduct, waardoor de begraafplaats in twee delen uiteenviel.

Als gevolg van de verkoop van een deel van begraafplaats Zeeburg in 1956 bracht men 28.000 graven over naar Diemen; op een grote grafsteen in het veld Zeeburg staat in het Hebreeuws: 'Moge deze rustplaats verder ongestoord blijven.'

In Diemen staan ook circa 400 urnen uit concentratiekamp Westerbork. Tussen 1943-1945 zijn in het crematorium Westerbork, onder dwang van de omstandigheden, 529 joden gecremeerd. Tijdens en na de oorlog zijn de urnen overgebracht naar de plaatsen van herkomst van de overledenen.”

Zoals ik al opmerkte oogt de begraafplaats ongebruikt en onverzorgd.

Nu begrijp ik ook de tekst:

“Moge deze begraafplaats verder ongestoord blijven.”

Deze vraag suddert blijvend door mijn hoofd. Weer actueel geworden toen ik las dat en in een (weliswaar verse) democratie het parlement (kamerbreed) had besloten een generaal pardon te geven aan alle oorlogsmisdadigers die het land rijk was. Het waren er nogal wat. Hun parlement zat er vol mee. Het Westen had het land nog gefeliciteerd met deze nieuwe (afgedwongen) verworvenheid.  Goed nieuws?

We zijn allemaal democraten in hart en nieren. Uitzonderingen daargelaten. Ik ben geen uitzondering.

Sterker nog. Ook Nederland heeft zich gecommitteerd democratie uit te dragen als het ideale model voor de rest van de wereld. We doen dat onder andere door het beleid van het IMF te ondersteunen door eisen te stellen voordat leningen verstrekt worden aan landen ‘in nood’. Maar ook door het particperen in oorlogen die worden gevoerd als onderdeel van de “Bush Doctrine”: opdringen van het democratische model. Iets waar ik al problemen mee had. Maar ja, ook ‘democratisch’ besloten. En dan kan je nog wat blijven mopperen, maar het is dan ook voegen.

Het nieuwsbericht waar mijn oog op viel kwam van Reuters: Afghanistan confirms blanket pardon for war crimes. Verder niet veel aandacht gekregen in de media.. Verbazend..

Het verse parlement daar was er als de kippen bij om zichzelf te verschonen van mogelijke claims richting parlementsleden. En de velen die daar niet inzitten. Maar uiteraard nog wel een grote invloed hebben.

Kan dat zomaar? Ja in een democratie kan dat. Een democratie waar we de “democraten” nog hebben  gefeliciteerd met de, door ons afgedwongen, nieuwe verworvenheid. Zegen voor de mensheid en onze beschaving. “God’s gift to humanity”. Ook daar. Vinden “we” toch?

De vertaling naar onze directe omgeving. Het hemd blijft nader dan de rok.

Pas ik me aan, of pas ik voor een democratisch genomen besluit?

Nog even losstaand dat ik in een eerder blog, de weggegooide stemmer, heb betoogd dat democratie in Nederland een gedevalueerd begrip is. Mijn korte samenvatting van die blog: het is niet alleen getrapt, maar zelfs vertrapt.

Met meer dan 50% van de stemmen kan een kamermeerderheid verkregen worden. Met meer dan 75% van de stemmen kan de grondwet aangepast worden. Wij hébben nog een geschreven grondwet. Sommige westerse landen (GB, New Zeeland en Israël niet) niet eens..

Met die meerderheid (na wat mopperen door de minderheid) ‘gaan we er voor’.

Maar hoe zou ik reageren als het volgende ‘democratisch’ besloten zou worden?

De doodstraf?

De “kopvoddentax”?

Afschaffen secularisatie?

Opzeggen van VN participatie?

Een oorlog tegen omliggende staten?

Uitsluiten van bepaalde bevolkingsgroepen?

Niet meer accepteren van het statuut van Rome?

Opzeggen van het handvest van de rechten van de mens?

Aanpassing van de grondwet zodat discriminatie mogelijk is?

Etc. etc.. vul de lijst maar aan..

Waar liggen mijn grenzen in het rotsvast vertrouwen in de democratie? Waar liggen jouw grenzen?

Is dit rotsvast vertrouwen al beschaamd?

Mijn antwoord op de laatste vraag: ja.

Ik kan slechts vertrouwen op het vertrouwen in het gezond verstand. En de verdeelheid ten gevolge daar van. Ergens is dat vertrouwen op (dus) de verdeeldheid in onze samenleving ook al beschaamd.

In hoeverre moet ik dan gaan bijdragen aan de verdeeldheid in de samenleving om het vertrouwen in het democratische model nog in de lucht te houden?

Waar ligt mijn natuurlijke grens? En waar die van jou?

Het Country Report on Human Rights Practices van het US Department of State, dat vorige week verscheen, plaatst kanttekeningen bij de bescherming die Nederland aan vluchtelingen biedt. En dan zijn de meest recente ontwikkelingen daarin nog niet eens verdisconteerd.

Levensgevaar bij terugkeer

Er zijn signalen dat asielzoekers soms worden teruggestuurd naar hun land van herkomst terwijl ze daar gevaar lopen. Dit is in strijd met het principe van non-refoulement dat in het Vluchtelingenverdrag een belangrijke plaats innneemt.

Onder meer UNHCR en Amnesty International pleitten er dan ook voor om de categoriale (groepsgewijze) bescherming van asielzoekers uit Somalië, Irak, Soedan, Ivoorkust, evenals die van homoseksuelen en tot het christendom bekeerden uit Iran te handhaven. Desondanks besloot het kabinet in de loop van 2009 de categoriale bescherming voor Somaliërs en Irakezen op te heffen en asielaanvragen uit die landen weer individueel te gaan beoordelen.

Vreemdelingenbewaring

Amnesty International en andere ngo’s stellen dat vreemdelingen geen criminelen zijn en daarom ook niet aan een crimineel regime onderworpen dienen te worden noch langere tijd gedetineerd dienen te worden. Het komt regelmatig voor dat de rechter vrijlating gelast omdat er geen zicht is op daadwerkelijke uitzetting. De staatssecretaris heeft daarop geantwoord dat er geen bewijs is van structurele misstanden in de omgang met vreemdelingen in detentiecentra. Dat kun je nauwelijks een antwoord noemen.

Gezinnen met kinderen in detentie

Wat ook nog steeds voorkomt, is dat gezinnen met kinderen in detentie worden gezet. Volgens de staatssecretaris is dat omdat het oneerlijk en inhumaan is om gezinnen die in afwachting van deportatie zijn, uit elkaar te halen. Dat gaat voorbij aan het feit dat je kinderen niet in detentie behoort te zetten.

Dat was dus het rapport over 2009. Maar sindsdien zijn er alweer een aantal nieuwe ontwikkelingen, die ik hier de revue zal laten passeren.

Asielzoekerskinderen mogen niet op straat gezet worden

Asielzoekers die geen recht op opvang (meer) hebben, worden regelmatig op straat gezet. In sommige gevallen gaat het daarbij om gezinnen met kinderen. Schattingen geven aan dat jaarlijks enkele honderden kinderen van het ene naar het andere adres zwerven. Hun ouders moeten het land verlaten, maar willen of kunnen dat niet.

Vorige week bepaalde het Europees Comité voor Sociale Rechten dat dit niet mag: de Nederlandse overheid niet mag meewerken aan dakloosheid van kinderen en mag uitgeprocedeerde asielzoekersgezinnen niet meer op straat zetten. De uitspraak is bindend en er is geen beroep tegen mogelijk. Het  Comité bewaakt de naleving van het Sociaal Handvest dat door 47 landen is ondertekend.

PvdA-kamerlid Hans Spekman heeft inmiddels kamervragen gesteld over de consequenties van de uitspraak. Argos besteedt er in haar radio-uitzending aandacht aan: zaterdag 20 maart, 12.15 – 13.00 uur, Radio 1. De uitzending is hier te beluisteren.

Noodopvang groeit weer

Als tegenprestatie voor het generaal pardon had op 1 januari 2010 de noodopvang voor asielzoekers ‘ leeg gemanaged’ moeten zijn. Volgens de gemeenten kunnen mensen echter soms het land gewoonweg niet verlaten, bijvoorbeeld omdat ze niet de benodigde papieren hebben en hun land hen niet terug wil nemen. Zij willen niet dat mensen dan op straat gaan zwerven, met alle problemen van dien.

Sinds eind vorig jaar neemt het aantal asielzoekers dat op straat gezet wordt weer toe. Argos nam in haar radio-uitzending van 13 maart de stand van zaken op en sprak over ‘menselijke drama’s achter een papieren werkelijkheid.’

In de uitzending onder meer het relaas van de familie Andarkian, die tien jaar geleden uit Armenië naar Nederland vluchtte. Hun twee dochters werden geboren in het asielzoekerscentrum. De laatste drie jaar woonden ze in de noodopvang in Maastricht. Ze vertellen in vloeiend Nederlands wat er op 21 januari van dit jaar gebeurde, toen de vreemdelingendienst, acht man sterk, de noodopvang binnenviel. Mevrouw en de kinderen hadden nog een medische procedure lopen, dus kwam het geheel onverwacht. Ter plekke overhandigde de vreemdelingendienst de negatieve beschikking, waardoor het gezin per direct illegaal was en gelijk opgepakt kon worden.

Mevrouw Andarkian was zo bang dat ze zich opsloot in de badkamer, waar ze uiteindelijk uitgehaald werd. Bellen mochten ze niet, maar meneer drukte stiekem op de groene knop en liet de telefoon open staan, in de hoop dat degene die aan de lijn was het gehuil en geschreeuw zou horen en zou begrijpen wat er gebeurde. Dat werkte, want zijn moeder hoorde alles wat er gebeurde, ging met haar man gelijk naar de noodopvang, maar ze waren te laat, het gezin was al afgevoerd.  

Kleren aantrekken mochten ze niet, zodat ze in pyama en op sloffen, met handboeien om werden afgevoerd naar het uitzetcentrum in Rotterdam. Ze zouden binnen een week worden uitgezet. De advocaat spande echter een procedure aan en vroeg om een voorlopige voorziening, zodat ze het land in afwachting van de beslissing niet zouden hoeven te verlaten. Moeder en de kinderen Andarkian werden vervolgens overgebracht naar de vrijheidsbeperkende locatie in Ter Apel, meneer ging in bewaring in Vlagtwedde om het vluchtgevaar van het gezin te beperken.

De zaak van de familie Andarkian is ook bekend bij Inlia, een hulporganisatie voor asielzoekers die al jaren pleit voor een humaner asielbeleid. Directeur John van Tilborg zegt dat er eerder signalen waren dat de vreemdelingendienst vanaf 1 januari 2010 actiever zou gaan optreden, maar dat een inval als deze uniek is. Wel vond de vreemdelingendienst dat nu de noodopvang werd opgeheven, het hun vrij stond daar binnen te vallen.

In het voormalige vertrekcentrum in Ter Apel worden nu steeds meer mensen uit de noodopvang geplaatst, om ze voor te bereiden op hun vertrek. Van Tilborg schetst echter dat de praktijk is dat vijftig procent van hen uiteindelijk weer op straat belandt omdat uitzetting niet mogelijk blijkt te zijn. Voor hen wordt dus geen oplossing gevonden, sterker: met ziet de straat als dé oplossing. In één regio van de Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V) had men zelfs als nieuwe beleidslijn dat mensen in dat geval vooral niet terug dienden te keren naar hun vertrouwde omgeving. Zo kan het voorkomen dat mensen die lange tijd onder psychiatrische behandeling zijn voor een posttraumatische stressstoornis noodgedwongen hun behandeling moeten afbreken.

De heer Andarkian vertelt: ‘Hier in Ter Apel in de gevangenis word ik iedere week door de DT&V gevraagd of ik in vrijheid wil komen. Ik heb gezegd, ja zeker wil ik gewoon in vrijheid komen voor mijn kinderen. Als jij dat wilt, dan moet je tekenen dat je naar Armenië wilt terug gaan. Jij kan vandaag nog vrij als je dat gaat tekenen.’ En zijn vrouw voegt daar aan toe: ‘Als niet, dan blijf je gewoon langer in de gevangenis.’

Veel noodopvang instellingen geven aan dat er nog heel vaak, nagenoeg dagelijks, een beroep op hen gedaan wordt. Sinds 2006 liep het aantal mensen dat in de noodopvang werd opgevangen terug van ruim 2100 naar 750 nu, het effect van het generaal pardon. Sinds 1 januari lijkt de noodopvang echter weer vol te lopen.

Inlia is daarom gestart met een meldpunt voor dakloze asielzoekers. Veel mensen worden op straat gezet, zelfs als ze nog een procedure hebben lopen, ongeacht of ze gezond zijn. Alleen al in de afgelopen weken ging het om zo’n zestig situaties, mensen die vanuit asielzoekerscentra of vanuit uitzetcentrum Ter Apel op straat worden gezet. Niet alleen uitgeprocedeerden, maar ook mensen die rechtmatig in Nederland zijn en nog een procedure hebben lopen, maar toch geen opvangvoorzieningen krijgen. Dit aantal zal als het zo doorgaat groeien, nieuwe achterstanden zullen ontstaan, en de vrees is dat over een aantal jaren weer een soort pardonregeling nodig zal zijn. Want soms is het gewoon onmogelijk om terugkeer te realiseren, ook al willen mensen meewerken. En al die tijd leven de betrokkenen in bestaansonzekerheid en kunnen ze geen kant op.

De familie Andarkian viel niet onder dit generaal pardon omdat ze Nederland een paar maanden hadden verlaten. In hun wanhoop waren ze naar België gegaan om daar asiel aan te vragen, maar op grond van het Akkoord van Dublin werden ze weer teruggestuurd naar Nederland. De vreemdelingendienst viel binnen in de noodopvang en pakte hen op op het moment dat dat niet te verwachten was. De rechter heeft gezegd dat ze op basis van het dossier nog wel degelijk kans op toelating hebben. Er loopt nu nog een procedure op grond van schrijnendheid en de slechte medisch-psychische gesteldheid van de moeder. Ze zijn in afwachting van het besluit, dat nu elke dag kan komen. Gebeurt dat, dan gaan ze binnenkort wellicht weer terug naar de noodopvang.

Bronnen:

2009 Country Reports on Human Rights Practices – U.S. Department of State, 11 maart 2010

Nederland mag asielkinderen niet op straat zetten – de Volkskrant, 15 maart 2010

Uitspraak Europees Comité voor Sociale Rechten over het op straat zetten van gezinnen met kinderen

Asielkind op straat zetten mag niet – de Volkskrant, 15 maart 2010

‘Leegmanagen’ noodopvang asielzoekers – Argos, 13 maart 2009 (radioreportage)

‘Meer asielzoekers op straat’ – Reformatorisch Dagblad, 12 maart 2010

Vreemdelingenpolitie doet inval in noodopvang Maastricht – Inlia, 25 januari 2010

Europese uitspraak: illegale kinderen hebben recht op opvang – Binnenlands Bestuur, 8 maart 2010

Eerdere blogs over het rapport:

Deel 1: Discriminatie van moslims is een zorg

Deel 2: Kwetsbaar in Nederland

Ik begrijp dat u geen zin hebt om die hele lap tekst - ook nog eens in het Engels - door te worstelen.

Als u maar onthoudt dat weer eens blijkt dat de tijd van de onvoorwaardelijke steun voor Israel (en dus onvoorwaardelijk tegen Palestina) voorgoed voorbij is.

Daar komt bij dat de nieuwe landen (Brazilie, Indonesie, China) staan te trappelen om hun plaats op het wereldtoneel op te eisen. Landen die niet gehinderd worden door gebeutenissen van heel lang geleden, waar zij, net als de Palestijnen (!) part nog deel aan hebben gehad.

Lublin

De website www.deschandpaalonline.com is vannacht om 01:00 de lucht in gegaan. De website is bedoeld voor mensen die een delict hebben gepleegd om die op deze manier landelijk te kijk te zetten.

Sander de moordenaar van Milly Boele is de eerste die wij openlijk te kijk zetten met als doel dat mensen hun emotie richting hem kunnen uiten.

Blijf dus je vrienden uitnodigen voor deze Hyves klik op deze link en nodig je vrienden binnen een minuut uit voor deze hyves.:

Sander heeft Nederland een week lang in zijn greep gehad, de website van De Schandpaal is van mening dat hij hier openlijk voor moet boeten. Er zijn verschillende websites waar mensen hun medeleven kunnen uiten richting de familie van Milly Boele maar waar kunnen mensen met hun boosheid terecht? Wij willen op De Schandpaal daar ruimte voor geven, iedereen heeft recht om haar emoties te uiten.

Op deze website kunt u meer lezen over het verleden van de moordenaar van Milly,waar hij is opgeroeid, welke schoolopleiding Sander heeft gevolgd en hoe hij toch bij de politieopleiding te recht kon komen.

Achter deze website zit Chris Hölsken de oprichter van www.stopkinderpornonu.com waar hij nu alleen woordvoerder van is.

Voor vragen kunt u terecht bij Chris Hölsken: 06-13209492

http://www.deschandpaalonline.com/

In Nederland werken zo'n 150.000 schoonmakers op stations, in de treinen, ziekenhuizen, ministeries en banken. Vaak onzichtbaar, moeten zij steeds meer werk in steeds minder tijd doen. Met hun te lage salaris horen veel schoonmakers bij de werkende armen van Nederland, las ik net.

Vanmorgen was een schoonmaker op de radio te horen.

Hij werd gevraagd naar de reden van de staking.

Het volgende hoorde ik hem zeggen:

"Huur omhoog.

 Gas omhoog.

 Brood omhoog."

Vorige week verscheen het jaarlijkse rapport van het US Department of State over de mensenrechten. In deel 1 kwamen de vrijheid van meningsuiting,de persvrijheid, de vrijheid van godsdienst en de bescherming van minderheden aan de orde. Vandaag in deel 2 aandacht voor andere kwetsbare groepen in de samenleving, zoals vrouwen en kinderen.

Geweld tegen (vooral) vrouwen

Als het gaat om de positie van vrouwen, komt uit het rapport een nogal schrikwekkend beeld naar voren.

In Nederland zijn er jaarlijks ongeveer 500.000 gevallen van huiselijk geweld. Ongeveer 40 procent van onze bevolking maakt tijdens zijn of haar leven huiselijk geweld mee. Van hen rapporteert 10 procent dat zij minstens eenmaal per week geconfronteerd worden met fysieke, seksuele of geestelijke mishandeling. 4 procent wordt slachtoffer van verkrachting; waarvan het in 85 procent van de gevallen vrouwen betreft. Deskundigen schatten dat slechts 12 procent van alle slachtoffers aangifte doet. De getallen beschrijven dan ook het topje van de ijsberg, de werkelijkheid is erger.

Nog steeds is het zo dat geweld binnen het huwelijk minder zwaar bestraft wordt dan geweld daarbuiten. Staat op verkrachting een gevangenisstraf van 15 jaar, ingeval van verkrachting binnen het huwelijk is dat slechts 8 jaar. Wel is de straf op mishandeling binnen het huwelijk eenderde hoger dan die op mishandeling in het algemeen. In slechts 3 procent van de aangiftes van geweld binnen het huwelijk wordt tot arrestatie van de dader overgegaan.

Afgelopen juli publiceerde de Rutgers Nisso Groep een onderzoek waaruit naar voren komt dat 1 op de 3 vrouwen en 1 op de 20 mannen op enig moment in het leven slachtoffer wordt van lichamelijk seksueel geweld. We kunnen dus rustig stellen dat seksueel geweld in Nederland een behoorlijk probleem is.

De meest recente statistieken over eergerelateerd geweld dateren van 2006, toen er in Den Haag 279 zaken waren en in Amsterdam 158.

Hoewel vrouwenbesnijdenis is verboden, en er een gevangenisstraf van 6 tot 9 jaar op staat, komt het helaas wel regelmatig voor. In mei 2009 publiceerde het ministerie van VWS een onderzoek waaruit naar voren kwam dat van de 1200 zwangere vrouwen uit risicogebieden (Somalië, Ethiopië en Egypte) die in 2008 door een verloskundige gezien werden, er 470 besneden waren. Tussen de 16.000 en 34.000 vrouwen lopen het risico hetzelfde lot te ondergaan.

Kijken we naar de arbeidsparticipatie van vrouwen, dan zien we dat circa 65 procent van de vrouwen werkt. De werkloosheid onder vrouwen (5,2 procent) was hoger dan die onder mannen (4,2 procent). Hoewel vrouwen formeel een gelijke positie hebben, worden ze vaker werkloos, maken ze minder kans op promotie en nemen ze over het algemeen lagere posities in dan mannen. De overheid schrijft dit toe aan het feit dat ze vaak (75 procent) parttime werken. Ook op de arbeidsmarkt is dus nog steeds sprake van achterstelling van vrouwen.  13 procent van de klachten die de Commissie Gelijke Behandeling in 2008 ontving had te maken met discriminatie op basis van geslacht.

Kindermishandeling

Ook dat is in Nederland een behoorlijk groot probleem. Uit een onderzoek van de universiteit van Leiden uit 2007 blijkt dat 100.000 kinderen het slachtoffer van mishandeling zijn. In veel gevallen gaat het om fysieke of emotionele verwaarlozing. Circa 4.700 kinderen zijn slachtoffer van seksueel misbruik, circa 19.000 van fysieke mishandeling. Experts schatten dat jaarlijks 50 tot 80 kinderen overlijden als gevolg van mishandeling. In 2008 ontvingen de AMK’s bijna 53.000 meldingen van mogelijke kindermishandeling, een stijging ten opzichte van 2007. En er zijn lange wachtlijsten voor de kinderen die dringend hulp nodig hebben, nog steeds, ondanks het feit dat daarvoor nu meer geld beschikbaar is gekomen.

Goed nieuws is dat in november het Verdrag van Lanzarote geratificeerd werd, dat het bekijken van kinderpornografie op het internet strafbaar stelt, met een maximumstraf van vier jaar gevangenis.

Mensenhandel

Nederland is een eindbestemming voor mensenhandel én een doorgangsland. Ook in Nederland zelf vindt mensenhandel plaats. Het aantal vrouwen en meisjes dat in Nederland wordt ‘verhandeld’ voor commerciële seksuele exploitatie bedraagt tussen  de 1000 en 3600. Comensha, een ngo die zich bezighoudt met het tegengaan van mensenhandel, registreerde in 2007 716 slachtoffers en in 2008 826, waarvan 46 mannen en jongens, 169 minderjarig, en 180 slachtoffer van loverboys. Het probleem wordt dus groter. Belangrijkste herkomstlanden zijn Nederland zeld(320), China (78), Nigeria (64), Hongarije (45) en Sierra Leone (44). Om hun slachtoffers te controleren worden vaak geweldsbedreigingen geuit. Veel van de slachtoffers zijn mensen in een kwetsbare positie: meisjes en jonge vrouwen van Marokkaanse of Turkse herkomst, minderjarige asielzoekers, vrouwen met een verblijfsstatus die van een ander afhankelijk is, in Afrika gerecruteerde vrouwen. Goed nieuws is dat de maximumstraffen het afgelopen jaar zijn verhoogd en ook voorbereidende handelingen, zoals het opzetten van websites om slachtoffers te lokken, strafbaar gesteld zijn.

Mensen met een handicap

Hoewel discriminatie van mensen met een handicap verboden is, wordt dit verbod onvoldoende gehandhaafd en komt discriminatie wel degelijk voor , getuige ook enige tientallen klachten die werden ingediend, met name werkgerelateerd. Openbare gebouwen en het openbaar vervoer zijn in de praktijk vaak moeilijk toegankelijk voor gehandicapten.

Homoseksuelen 

Het rapport meldt een toename van intimidatie van homoseksuelen. De meeste incidenten betroffen uitschelden. Het rapport meldt dat het bestrijden van geweld tegen homoseksuelen bij de politie hoge prioriteit heeft.

In deel 3 zal ik aandacht besteden aan de positie van vluchtelingen en asielzoekers.

Bron:

2009 Country Reports on Human Rights Practices – U.S. Department of State, 11 maart 2010

Zolang in onze Grondwet staat dat Nederland een internationale rechtsorde nastreeft, mag revisionistische 'Groot-Israel' zionist Geert Wilders geen deel uitmaken van enig kabinet. 

Laat dat duidelijk zijn bij de komende verkiezingen voor de Tweede Kamer. Het nastreven van 

een Groot-Israel waar geen plaats is voor een soeverein Palestina met Oost-Jeruzalem als hoofdstad, is strijdig met alle VN/VR-resoluties terzake. 

Geert Wilders verklaarde op 8 mei 2008 - naar aanleiding van nieuwe mediaberichten over vrede tussen Israël en de Palestijnen - geheel achter de opvattingen van het revisionistisch zionisme te staan: :"Ze'ev Jabotinsky, tegenstander van Ben-Goerion, had gelijk".^[201] Naast sympathisant van Jabotinsky en tegenstander van het gedeeltelijk teruggeven van land aan de Palestijnen voor een onafhankelijke staat Palestina, verklaarde Wilders nogmaals, dat de westerse vrije volken „diepe dankbaarheid” tegenover Israël zouden moeten tonen.^[202]

Uit: Wikipedia

Geert Wilders' anti-islamitisme gebaseerd op politiek zionisme en populistische xenofobie

Zorgboerderijen schieten als paddenstoelen de grond uit. Al ruim 1000 inmiddels. Zonder noodzakelijke diploma’s, hang je een bord aan de deur en het grootverdienen kan beginnen. Het misbruik van de PGB’s neemt zorgelijke vormen aan. Over de ruggen van kwetsbare groepen in de samenleving. Kan dat allemaal zo maar? Ja, blijkbaar wel.

Persoonsgebonden budget (PGB).

Heb je een kwaal, een handicap, een beperking, of ben je dementerende? Dan kan je daar erkenning voor krijgen via het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ). Op basis van de verkregen indicatie (ZZP)  wordt dan aangegeven hoeveel uren zorg je in de week mag hebben. Die indicatie kan dan worden doorgestuurd naar het zorgkantoor. Je kan aangeven of je de zorg in natura wilt ontvangen of via een persoonsgebonden budget. Eenmaal een PGB dan kan je daarmee zelf (als onderdeel van de marktwerking) je zorg gaan inkopen. Op papier allemaal leuk en aardig. Maar waar enorme geldstromen vloeien, zal het misbruik gaan groeien. En dat gebeurt dan ook.

De zorgboerderijen en ‘vakantiehuizen’.

Boeren in het nauw zien mogelijkheden het er even ‘bij te doen’. De infrastructuur is immers voorhanden. En van alles te doen daar. Waar je mogelijk anders een ‘boerenknecht’ voor zou moeten inhuren. Win-win?

Maar naast die meer dan 1000 zorgboerderijen inmiddels kan net zo goed een zomerhuis, woning of wat voor dak dan ook boven je hoofd zijn. Bord aan de muur, en je kan beginnen de kandidaten te ronselen. Klandizie genoeg. Overal zijn tekorten in opvang. Dus frisse ondernemers springen in dit gat in de markt. En een gat in de lucht?

Een eenvoudig voorbeeld:

Vakantiehuisje van de familie. De “ondernemer” begint een dagopvang voor dementerende bejaarden. 6 mensen worden opgehaald met een busje rond 10 uur, en weer thuisgebracht om 5 uur. Activiteiten: tuin bijhouden, onderhoud aan het huis (verven), houthakken voor de eigen open haard, wandelingetje in de omgeving. Koffie drinken en een broodje met zijn allen. Is het noodweer, dan gaan we sjoelen.

De gasten hebben best een leuke dag. De eigenaar ook.

Kassa: Kosten pp 170 euro per dag. Maal 6, maal 5 (in het weekeinde wordt hier niet gewerkt) is 5100 euro per week. 20.000 euro per maand. Potentiële inkomsten 240.000 euro. Investeringen: nihil. Kosten: nihil. Naast opbrengsten: gratis onderhoud van het vakantiehuis. Geen gek inkomen per jaar. Zonder veel verplichtingen. Zonder veel controle. Zonder enig ‘keurmerk’. Win-win?

Zembla wijde er gisteren een aflevering aan: Handel in gehandicapten.

Schrijnende voorbeelden van “zorgboerderijen”. Opsluiten, mishandeling (geestelijke en lichamelijk), en emotionele chantage waren zomaar een greep uit het gehanteerde arsenaal van maatregelen door de staf van een paar getoonde instellingen. Ongetraind in passende verzorging van mensen met een ernstige handicap. Daarbij ook nog eens financiële fraude aangezien ze veelal ook nog eens het beheer van het PGB overnemen. Misbruik makend van goed vertrouwen. In een getoond voorbeeld ging het om 100.000-en verdwenen euro’s.

Kan dat allemaal zo maar?

Ja, dat en nog veel meer kan blijkbaar allemaal zo maar.

De goede niet nagelaten, er wordt misbruik gemaakt van deze ondoorzichtige en schier onvoorwaardelijke  regeling waar veel geld in omgaat. Waar aan de ene kant onterecht sterk wordt bezuinigd op de zorg, wordt aan de andere kant door de overheden te veel uitgegaan van goed vertrouwen. En daarmee wordt weer een kwetsbare groep in de samenleving ernstig benadeeld. Voor eigen gewin. Onacceptabel.

Hoog tijd dat de politiek weer eens wordt wakker geschud. Ook op dit onderwerp.

Zorg er maar voor dat het huiswerk weer eens wordt overgedaan.

Dat stelde het US Department of State afgelopen week in haar jaarlijkse rapport over de mensenrechten, waarin alle 194 landen onder de loep worden genomen. Niet alleen in verre buitenlanden worden mensenrechten geschonden maar ook dichter bij huis, in Europa en in Nederland.

2009 was volgens het rapport een jaar van contrasten, waarin etnische, raciale en religieuze spanningen leiden tot conflicten en mensenrechtenschendingen olie op het vuur gooiden in meer dan dertig oorlogen en gewapende conflicten.
2009 was ook een jaar waarin veel energie gestopt werd in het aanpakken van die onderliggende spanningen en het bevorderen van de mensenrechten. Niet voor niets refereert het rapport aan Obama’s Cairo-toespraak: We should be defined not by our differences but rather by our common humanity, and we should find ways to work in partnership with other nations so that all people achieve justice and prosperity. De boel bij elkaar houden zou Job Cohen zeggen. En daar is alle reden toe.

Veel landen worstelen met het vinden van een balans tussen respect voor mensenrechten en garanderen van de veiligheid van burgers. Her en der werden zeer brede definities van terrorisme geïntroduceerd, via nootwetgeving de rechten van gevangenen ingeperk, evenals het humanitair recht. Er werden beperkingen opgelegd aan ngo’s, voorvechters van mensenrechten werden hard aangepakt en de media, met name internet, worden meer gecontroleerd. Waar het ook zichtbaar wordt is in de voortdurende en in ernst toenemende discriminatie en vervolging van leden van kwetsbare groepen. Religieuze en etnische minderheden, inheemse volkeren, vrouwen, kinderen, gehandicapten en anderen met onvoldoende politieke macht om voor hun belang op te komen.

Mensenrechten worden niet alleen geschonden in de verre buitenlanden waar oorlogen en conflicten woeden, waar onschuldige burgers slachtoffer worden van schendingen van mensenrechten en het internationaal humanitair recht, waar kinderen worden geronseld als kindsoldaat en vrouwen worden verkracht. Zoals: Afghanistan, Irak, Palestina, Congo. Mensenrechten worden niet alleen geschonden dictaturen als China en Birma. Mensenrechten worden ook dichtbij huis,in Europa, in Nederland, geschonden.

Zorgen over Europa

Discrimination against Muslims in Europe has been an increasing concern, aldus het rapport. In Zwitserland werd onlangs besloten tot een minarettenverbod. In Denemarken vervijfvoudigde het aantal gerapporteerde ‘hate crimes’. In België hadden 94 van de 105 gerapporteerde voorvallen van religieuze discriminatie betrekking op moslims, evenaals 80 procent van de 430 gerapporteerde voorvallen van haat op het internet. Frankrijk bande de burqa en voerde een verbod op hoofddoekjes in voor openbare gelegenheden. In Engeland was sprake van anti-islamitische aanvallen, onder meer een bomaanslag en brandstichting. In Frankrijk werden moskeeën beklad met xenofobe leuzen, anti-islam graffiti, varkenskoppen en hakenkruizen. In Duitsland werd het moslim-leraren in een aantal deelstaten verboden een hoofddoek te dragen en is de Marwa el-Sherbini zaak berucht.

In alle ons omringende landen is sprake van een toename van antisemitische incidenten, met name rond de inval van het Israëlische leger in Gaza. In de eerste zes maanden van 2009 werden in Groot-Brittannië 609 antisemitische incidenten geregisteerd. In januari waren er 286 incidenten, in februari 111, beide hoger dan het eerdere ‘record’ van 105 in oktober 2000. In Frankrijk waren er in heel 2009 832 antisemitische incidenten, bijna het dubbele van 2008. In Duitsland stuurde de NPD eind september zeer officieel ogende brieven aan parlementskandidaten en andere politici van niet-Duitse etnische herkomst met instructies om het land te verlaten en naar hun ‘thuisland’  terug te keren. Ook in België verdubbelde het aantal antisemitische incidenten nagenoeg. Het bleef niet bij verbaal geweld, maar ook kwam het voor dat eigendommen, synagoges en begraafplaatsen werden beschadigd.

En ook Jehova Getuigen hadden het in sommige gevallen moeilijk. In Noord-Ierland werd een katholiek na een voetbalwedstrijd om religieuze redenen doodgeslagen. Er is sprake van misbruik en discriminatie van vrouwen. Denk bijvoorbeeld aan verkrachting binnen en buiten het huwelijk, vrouwenhandel, eerwraak, discriminatie op de arbeidsmarkt.

Etnische minderheden worden gediscrimineerd, met name de Roma, Europa’s grootste en meest kwetsbare etnische minderheid. In onder meer Italië, Hongarije, Roemenië, Slowakije en Tsjechië hadden te kampen met geweld, soms zelfs met de dood tot gevolg, met etnische profilering, geweld en discriminatie, mishandeling door politie-agenten tijdens arrestatie en opsluiting, met armoede en werkloosheid, analfabetisme, en wijdverspreide discriminatie in het onderwijs, de werkgelegenheid en op de huizenmarkt.

Nederland: conflicterende vrijheden 

‘In the Netherlands, conflict between the values of free speech and the protection of religious and ethnic minorities was a continuing subject of debate; there were reports of societal discrimination and violence against some religious and ethnic minorities, of violence against women and children, and of trafficking in persons for sexual exploitation.

Vrijheid van meningsuiting en persvrijheid. In 2009 waren er een aantal rechtszaken  over onnodig kwetsend taalgebruik en natuurlijk de rechtszaak tegen Geert Wilders. Inzake een aantal controversiële cartoons, waaronder de beruchte Deense cartoon, werd niet tot vervolging overgegaan. Over de vervolging van Gregorius Nekschot moet nog een besluit genomen worden. Actie werd ondernomen tegen een aantal extreem-rechtse websites. Er wordt een lijst bijgehouden van verspreiders van kinderporno.

De Nederlandse overheid respecteert over het algemeen de vrijheid van godsdienst. Wel waren er een aantal uitspraken van rechtbanken en de Commissie Gelijke Behandeling die stelden dat het grenzen stellen aan het dragen van hoofddoekjes op scholen en op het werk zoveel mogelijk beperkt dient te worden en alleen kan worden gebaseerd op veiligheidsoverwegingen of andere zeer beperkte gronden. Een ander punt dat genoemd wordt is het verbod op gezichtsbedekkende kleding in het onderwijs en bij de overheid. 

Het rapport maakt melding van maatschappelijke misstanden en discriminatie op grond van religie, met name bij joden en moslims. De – volgens het rapport – naar schatting 850.000 moslims kampten met negatieve gevoelens in de maatschappij, die kunnen worden toegeschreven aan de perceptie dat de islam onverenigbaar is met westerse waarden, dat moslim-immigranten er niet in zijn geslaagd te integreren en de hogere criminaliteit onder moslimjongeren. Grote geweldsincidenten waren schaars, maar kleinere incidenten waren veel vaker aan de orde, waaronder intimidatie, scheldpartijen, vandalisme, graffiti met beledigende teksten. Het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) ontving in 2008 348 meldingen vanwege haat tegen moslims. Het rapport stelt vraagtekens bij de effectiviteit van het beleid om anti-moslim sentimenten en rechts nationalisme tegen te gaan. Zo werden de politie en het OM geïnstrueerd om voldoende aandacht te besteden aan discriminatie, maar kwam het zelden tot veroordeling omdat rechters terughoudend zijn in het beperken van de vrijheid van meningsuiting. Met uitzondering van de zaak-Wilders, waar de rechtbank van Amsterdam aangaf dat vrijheid van meningsuiting een groot goed is, maar dat deze vrijheid niet onbeperkt is.

De circa 45.000 in Nederland woonachtige joden hadden regelmatig te maken met antisemitische incidenten, waronder verbale bedreiging en het bekladden van monumenten en begraafplaatsen door nationalistische en neonazistische groepen en door moslims. Er was een duidelijke relatie met de oorlog in Gaza. In 2008 registreerde het MDI 296 incidenten. Opvallend was dat waar het in het verleden vooral ging om extremistische websites, antisemitisme meer mainstream lijkt te worden.

Bescherming van minderheden. Fysiek geweld tegen minderheden komt in Nederland weinig voor. Maar wel is regelmatig sprake van verbaal geweld, intimatie en het weigeren van de toegang tot bijvoorbeeld discotheken. Immigranten hebben te maken met discriminatie op de huizenmarkt en bij sollicitaties. Volgens het CBS was in 2008 de werkloosheid onder minderheden drie keer zo hoog als onder autochtone Nederlanders (9 resp. 3,2 procent). De jeugdwerkloosheid onder allochtone jongeren was 17 procent, terwijl die onder autochtone jongeren 6 procent bedroeg.

Volgens een rapport van ECRI (de Europese commissie tegen racisme en intolerantie) van begin 2008 zijn er een aantal overheidspraktijken die minderheden stigmatiseren en discrimineren. Zo komt het bijvoorbeeld voor dat Antilliaanse jongeren er door de politie uitgepikt worden voor fouillering zonder een direct aanwijsbare reden.

Het Landelijk Expertise Centrum Discriminatie (LECD), de Commissie Gelijke Behandeling en de Monitor Racisme signaleren bovendien dat slachtoffers zeer terughoudend zijn om incidenten te melden.

Een analyse van 2240 meldingen in 2008 door het LECD laat zien dat verbale discriminatie het meest voorkomt. Bij 16 procent was sprake van smaad, bij 19 procent van bedreiging, bij 18 procent van rechtsextreme symbolen, bij 13 procent van fysiek geweld en bij 8 procent van vandalisme. In 40 procent van de incidenten was sprake van discriminatie op etnische of raciale gronden.

Het Meldpunt Discriminatie Internet registreerde in 2008 meer dan 1000 strafbare voorvallen van discriminatie op het internet, een stijging van 10 procent ten opzichte van 2007. Belangrijkste doelgroepen van deze discriminatie zijn joden, moslims, Marokkanen en Afrikanen.

Ook het lastig vallen van homoseksuelen nam toe, waarbij het meestal ging om verbaal geweld.

Ook in Nederland is dus werk aan de winkel als het gaat om de bescherming van mensenrechten!

In mijn volgende blog zal ik ingaan op de positie van vrouwen en kinderen.

Bron:

2009 Country Reports on Human Rights Practices – U.S. Department of State, 11 maart 2010

...Misbruik. En automatisch denk je aan sex. Al jaren is seksueel misbruik bekend en eindelijk gaan de ballen flink tollen. Voor zoveer er nog leven is natuurlijk. Het is zolang geleden dat menig misbruiker al door de wormen verteerd werd.

De koorl(kn)aapjes van weleer werden geregeld vertroeteld door vaderlijke handen en er kraaide geen haan naar. Jarenlang. Het werd doodgezwegen.

Misbruik van macht.

De kerken staan nu in de schijnwerpers. Kost ook heel wat energie voor de geestelijken die zich een slag in de rondte praten om zonder verlies van gezicht te redden wat er te redden is. Onbegonnen werk want het leed is al geschiedt.

Maar geldt dit ook niet voor het Rijk? Of de gemeente?

Die er alles aan doet om klachten binnenskamers te houden? En af te dekken?

Misbruik van macht geldt niet alleen voor de kerken maar ook bij heel wat besturen. Vandaar dat we allemaal de uitdrukking wel kennen van het over de ruggen heen van de mensen regeren. De Kerk doet het zus en het Rijk doet het zó. Menig Sociaal Verhuurder doet het ook gewoon lekker mee.

We “mogen” allemaal brieven schrijven of emails typen maar terug corresponderen, ook wel communiceren genoemd, blijkt moeilijk.

Wie al het lef heeft zaken aan de orde te stellen wordt via g’ds wegen of die van de interne engelen gedwarsboomd.

Het Mea Culpa kan heel lang duren waarbij het Rijk, de gemeente dus, makkelijk na ruim een jaar een vvv-bon van € 10 meestuurt.

Dus eigenlijk verbaasde het me niets dat de Kerk tig jaren nadat misbruik heeft plaatsgevonden erkenning gaf. Hoeveel typen kerken zijn er bij betrokken?? En hoelang gaat dit allemaal duren?

De Paus reageerde indertijd ook nogal langzaam nav de  houding bij de 2^e wereld-oorlog tenslotte.

Maar wie zijn toch dat andere kaf ?

En heeft het te maken met celibaat of met ’n hersenafwijking?

Voor zover ik te maken heb gehad met beide Kerken, tenslotte heeft een gemeente ook nog wel eens het predicaat Bewaker van de Wet te zijn, vallen me wel meer overeenkomsten op.

Het afschuiven. De absolutie.

De schuld kan bij beide afbetaald worden. Noem het dan ook maar boete.

De rechtbank heeft ook zoiets; ter voorkoming van een strafzaak kan je de “boete” betalen. Voor menig crimineel met liggende gelden  dus een fluitje van een cent.

Maar wanneer gaan die ballen eens rollen bij een gemeente die de wetgeving niet uitvoert?

En hoe komt het dat al die afdelingen van een gemeente zo verschillen in integriteit?

Heeft dat ook te maken met een hersenafwijking?

En, als het op een hoger niveau getild wordt,  zien we niet overal dat misbruik van macht begint met misbruik van een verworven positie?

Eigenlijk zijn we pas rijk als niemand arm van geest is...

Uit: als een stofje in Nederland.

Israel maakt het haar vrienden steeds lastiger om vriend te blijven. Getuige de actie van vandaag (bericht hieronder)

De tijden zijn duidelijk aan het keren voor Israel.

En het mooie is dat het het land zelf is dat zichzelf internationaal steeds meer isoleert.

Door zo openlijk de Amerikaanse vrienden te schofferen brengt het land zichzelf steeds grotere schade toe.

Het net sluit zich langzaam

Maar zeker.

Lublin

OCCUPIED JERUSALEM (Agencies)

Israeli Defense Minister Ehud Barak ordered on Friday the army to seal off the West Bank for 48 hours until midnight on Saturday, an army spokesman said.

The action was taken "for security reasons" including a risk of attacks, the spokesman said Friday. The area was sealed off at midnight on Thursday.

... heb ik de laatste tijd gelezen.

Het boek "Catcher in the Rye" heb ik van de bibliotheek geleend, toen over de schrijver J.D. Salinger (1919) op de pagina KUNST van de VK van 29.01.2010 o.a. te lezen was dat hij op woensdag 27 januari 2010 is overleden.

Al in 1953 verhuisde hij naar het dorpje Cornish in New Hampshire (VS) waar hij als een kluizenaar leefde.

Wel bleef hij schrijven; al is er sinds 1965 niets van hem gepubliceerd.

"Dat belooft nog wat", schrijft de krant (de VK).

Het boek "De vanger in het graan" (1951) gaat over een zoekende, provocerende maar ook vertederende, adolescente, vroegwijze, en met een scherpe tong begiftigde jongeman, genaamd Holden Caulfield.

De jongen loopt weg van school, omdat hij weet dat hij - voor de zoveelste keer - van school zal worden gestuurd. Hij ontmoet dan allerlei mensen en beleefd van alles in New York.

Het is een prachtig boek.

Daarna las ik nog een overrompelend boek. Het boek van de Ier John Boyne (1971) "De jongen in de gestreepte pyjama."

Het boek is ook verfilmd als "The Boy in the Striped Pyjamas".

Ik heb de film niet gezien. Ik ben op zoek gegaan naar een DVD van de film, maar de DVD is (nog?) niet op de markt verschenen. Ik heb de DVD in elk geval niet kunnen vinden.

Het boek is ook heel goed door jongeren te lezen, denk ik.

Het jongetje Bruno (9 jaar) verhuist in 1943 met zijn ouders en zijn zusje (12 jaar) naar een plaats ver buiten zijn woonplaats Berlijn. Hun huis staat vlak naast een hoog hek met prikkeldraad. Achter het hek wonen vreemde mensen.

Op een dag ontmoet Bruno een jongen die aan de andere kant van het hek woont.

Zij worden vrienden, een vriendschap met grote gevolgen.

Een veelzijdig materiaal met duivelse toepassingen. Verrijkt en verarmd wordt het dagelijks toegepast. En sinds 1945 uitgestrooid over de mensheid. Tot nu aan toe. Willens en wetens. Een overzicht van enkele realiteiten. Proliferatie en non-proliferatie. We zitten er bij en kijken er naar. Wie zijn de schuldigen?  

Uranium

Een goed vervormbaar metaal met zeer hoge dichtheid. Uiterst giftig en (in poedervorm) zeer brandbaar. 0.7% van het metaal bevat het radioactieve isotoop ²³⁵U. Sinds de ‘uitvinding’ van de atoombom zeer gewild. Belangrijkste vindplaatsen: Namibië, Australië, Niger, Canada, Rusland, de VS en Zuid-Afrika. Maar ook: Noord-Korea, Tibet en Tsjechië. En nog wel heel wat meer plaatsen. Zelfs in Afghanistan, Irak, Iran en Syrië. Niet echt zeldzaam in de wereld.

Verrijkt uranium

De pacifist Albert Einstein waarschuwde Roosevelt in 1939 dat Duitsland aan een atoombom zou werken (met uranium vanuit het bezette Tsjechië). Amerika startte onmiddellijk het Manhattan Project op. Investering toen 2 miljard dollar. Resultaat : Little Boy en  Fat Man. Die uiteindelijk in 1945 boven Japan werden gedropt. 100.000-en doden. Naast radioactieve besmetting. Japan capituleerde kort daarna. Om een dergelijke bom te maken is een verrijking nodig tot 90%.

Anekdote: het uranium voor die bommen werden voor het grootste gedeelte verkregen door bemiddeling van het Belgische koningshuis in ballingschap uit de mijnen in Belgisch Congo.

Verrijkt uranium kent nog enkele toepassingen.

Kernenergie: verrijking nodig van 3% - 20%.

Productie van medische isotopen: verrijking rond de 20%. Nederland (Petten) en Canada samen leveren wereldwijd 2/3 van de behoefte aan medische isotopen. Met grote wachtlijsten tot gevolg als die centra even stil liggen.  

Verarmd uranium

Bij het verrijken van uranium, is het residu een enorme hoeveelheid verarmd uranium. Met een percentage van ongeveer 0,3% van de radioactieve isotoop ²³⁵U.

Ook daar zijn inmiddels meerdere toepassingen voor gevonden.

Vanwege de hoge dichtheid: contra gewicht. In schepen en vliegtuigen. Voorbeeld: Bij de Bijlmerramp is meer dan 150 kg verarmd uranium ‘verdwenen’. Giftig en met rondvliegende isotopen tot gevolg.

Vanwege de hoge dichtheid: DU (Depleted Uranium) antitank granaten. Voor groter bereik (tot 10 km!). Maar met name om het pantser van een tank te kunnen doorboren. En als de granaat eenmaal binnen is, het uranium stof spontaan te doen ontbranden. Naast doden, een uiterst giftig en radioactief residu achterlatend. 18 landen produceren deze wapens. Twee landen geven het toe.

Vanwege de hoge dichtheid: bepantsering van tanks. Als bescherming voor de DU antitank granaten.

En natuurlijk de vermeende vuile bom. Toegeschreven als mogelijk wapen voor terroristen.

Non-proliferatieverdrag

Behept met de kennis van de verschrikkingen van de atoombom is in 1968 wereldwijd een non-proliferatie verdrag gesloten door vrijwel alle landen. De landen (behoudens de 5 atoommachten) beloven nucleaire technologie enkel te gebruiken voor vreedzame toepassingen. De atoommachten op hun beurt beloofden in ruil voor die toezegging (geen atoommacht te worden) nucleaire vreedzame technologie te delen. Israël heeft dit verdrag niet ondertekend. Iran wel, Noord-Korea toen ook.

Proliferatie.

Noord-Korea (2003) trekt zich terug uit het verdrag. Pakistan, India en Noord-Korea hebben inmiddels bewezen over de atoombom te beschikken. Israël ontkent noch bevestigd over atoombommen te beschikken. Er wordt van uitgegaan dat ze die hebben. Het Vela incident zou bevestigd hebben dat het getest is zelfs. Volgens Carter in 2008: 150 stuks. Anderen schattingen: 400. Israël laat geen inspecties toe van het Internationaal atoomagentschap.

Naast de enorme voorraden atoombommen die er nog steeds zijn (ondanks wapenvermindering akkoorden nog altijd wereldwijd ongeveer 8000 actieve en 25.000 inactieve) liggen in de volgende landen atoombommen beheerd door de Amerikanen ‘voor het grijpen’: Nederland, België, Duitsland, Italië en Turkije. Volgens de tegenstanders in strijd met het non-proliferatieverdrag.

In de Kosovo- en Irakoorlog werd op grote schaal verarmd uranium gebruikt (granaten) gebruikt. Door Amerika en de NAVO bondgenoten. Op die slagvelden zijn enorme hoeveelheden licht radioactief materiaal achtergebleven. In Irak wordt gesproken van ruim 300 ton!

Ten prooi aan ‘dust in de wind’. Volgens velen aanleiding tot desastreuze gevolgen voor de achterblijvers (kanker, mismaakt geboren kinderen e.d.), maar ook een vermeende bron van het Kosovo- - en golfsyndroom.

Amerika en Iran.

Al sinds jaren beschuldigt Amerika Iran aan een atoombom te werken. Al sinds jaren ontkent Iran dat.

Inmiddels wordt er weer intensief gelobbyd door Amerika om de sancties tegen Iran verder uit te breiden (zie onderaan de blog, met recente links). Weer iemand schuldig bevonden voordat het tegendeel bewezen is?

Ter overweging.

De praktijk heeft bewezen dat er een land is in de wereld is (met het geweldsmonopolie) dat er niet voor terugdeinst om andere landen plat te walsen met een overweldigend machtsvertoon. Recent nog: Irak en Afghanistan.

Door dit land werd ‘bewezen’ dat Irak de beschikking zou hebben over WMD’s. En dat toepassing daarvan door dit regime zeker niet ondenkbeeldig was. Zelfs snel te verwachten.

We weten allemaal hoe dat is afgelopen. En dat het een leugen was.

Echter, bedenk eens het volgende:

Zou Amerika echt tot een inval zijn overgegaan als er werkelijk snel verwoestende WMD’s ingezet hadden kunnen worden door Sadam Hussein, of door de Taliban?

Waarschijnlijk niet. Ze zouden zich wel tig maal bedacht hebben.

Zou dat een reden kunnen zijn voor landen die zich ernstig bedreigt voelen om er dan voor te gaan zorgen dat andere landen het wel uit hun hoofd laten hun aan te vallen?

Zou dat een reden zijn geweest voor Noord-Korea, Pakistan, India en Israël om de beschikking te krijgen over “de bom”?

En mogelijk nu ook voor Iran? Een land wat al jaren in een verstikkende omsingeling zit met economische sancties en door 100.000-en vijandige soldaten? Is het vreemd dat het zich dan bedreigt voelt? En denkbaar dat ze op deze wijze hier wat aan denkt te kunnen doen?

In die redenering: wie is dan eigenlijk schuldig aan de mogelijk verdere verspreiding van kernwapens?

Het land dat de bom maakt om te voorkomen dat ze worden aangevallen? Of het land dat laat zien dat het bereid is landen aan te vallen “ter voorkoming van erger”. Enkel in hun ogen?

We zitten en kijken er naar. Het uranium pandemonium. Als toeschouwers bij het testen van de ‘bom’.

Guinea pigs van levensgevaarlijk beleid.

Nog steeds. Wanneer gaat dat eens ophouden?

Plaatjes collectie:

Boven aan de blog: Nato nuclear spectators 1957, Nevada.

VIP observers are lit up by the light of an atomic bomb, 1951 Enewetak Atoll

Soldiers being exposed at a Nevada test site, 1951

Test small boy, 1962

Flickr.com film uit 1950 van soldaten gebruikt als guinea pigs bij een atoombom test.

Verdere bronnen:

Bart Tromp: (2005) “Het einde van de non-proliferatie.”
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_with_nuclear_weapons

http://www.ravagedigitaal.org/1997/226/Uraniumslagveld226.htm

http://www.laka.org/info/publicaties/vu/risico-98/4-Proliferatie.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_Non-Proliferation_Treaty

http://en.wikipedia.org/wiki/Israel_and_weapons_of_mass_destruction

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_with_nuclear_weapons

http://aftermathnews.wordpress.com/2007/09/27/a-history-of-us-secret-human-experimentation/

http://www.laka.org/VU.html

Recente aanloop naar verdere sancties voor Iran:

CNN.com  28 Februari: Top Israeli official: A nuclear Iran would endanger world stability

CNN.com  28 februari: Israeli defense minister calls for sanctions against Iran

NRC.nl 2 maart: Rusland voor slimme sancties tegen Iran

Reuters.com 2 maart: Russia says it may consider Iran sanctions

Reuters.com 3 maart: U.N. council ready to tackle Iran nuclear issue

Majesteit, was dat nou echt nodig?

Sven Kramer, Mark Tuitert en Nicolien Sauerbreij zijn woensdag in Den Haag benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.  Deze drie winnaars van een gouden medaille tijdens de Olympische Spelen kregen het bijbehorende lintje in de Ridderzaal opgespeld door demissionair minister Ab Klink van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Hoe verzin jet het!

Zoals je weet vierden Kramer en Tuitert successen op de schaatsbaan van Vancouver. Kramer werd olympisch kampioen op de 5 kilometer, Tuitert op de 1500 meter. Snowboardster Sauerbreij kreeg een gouden plak als winnares op de parallel reuzenslalom.

Ireen Wüst, die ook goud won in Vancouver, had de Koninklijke onderscheiding vier jaar geleden al gekregen, nadat zij in Turijn goud had gewonnen op de 3 kilometer.

De schaatsster kreeg woensdag van Klink een gratis vliegles aangeboden.

Minister Klink zei hierover: ''Helaas kun je een Koninklijke onderscheiding (KO) niet twee keer krijgen, maar we willen jou niet met lege handen laten gaan. We hebben begrepen dat je het leuk vindt om te vliegen, dus daarom hebben wij een proefles voor jou geregeld.''

1. Lid in de Orde van Oranje-Nassau
  2. Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
3. Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
  4. Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw
  5. Officier in de Orde van Oranje-Nassau

Ik baal van het feit dat deze sporters benoemd zijn geworden tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Dat is onterecht. Discriminerend zelfs voor de overige sportlieden.

.

Waarom kreeg Bob de Jong geen onderscheiding? Hij heeft toch de bronzen medaille gewonnen op de 10 kilometer?

"Slechts brons?". Ja, dat zal de reden wel zijn!

Ook de andere topsporters, die ook zeker hun best zullen hebben gedaan, hebben geen onderscheiding gekregen. Waarom niet?

Personen die zich jarenlang vrijwillig en zonder enige vergoeding inzetten voor de maatschappij komen hooguit in aanmerking voor het lidmaatschap in de "Orde van Oranje-Nassau", en er is hier zeker geen sprake van automatisme, want je moet een 'behoorlijke waslijst' overleggen, dus een "lange staat van dienst" hebben, wil de aanvraag geaccepteerd kunnen worden door de burgemeester.

En nogmaals: Waarom krijgen alleen deze drie topsporters een onderscheiding?

Ze hebben de Koninklijke onderscheiding waarschijnlijk gekregen voor de gouden medaille die zij tijdens de Olympische Winterspelen in Vancouver hebben gewonnen.

Je kunt je dus beter afvragen, waarom moeten deze geboren talenten nog iets extra's hebben?

Het is niet zo dat ik hen een Koninklijke onderscheiding misgun, maar is het wel eerlijk? De niet-medaillewinnaars hebben toch ook hun best gedaan!

Waarom moet er speciale aandacht zijn voor enkel gouden winnaars?

Wat een flauwekul eigenlijk.

Topsporters hoeven voor hun talenten niet extra 'beloond' te worden. Ze krijgen al genoeg aandacht, of een “plak”, of een “getuigschrift”, of iets dergelijks.

Sven, Mark en Nicolien, die dus een gouden medaille hebben gewonnen, hadden de Koninklijke onderscheiding niet moeten accepteren. Al was het alleen maar uit solidariteit, uit respect voor hun collega topsporters.

Dat ze een Koninklijke onderscheiding toch geaccepteerd hebben, is beschamend. Egoïstisch zelfs.

Ireen kreeg dit keer iets anders. OK, maar zij had haar KO, die zij vier jaar geleden heeft gekregen, kunnen teruggeven.

Een KO voor topsporters? Nooit meer doen!

Op uitnodiging van Hugo Verbrugh heb ik vandaag voor zijn blog een bericht geschreven over hoe volgens het kerkelijk recht moet worden omgegaan met zaken van seksueel misbruik van kinderen door paters (zie http://www.vkblog.nl/bericht/304014/Seksueel_misbruik%3A_de_katholieke_kerk_legt_slachtoffers%2C_daders_en_getuigen_het_zwijgen_op).

Het bericht zou net zo goed hier geplaatst kunnen worden, maar op het blog van Hugo Verbrugh was het onderwerp al verschillende keren (o.a. afgelopen maandag, 1 maart 2010) besproken, en kwamen vragen naar boven waar ik op kon en wilde antwoorden.

Er komen interessante reacties binnen - reden genoeg om lezers van mijn blog er even naar te verwijzen.

En God schiep…

De afgelopen weken zijn we via de media overspoeld met berichtgeving over seksueel misbruik in de Rooms-katholieke kerk. Slachtoffers die eindelijk gaan praten, hoewel de meeste van deze aangiften zijn verjaard. Tijden geleden stonden de kloostermuren van Amerika en Ierland te schudden, door het uitlekken van het vele seksuele misbruik door in jurken gehulde geestelijken. Diepgaande onderzoeken naar deze praktijken, leverden niet meer op, als een excuus vanuit de pauselijke residentie. Slachtoffers achterlatend met een levenslang trauma. De heilige bankrekening werd aangesproken om slachtoffers het zwijgen op te leggen. En dat kost moeite, voordat de Roomse ondeugden over de brug komen.

Uiteraard zijn dit soort van uitwassen niet alleen van deze tijd, maar kwamen in de oudheid al voor. Het geloof lijkt op een primitieve bezigheid, althans dat willen zij ons laten geloven. De in paars gehulde gezagdragers hebben de pretentie zich te laten gelden als God op aarde. Zij menen de wijsheid te hebben, om zelfbedachte zaken op te dringen in naam van  Onze lieve Heer.

Opnieuw zijn we opgeschrikt door berichten van misbruik van paters in een rooms-katholiek internaat in ’s Heerenberg. Uit onderzoek bleek dat paters veelvuldig seksueel misbruik pleegden. Tevens bleek dat dit misbruik bekend was binnen de orde en ook door de leiding werd besproken. De hoogste baas van de Salesianen Ad Luyn , tegenwoordig bisschop te Rotterdam, wilde op deze openbaring van seksueel misbruik van destijds, geen enkel commentaar leveren. De paters van het toenmalige Don Rua Klooster, hadden blijkbaar gouden handjes. ( tegenwoordig de naam van het klooster Gouden Handen ). Laten we zeggen, ze hebben de naam aangepast. Ook in het Duitse Limburg zijn priesters beschuldig van seksueel misbruik van kinderen, maakte het bisdom woensdag bekend. Tevens viel het bericht op dat in het bekende Duitse klooster Ettal, bekend door zijn bekende likeurstokerij, het misbruik van kinderen aan de orde van de dag was en de Duitse politie vandaag een inval heeft gedaan. Blijkbaar is misbruik in de Rooms-katholieke kerk een wereldwijd probleem.

Mocht er een lieve Heer/of mevrouw boven de wolken deze afschuwelijke wandaden van zijn herders volgen, denk ik persoonlijk dat het schaamrood hem/haar naar de kaken stijgt.  Het kan nooit de bedoeling zijn dat vertegenwoordigers misbruik maken van hun positie. Bovendien vraag ik mij af, of onze lieve Heer enige zeggenschap heeft gehad in de regels welke door de Rooms-katholieke kerk door aardse zijn ingesteld. Waarom moeten mensen, die God willen dienen in alle eenzaamheid hun leven slijten. Het zijn mensen met gevoelens en behoefden. Mensen die door zulke regels afwijkend gedrag gaan vertonen, zoals seksueel misbruik, met als gevolg talloze slachtoffers, en waarom mogen homo’s geen hostie mag ontvangen, met welk recht! Staat niet in de bijbel, dat God alle mensen lief heeft. Dus ook homo’s! Waarom verbiedt de Heilige Vader condooms om Hiv-infectie te voorkomen. Met welk recht? Moet de kerk niet een rustpunt zijn voor gelovigen?  Zonder opgelegde onmenselijke regels die uit geestelijke breinen ontspringen. Blijkbaar zijn deze hoogwaardigheidsbekleders niet alleen creatief met hun huizenhoge Roomse rekening, maar nog creatiever met allerlei zelfbedachte regels, en allemaal in de naam van de Heer.

Ik zou graag eens met onze lieve Heer rond de tafel zitten, hem de problematiek willen voorleggen, die speelt in het Roomse Rijk die hem vertegenwoordigen. Ik weet zeker dat ik gelijk zou krijgen als we het zouden hebben over de immense rijdom , de ontoelaatbare eisen die ze verkondigen om de gewone gelovige in het gareel te houden. Was het niet zijn zoon Jezus die in alle eenvoud leefde en vooral vergevingsgezind uw woord verkondigde.

Misschien zou hij tegen me zeggen; Ik schiep de man en dacht plots ik kan beter….en schiep de vrouw!

© Maydana

Docent draagt hoofddoekje uit protest tegen Wilders

Tilburg, zondag 28 februari 2010

De 43-jarige Jos Baijens uit Tilburg  heeft besloten dat hij vanaf maandag 1 maart een hoofddoekje gaat dragen. De docent Nederlands aan het Pleincollege Sint-Joris te Eindhoven wil daarmee zijn protest duidelijk maken tegen de plannen en ideeën van Geert Wilders en zijn partij. Baijens is boos omdat Wilders en zijn partij in Almere en Den Haag, waar ze aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen, voorgesteld hebben om hoofddoekjes te verbieden bij alle instellingen en verenigingen die gemeentelijke subsidie ontvangen. Baijens wil het gevaar van zo’n verbod benadrukken en de tolerantie in Nederland vergroten. Hij vindt dat het gevaarlijk is dat we één bevolkingsgroep de schuld gaan geven van alle problemen die er zijn. Bovendien vindt hij generaliseringen erg verkeerd.

Jos Baijens (1966) studeerde politicologie en Nederlands in Tilburg en Nijmegen en werkte als docent en redacteur. Tegenwoordig is hij docent Nederlands op het Pleincollege Sint-Joris in Eindhoven, en uitgever van een kleine uitgeverij: Uitgeverij De wereld. Daar verscheen ondermeer het boek van John L. Esposito en Dalia Mogahed: Wie spreekt namens de Islam? Wat een miljard moslims werkelijk denken (2008).  Hij is getrouwd, heeft vier kinderen, woont in Tilburg, en is lid van GroenLinks.

Einde persbericht

Voor meer informatie:

Jos Baijens

jos@josbaijens.demon.nl

Bijlage:

pamflet

Ik protesteer

Ik ben voor: tolerantie, vrijheid van godsdienst, vrijheid van meningsuiting, samenwerking

Ik ben tegen: haat zaaien, verdeling in de maatschappij creëren, vrouwenonderdrukking, intolerantie, verblinding, religieus fanatisme, onzin over moslims, generaliseringen

Standpunten:

Vrijheid van godsdienst

Ik ben niet gelovig, maar wel voorstander van de vrijheid van godsdienst in Nederland.

Vrijheid van meningsuiting

Ik ben het eens met Voltaire dat de vrijheid van meningsuiting belangrijk is. Je moet opkomen voor je mening en je moet de meningsvrijheid van anderen beschermen. Maar vrijheid van meningsuiting mag niet leiden tot haat zaaien en verdeling creëren in een maatschappij. Dat is levensgevaarlijk.

Vrouwenonderdrukking

Ook ik ben tegen vrouwenonderdrukking. Wie niet? De meeste moslims zijn tegen. Ik ben tegen hooligans, maar we gaan Ajax toch niet verbieden? Wie bepaalt of het hoofddoekje een symbool van onderdrukking is? Wilders zeer zeker niet.

Straatterrorisme

Het is verkeerd om probleemjongeren terroristen te gaan noemen. We halen fundamenteel twee dingen door elkaar. Bin Laden is terrorist, “kutmarrokaantjes” zijn dat zeker niet. Het is contraproductief om van straatterroristen te spreken. Meer geweld is geen oplossing. Ik ben ook voor streng optreden. We hebben een wet en die moeten we handhaven. Maar structurele oplossingen (werk, opleiding, perspectief) leveren voor de maatschappij meer op. Bijna iedereen is tegen geweld op straat. Maar we moeten dit probleem zonder commando’s oplossen, anders wordt Nederland onleefbaar.

Parallel met antisemitisme

Het is nog niet zo lang geleden dat iemand opriep om acties te ondernemen tegen één bevolkingsgroep, als oplossing voor alle problemen. Dat lijkt nu wel te gebeuren. Wilders c.s. hebben eigenlijk maar één thema. Dat vind ik buitengewoon gevaarlijk. Daarom vind ik dat ik actie moet ondernemen.

Angst

We moeten problemen die we hebben samen oplossen. Problemen wegwensen, zoals een kind dat doet, lost niets op. Het creëren van tegenstellingen en stigmatiseren ook niet. Wilders lijkt bang, en angst is een slechte raadmeester.

Gebrek aan kennis.

Wilders weet niet waar hij over praat òf hij vergeet de meerderheid bewust. Hij focust op een relatief klein gedeelte van alle moslims en generaliseert. De meeste moslims zijn net als de meeste andere Nederlanders: ze willen goede opleidingen voor hun kinderen, een goede baan, perspectief op de toekomst, democratie, technologische vooruitgang, vrede. Weet hij dat niet?

Andere zichtbare religieuze symbolen

Wilders wil zijn verbod niet laten gelden voor andere zichtbare religieuze symbolen als keppeltjes of kruisjes. ''Die horen bij de Nederlandse cultuur'', aldus Wilders. Volgens mij bepaalt Wilders niet wat wel en niet bij de Nederlandse cultuur hoort. Dan doen alle Nederlanders samen, en een miljoen daarvan is moslim. Dus is de islam ondertussen gewoon een belangrijk onderdeel van onze cultuur.

Politiek

Ik vind het mijn taak als vader, docent, collega, buurtbewoner, burger om mijn mening te laten horen als ik dat belangrijk vind. Politiek is het hoogste waar een mens mee bezig kan zijn, vond Aristoteles. Iets hogers is er niet.

Tilburg, 26-2-2010

De stellingen worden al weer betrokken.

Argentinië en Groot-Brittannië hebben weer een conflict over de Falklandeilanden, het Britse overzeese gebiedsdeel voor de Argentijnse oostkust waar beide landen in 1982 oorlog om voerden.

Aanleiding dit keer (maar misschien speelde dat ook al in 1982)?

Een Brits plan om naar olie en gas in de zee rond de eilanden te gaan boren. Volgens studies zou daar het equivalent van 60 miljoen vaten (aldus de VK van 18/2; zie ook de link van Aad Verbaast in de reacties) olie liggen.

Daar gaat het dus om. Olie en gas. Geld en macht.

Onschuldige doden zijn helemaal niet belangrijk. Zeker geen burgerdoden.

Er verandert dus niets. Kijk bijvoorbeeld naar het Midden-Oosten en naar het Afghanistan van nu.

Terugkijkend in de geschiedenis werd West-Falkland van de Spanjaarden en Oost-Falkland van de Britten. De eilanden bleven echter lange tijd nauwelijks bewoond.

Argentinië, dat de onafhankelijkheid had verkregen van Spanje, bouwde nederzettingen op de Falklands en was van plan de eilanden te koloniseren. In 1833 bezetten de Britten de eilanden opnieuw en maakten ze tot een overzees gebiedsdeel van het Verenigd Koninkrijk.

Op 2 april 1982 vielen de Argentijnen de Falklands binnen, en op 21 mei 1982 landden de Britten bij de nederzetting Port San Carlos. Na 72 dagen hadden de Britten de eilanden heroverd. Door deze gewelddadigheden kwamen 236 Britten en 655 Argentijnen om.

Politiek gezien heeft deze oorlog toch nog voor iets positiefs gezorgd, nl. de militaire dictatuur in Argentinië kwam ten val en werd vervangen door een gekozen burgerlijk bestuur.

Ten noorden van de eilandengroep zit in de zeebodem een olieveld waaruit volgens studies tot zestig miljoen vaten olie gewonnen kunnen worden.

Argentinië, dat de eilanden nog altijd beschouwt als zijn grondgebied, is fel gekant tegen het gas- en olieplan van de Britten en speelt de kwestie hoog op. De Argentijnse president Christina Fernandez vaardigde een decreet uit waarmee ze de scheepvaart van en naar de eilanden wil laten controleren. Volgens het decreet moeten schepen eerst toestemming vragen voor zij zich in Argentijnse wateren begeven.

Volgens de Argentijnse regering hebben de Britten niet het recht om in Argentijnse territoriale wateren naar olie te gaan zoeken. De plannen zouden verder strijdig zijn met VN-resoluties, waarin beide partijen worden opgeroepen om geen eenzijdige stappen te ondernemen.

Groot-Brittannië, dat zich blijkbaar nog steeds een wereldmacht voelt, legt het decreet van de Argentijnen naast zich neer dat elk schip dat van en naar de Falklands vaart eerst toestemming moet vragen voor het zich in de Argentijnse wateren begeeft. Inmiddels zou Argentinië al een Brits schip met pijpleidingen hebben tegengehouden?

Wordt vervolgd?

Vast wel!

meldt de Volkskrant vandaag.  Hoogleraar rechten John Yoo en rechter Jay Bybee , juridische adviseurs van de Republikeinse oud-president George W. Bush, zullen niet worden gestraft of zelfs berispt.

Marteljurist John Yoo

"Ondanks slecht oordeelsvermogen en dubieuze ethiek zijn zij niet schuldig aan ‘juridisch wangedrag’. Hoogleraar rechten John Yoo (hier links) en rechter Jay Bybee, beiden conservatieven, leverden in de periode na de terreuraanslagen van 11 september 2001 de juridische onderbouwing voor ‘gevorderde ondervragingstechnieken’ door leden van de geheime diensten. Critici omschreven waterboarden (het nabootsen van verdrinking) en andere extreme methoden als marteling. Yoo verdedigde de adviezen in de zogenoemde ‘martelingsmemo’s’ als een strikt noodzakelijke uitbreiding van de presidentiële bevoegdheden in oorlogstijd."(de Volkskrant 22-2-2010)

Ik heb al eerder vele berichten geschreven over de filosofie van de Amerikaanse en de Nederlandse marteljuristen, en de verbinding tussen de Leidse Edmund Burke Stichting en het American Enterprise Instititute,(klik voor uitvoerige documentatie),  de  thuisbasis van Yoo.

Zie ook

Martel-juristen/ Philippe Sands: Torture team

Leidse hoogleraren over het marteldilemma: Kinneging, Mertens, Van Gunsteren

en overigens...

Wie mijn blogs volgt en zich voor de kwestie De Hoop Scheffer interesseert: ik heb nog een zeer leuke toevoeging gemaakt in een eerdere blog. Inmiddels heeft zich namelijk P(i)eter Kooijmans in de zaak Irak uitgesproken. Kooijmans' opvatting gaat rechtstreeks in tegen De Hoop Scheffer, die uitgerekend op de Pieter Kooojmans-leerstoel in Leiden zit...

Peter Kooijmans versus Jaap de Hoop Scheffer

Het Verdrag inzake Clustermunitie werd deze week geratificeerd door Burkina Faso en Moldavië, waarmee het benodigde aantal van 30 landen werd bereikt dat nodig is om het verdrag onderdeel te laten uitmaken van het bindend internationaal recht. Daardoor treedt het verdrag officieel in werking en wel per 1 augustus 2010.

Clustermunitie

Clustermunitie werd voor het eerst gebruikt in de Tweede Wereldoorlog. Clustermunitie bevat tientallen kleinere explosieven die in de lucht loslaten, waardoor ze over een groot gebied verspreid raken. Daardoor is het lastig om onderscheid te maken tussen wat wel en wat niet wordt geraakt. Clustermunitie is dan ook berucht vanwege haar inaccuraatheid.

De kleine bommetjes behoren te exploderen zodra ze de grond raken, maar te vaak doen ze dat niet en blijven ze liggen zonder te exploderen. De facto ontstaan daarmee grote mijnenvelden, want die achtergebleven zogeheten submunitie is erg instabiel en bij de geringste aanraking kan ze alsnog ontploffen.

Het feit dat zoveel submunitie niet ontploft, leidt ertoe dat deze wapens vooral erg gevaarlijk zijn voor burgers. Achtergebleven clustermunitie eist elk jaar veel doden en mensen die voor het leven verminkt raken, zelfs als de oorlog al lang voorbij is, zoals in Laos en Kosovo. Zo’n 98 procent van de slachtoffers zijn burgers. Clusterbommen zijn verantwoordelijk voor meer dan tienduizend burgerdoden. In zo’n veertig procent van de gevallen zijn kinderen het slachtoffer, omdat ze de kleine, en soms kleurrijke submunitie aanzien voor speelgoed.

Akkers, boomgaarden en wegen worden onbegaanbaar en onbereikbaar voor boeren en hulpverleners. Tot overmaat van ramp vervuild de clustermunitie vruchtbaar land, leidt het tot de dood van vee en vernietigt het onderkomens. Het is duidelijk dat economisch herstel en ontwikkeling na een conflict aanzienlijk wordt gehinderd door achtergebleven submunitie. Zo liggen er in Laos meer dan dertig jaar na de Amerikaanse bombardementen nog steeds 75 miljoen niet ontplofte clusterbommetjes verspreid door het land. In Zuid-Libanon werden in juli en augustus 2006 clusterbommen gedropt over meer dan 48 miljoen vierkante meter land, meer dan 300 burgers raakten gewond of vonden de dood. Andere landen die in de zestig jaar dat clustermunitie in gebruik is ernstig vervuild werden, zijn onder meer Vietnam, Cambodja, Kosovo, Afghanistan en Irak.

Het Verdrag inzake Clustermunitie

Het verdrag bevat een verbod op het gebruik, de productie, opslag en de overdracht van deze wapens. Daarnaast eist het van de partijen bij het verdrag dat zij de achtergebleven bommen ruimen, en dat zij zorg en bijstand verlenen aan de slachtoffers van clustermunitie.

Nu het verdrag door 30 landen geratificeerd is, vormt het per 1 augustus 2010 onderdeel van het humanitair oorlogsrecht, dat zich tot doel stelt om de humanitaire gevolgen van oorlogsvoering te beperken.

Het Verdrag inzake Clustermunitie werd op 30 mei 2008 tijdens een conferentie in Dublin aangenomen. Op 3 december 2008 waren in Oslo vertegenwoordigers van circa 100 landen bij elkaar, die allen het verdrag ondertekenden. Sindsdien hebben 30 landen het verdrag geratificeerd.

Onder de dertig ratificerende landen bevinden zich degenen die het ‘Oslo proces’ om het verdrag in werking te stellen, trokken: Noorwegen, Oostenrijk, het Vaticaan, Ierland, Mexico en Nieuw-Zeeland.  Ook zijn er een aantal landen bij waar clustermunitie werd gebruikt: Albanië, Kroatië, Laos, Sierra Leone en Zambia. Daarnaast een aantal landen die beschikken over voorraden clustermunitie: België, Denemarken, Frankrijk, Duitsland, Japan, Moldavië, Montenegro en Slovenië. Ook Spanje tekende het verdrag, en was het eerste ratificerende land dat de hele voorraad clustermunitie heeft vernietigd. Daarnaast tekenden: Burkina Faso, Burundi, Luxemburg, Macedonië, Malawi, Malta, Nicaragua, Niger, San Marino en Uruguay.

Bron: Cluster Munition Coalition

Dat was dus het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat de Verenigde Staten, Rusland, China, Israël en nagenoeg alle Arabische landen het verdrag niet ondertekenden en ratificeerden. Nederland en Groot-Brittannië hebben het verdrag wel ondertekend, maar nog niet geratificeerd. Opvallend is dat zowel Libanon als Irak en Afghanistan, drie landen waar in de laatste jaren clustermunitie werd gebruikt, wel ondertekenden. Een overzicht van alle landen die het verdrag ondertekenden, is hier te vinden.

Hoe gaat het nu verder?

Eind dit jaar vindt een eerste bijeenkomst van de landen die het verdrag geratificeerd hebben, de zogenaamde States Parties. Die bijeenkomst vindt – hoe kan het anders – plaats in Laos, het land dat door de Amerikaanse bombardementen van meer dan dertig jaar geleden het zwaarst met clustermunitie vervuilde land is.

Phong, een overlevende van clusterbombardementen in Laos en lid van een van de organisaties die de Cluster Munition Coalition oprichtten, zei daarover: ‘My country joined the ban treaty because our people have suffered the impact of these deadly ‘bombies’ for decades. We’re looking forward to welcoming government representatives and campaigners to Vientiane later this year to show the world the immense and shocking legacy of cluster bomb use here.’

Een aantal landen is vooruitlopend op de inwerkingtreding van het verdrag al tot actie overgegaan. Zo kondigde Spanje vorig jaar aan al haar voorraden vernietigd te hebben en zijn meer dan tien andere landen met vernietiging begonnen. Albanië meldde afgelopen december dat zij als eerste ondertekenende land haar hele grondgebied opgeruimd heeft.

De verwachting is wel dat de conventie bij een aantal landen –de Verenigde Staten, China, Rusland en Israël – op verzet zal stuiten, net zoals dat het geval was bij het verdrag tegen landmijnen. Conor Fortune van de Cluster Munition Coalition sprak de hoop uit dat het gebruik van clustermunitie zal afnemen vanwege de slechte naam die je er door krijgt: ‘The use of the weapon has become so stigmatized states fear using it, because the levels of international condemnation are so high.’ Naming and shaming dus. IKV Pax Christi is daar vast mee begonnen, waarover hieronder meer.

Er zijn wel een aantal lichtpuntjes aan de horizon. De Verenigde Staten stopte het afgelopen jaar met de export van clustermunitie. De laatste keer dat clustermunitie werd gebruikt is voor zover bekend de oorlog in Zuid-Ossetië. Als gevolg van de internationale opschudding waar dat toe leidde, zag Georgië zich nog gedurende de oorlog genoodzaakt om te stoppen met het gebruik van clustermunitie. Groot-Brittannië, dat clustermunitie produceert en gebruikt, heeft het verdrag ondertekend en is bezig met de ratificatie. De hoop is dat dit soort landen invloed op hun militaire bondgenoten kunnen uitoefenen.

Een belangrijke test voor het verdrag zal zijn of staten bereid zijn hulp te verlenen aan slachtoffers en gemeenschappen die de schade van clustermunitie ondervinden. Bij het verdrag tegen landmijnen, dat afgelopen december in het Colombiaanse Cartagena werd geëvalueerd, blijkt dat nu juist de zwakste schakel te zijn.

Stand van zaken in Nederland

Tijdens de Dublin-conferentie in mei 2008 kondigde minister van Defensie Eimert van Middelkoop aan dat de clusterbom uit het Nederlandse wapenarsenaal zal worden gehaald. Nederland had al eerder besloten om de zware clusterbommen voor F16-straaljagers in de baan te doen, maar wilde eerder een lichtere variant voor de Apache-gevechtshelikopters handhaven. Maar ook die zou dus volgens Van Middelkoop worden afgeschaft: ‘Er komt een verbod op clustermunitie, en Nederland zal dat met volle overtuiging tekenen.’ Nederland heeft het verdrag inderdaad ondertekend, maar nog niet geratificeerd. De ratificatie stond gepland voor begin dit jaar, maar de vraag is of dat door kan gaan nu het kabinet gevallen is.

Op 8 december 2009 nam de Tweede Kamer de motie-Van Velzen aan, die vraagt om een verbod voor Nederlandse financiële instellingen – zoals banken en pensioenfondsen – om te investeren in clustermunitie. Wouter Bos was niet enthousiast over dit verbod, omdat volgens hem bedrijven dat zelf moeten uitmaken. Voor de motie werd gestemd door de SP, PvdA, GroenLinks, D66, PvdD en de ChristenUnie. Dan kunt u daar straks bij de nieuwe verkiezingen ook rekening mee houden.

De motie-Van Velzen is een belangrijke motie. Uit het eind oktober verschenen rapport Worldwide investments in Cluster Munitions, a shared responsibility van IKV Pax Christi en het Belgische Netwerk Vlaanderen blijkt namelijk dat internationaal gezien nog steeds 138 financiële instellingen bij elkaar voor meer dan 20 miljard Amerikaanse dollars investeren in producenten van clustermunitie. 93 van deze financiële instellingen zijn afkomstig uit landen die het internationaal verdrag ondertekend hebben. Dit getuigt van een dubbele moraal: aan de ene kant committeert een land zich om het gebruik en de productie van clustermunitie een halt toe te roepen, terwijl ze aan de andere kant investeringen toestaat. In Nederland zijn instellingen al op de goede weg, zoals Fortis Nederland, ING en Rabobank. De pensioenfondsen ABP en PGGM sluiten zulke investeringen nu volledig uit.

Bronnen:

Verdrag Clustermunitie treedt in werking (Rode Kruis)

Cluster bombs banned (IRIN, 17 februari 2010)

Cluster bomb ban treaty reaches 30th ratification milestone (Cluster Munition Coalition)

UN agency welcomes entry into force of cluster munitions convention (UNDP)

Kamer: verbod op investeringen clustermunitie (de Volkskrant, 8 december 2009)

Dozens of nations sign up to UN-backed treaty banning use of cluster bombs (VN)

Ban 'delighted' at adoption of new cluster bomb convention (VN)

Nederland haalt clusterbom uit arsenaal (de Volkskrant, 29 mei 2008)

Volgens de Paus wel, want hij kwam NIET tegemoet aan de eis van slachtoffers om de schuldige geestelijken uit hun functie te zetten.

Deze Paus (Benedictus XVI)

heeft de Ierse bisschoppen over het seksschandaal vermanend toegesproken en gezegd dat kindermisbruik een gruwelijke misdaad is en een ernstige zonde die God schoktde waardigheid van de naar Hem geschapen mens schaadt.

Hij zou ook gezegd hebben dat de bisschoppen het schandaal met moed en standvastigheid onder ogen moeten zien.

Het ontslag van de geestelijken is niet aan de orde geweest.

Wat weet bijvoorbeeld de Paus nu over het gezinsleven? Niets toch! De geestelijkheid, deze Paus zijn immoreel en ongeloofwaardig.

Het is een grote schande voor de kerken. Hier voor de RK-kerk. Wat probeer je te beweren?

Nou, je hoeft (bijvoorbeeld) maar te denken aan:

het condoomverbod in Afrika; het groepje geestelijken, onder leiding van bisschop Williamson,

dat twijfelt aan het bestaan van de Holocaust; de kindermisbruik door geestelijken in de VS en Ierland (en blijkbaar ook in Duitsland) en de kerkleiding  in het aartsbisdom Dublin, dat wist van de misbruik door priesters en andere geestelijken van minderjarigen tussen 1975 en 2004.

Ik kan niet zeggen wat ik gedaan zou hebben als mijn zonen iets dergelijks zou zijn overkomen. Ik denk wel dat men mij had moeten opsluiten.

De Leidse hoogleraar Frits Bolkestein keert zich in scherpe bewoordingen tegen de steun voor de Irak-oorlog.

Ik juich deze kritische houding toe, en plaats er toch ook kanttekeningen bij.

Ten eerste: Bolkestein heeft zich inderdaad toentertijd tegen de Irak-oorlog gekeerd, anders dan de rest van de zijn rechtse vriendjes van de Edmund Burke Stichting, zoals ik in mijn eigen  internet-Burke-Bolkestein-documentatie ook al sinds 2005 heb staan:

“Er is één groot verschil tussen Bolkestein en de Burkianen: Bolkestein oriënteert zich niet aan Amerika, en hij heeft zich tegen de Irak-oorlog gekeerd. Dit pleit voor hem, al was zijn motivatie cynisch: Bolkestein gaat ervan uit dat een democratisering van het Midden-Oosten een krankzinnige onderneming is en moslimstaten niet zouden kunnen democratiseren. (Arend Jan Boekestijn, Trouw, 5-3-2005)

Dus, wie Bolkestein nu zo instemmend citeert zoals bijvoorbeeld Femke Halsema in haar inbreng in het Irak-debat moet heel goed kijken wat aan de hand is inzake Bolkestein en Irak.

Frits Bolkestein houdt zich aan de Universiteit Leiden bezig met onderzoek over de rol van de intellectuelen in de politiek. Dat is leuk, omdat ik toevallig met hetzelfde thema bezig ben….

Bolkestein profileert zich als moralist en als hoeder van de Westerse beschaving. In dat verband is het interessant wat Marjolein Februari in haar Volkskrant- column van 6 mei 2006 vertelt over Bolkestein:

 “In september 1980 valt Irak, onder leiding van Saddam Hussein, Iran binnen. De oorlog trekt veel Nederlandse bedrijven aan, op zoek naar opdrachten en handelscontracten. Ze mogen weliswaar geen militaire goederen aan Irak leveren, omdat Nederland neutraal wil blijven in de oorlog, maar met medeweten van de overheid worden wel chemicaliën verhandeld die gemakkelijk kunnen worden gebruikt als grondstof voor gifgassen.

Het VPRO-programma Argos  reconstrueerde de gang van zaken rond die chemicaliën in zijn uitzendingen van eind april. Het sprak met deskundigen, met oud-ambassadeur Schorer, en het las interne stukken van het ministerie van Economische Zaken. Beluister je die reconstructie van Argos aandachtig, dan ga je inderdaad denken dat Nederland een officiële moraal volgt van nietsontziend egoïsme en dodelijk eigenbelang.

Zodra de Iranoorlog begin jaren tachtig losbrandt is het ministerie van Economische Zaken meteen enthousiast over de financiële mogelijkheden ervan. Het wil graag samenwerken met het olierijke Irak, en eind 1983 reist Frits Bolkestein dan ook af naar Bagdad om een overeenkomst te tekenen. Bolkestein is op dat moment als staatssecretaris van Economische Zaken verantwoordelijk voor de buitenlandse handel. Volgens een verslag verklaart Bolkestein tijdens de ontmoeting met Saddam Hussein en Iraakse ministers dat die ontmoeting plaatsvindt 'in een setting van sympathie voor het door drie jaar oorlog beproefde Iraakse volk'.

Frits Bolkestein weet dan allang dat de door Nederland geleverde chemicaliën worden gebruikt voor de aanmaak van gifgassen - en dat die worden ingezet tegen het Iraanse volk. En niet alleen Bolkestein weet het. Zijn gehele ministerie weet het, ambassadeur Schorer heeft het althans in 1982 aan Den Haag gemeld. Men heeft er nota van genomen, maar dat het 'met grote letters in de pers kwam, nou nee', zegt Schorer nu, 'men sliep er niet minder goed van'.

Jaren later, als Saddam Hussein Koeweit binnenvalt, zegt Bolkestein voor de Nederlandse televisie dat de ontmoeting in 1983 een 'lugubere bijeenkomst' met een 'luguber regime' is geweest: 'Iedereen weet hoe ze de Koerden bestrijden met mosterdgas.' Maar hij vertelt er niet bij dat hij die kennis in 1982 ook al bezat en dat hij niettemin voorstander bleef van handel in chemicaliën met het lugubere regime.

Pas eind 1984, als andere landen druk hebben uitgeoefend op Nederland om een aantal chemische stoffen vergunningsplichtig te maken, gaat het ministerie van Economische Zaken na langdurig protest overstag. Achteraf, in 2003, gevraagd naar de deal van Frits Bolkestein met Saddam Hussein, zegt partijgenoot Hans van Baalen: 'Nederland wilde een graantje meepikken. Het is moreel niet goed te praten, maar het is wel te begrijpen.' En Gerrit Zalm zegt: 'Ik denk niet dat Frits er met plezier op terugkijkt.' Daarmee is dan politiek gezien de kous af.”

Bolkestein heeft in de Volkskrant van 10 mei 2006 gereageerd op Februari´s artikel en heeft uitgelegd, dat hij niets heeft gedaan dat in strijd was met de wet. Maar zoals Ronald Plasterk schrijft in de Volkskrant van 12 mei, is daarmee de morele vraag niet beantwoord…

Dus Bolkestein en Irak, dat is een zoals men in het Duits zegt “ein weites Feld”…

zie ook mijn eerdere Bolkestein-blogs:

Bolkestein: moslims geen recht op eigen scholen

De fata morgana van een moslim-tsunami: Bolkestein en Bernard Lewis

Tegen en voor het consumentisme: Benjamin Barber, Peter Sloterdijk, Frits Bolkestein

Oorlog en handel; Nederland en Mutter Courage

Bolkestein, Wilders en Turkije

Guido Derksen over Bolkesteins anti-intellectuele integratiedenken

De deugden van prof. dr. Bolkestein ( 3)

De deugden van Frits Bolkestein (2)

De deugden van Frits Bolkestein (1)

Wilders en Bolkestein

zie ook mijn documentie over de rol die Bolkestein heeft gespeeld in de achtergrond van Edmund Burke Stichting en bij de opkomst van Wilders

http://www.passagenproject.com/conservatisme.html

------------------------

Ik voeg hier nog de tekst van de column toe in die Marjolijn Februari op 20 februari in de Volkskrant plaatste:

"Natuurlijk is brutaliteit niet verboden, maar Bolkestein gaat wel heel ver

Er is goed nieuws en er is slecht nieuws.Het slechte nieuws heeft te maken met Frits Bolkestein. De VVD-coryfee vond opeens dat Balkenende moest aftreden, niet vanwege Uruzgan, maar vanwege zijn steun aan de Irak-oorlog. Er is immers nooit een gegronde reden geweest om zo'n oorlog te beginnen. Of, in de woorden van Bolkestein, een paar weken eerder nog vrolijk voorstander van de afschaffing van het Latijn: 'Er was geen casus belli.'

Aan het Radio 1 Journaal vertelde Bolkestein dat hij in 2002 als eurocommissaris een gesprek had met de chef van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst. Die vertelde hem dat de chemische wapens van Irak waren vernietigd, en dat Irak bovendien geen kennis en geen materialen had om kernwapens te kunnen maken. 'Of Sadam Hussein wel over biologische wapens beschikte, wisten de inlichtingendiensten niet', lees ik op de site van de Volkskrant.

Vandaag, in 2010, nu we toch aan het terugblikken zijn, is het grappig te bedenken dat Nederland die chemische wapens eerst zelf aan Irak had geleverd. Of tenminste de grondstoffen ervoor, en wel in zo grote hoeveelheid dat ze voor niets anders konden worden gebruikt dan voor chemische wapens. En wie was bij het ministerie van Economische Zaken verantwoordelijk geweest voor die levering - tegen grote internationale druk in? Toenmalig staatsecretaris Frits Bolkestein.

Ik heb er in het verleden voldoende over geschreven, laat ik nu kort zijn. In 2007, tijdens de strafzaak tegen Van Anraat, handelaar in chemicaliën, merkten juristen op dat er voldoende grond was om ook de verantwoordelijken binnen de Nederlandse overheid voor het gerecht te dagen vanwege hun leveringen aan het Irak van Sadam Hussein.

Frits Bolkestein achter de tralies krijgen is uitgesloten, schreef weekblad De Groene in mei 2007. 'Ministers, staatssecretarissen en parlementariërs kunnen slechts strafrechtelijk worden vervolgd (voor hun beleid) na toestemming van de Tweede Kamer of bij Koninklijk Besluit.' Maar een civielrechtelijke zaak tegen de staat of tegen Bolkestein leek rechtsgeleerden in 2007 wel een serieuze optie.

Daarna werd het stil. En nu dringt Bolkestein deze week aan op het aftreden van Balkenende, omdat die had moeten weten dat Irak niet langer over chemische wapens beschikte, en dus 'een scheve schaats' heeft gereden inzake de aanval op Irak. Tja, het is, vind ik, hoe zullen we dat nou eens zeggen, brutaal.

Natuurlijk is brutaliteit niet verboden. Natuurlijk mag Frits Bolkestein zeggen wat hij wil, natuurlijk mag hij in elk interview de vloer aanvegen met politici die zoveel minder intelligent en geïnformeerd en weldenkend en erudiet en voortreffelijk zijn dan hijzelf. Maar het is een volstrekt raadsel waarom journalisten steeds weer zo gretig naar Bolkestein stappen om hem, als een orakel van Delphi, morele en politieke oordelen te ontlokken over anderen. En waarom geen journalist, buiten de VPRO en De Groene, hem ooit aanspreekt op zijn eigen gedrag. Mij lijkt het slecht nieuws. Althans, het lijkt mij geen goed nieuws.

[..] Waarom spreekt bijna niemand dat orakel van Delphi aanop zijn eigen gedrag?

Oud nieuws? Ja, gelukkig wel. Al sinds 25 januari 2010.

Er zullen toen vast en zeker heel wat mensen opgelucht adem hebben gehaald, denk ik, en feest hebben gevierd, toen ze dat te horen kregen.

Al Majid kreeg de bijnaam “Ali Chemicali” niet zo maar! Hij was de man die het Koerdische dorp Halabja in 1988 met gifgas liet aanvallen. De aanval kostte zo'n 5000 mensen (Koerden) het leven. Hij dankte zijn bijnaam dus aan die gifgasmoordaanval.

Deze man was ook een neef van ex-dictator Saddam Hoessein en één van zijn wreedste vertrouwelingen.

Hij liet zowel Koerdische als Sjiïtische dorpen van de aardbodem verdwijnen.

Omdat hij als twee druppels water op zijn oom leek, trad hij regelmatig op als dubbelganger en ging hij vermomd als Saddam Hoessein naar de officiële festiviteiten, omdat Saddam bang was voor een aanslag.

Er is dus toch sprake van gerechtigheid.

Ik moest dit gewoon memoreren.

Nee, dat mag eigenlijk niet in Nederland. Je hebt wat te kiezen, maar niet over je eigen geboorte en je eigen dood. Wil je toch voor het laatste kiezen, dan moet je vreemde capriolen uithalen. De NVVE organiseert nu “de week van het voltooide leven”. Een ingewikkeld debat over leven en dood. Nog een lange levens- en lijdensweg te gaan.

De euthanasie wet.

Nederland kent een euthanasie wet sinds 2001. “Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding”. En loopt daarmee internationaal gezien zelfs redelijk voorop. Kernbegrippen daarin zijn “uitzichtloos en ondraaglijk lijden”. Kan “de patiënt” de arts (artsen) daar van overtuigen, dan kan een arts (onder strikte voorwaarden) medewerking verlenen op de uitdrukkelijke wens van de “patiënt” het leven van die patiënt te beëindigen.

In 2009 is euthanasie ongeveer 2500 keer gerapporteerd bij de regionale toetsingscommissies. Een (structurele) toename van 200 tov 2008.

Genoeg is genoeg?

Volgens diverse mensen en belangengroeperingen is daarmee ‘het leed niet geleden’. Ze zoeken naar verruiming van de mogelijkheden. Doodgaan is geen pretje. Leven soms ook niet. Ook zonder patiënt te zijn. En juist voor die doelgroep wordt gezocht naar mogelijkheden het leven humaan te beëindigen als iemand daar zelf voor kiest.

Zelfdoding.

In Nederland wordt 400.000 keer per jaar overwogen tot zelfdoding over te gaan. 100.000 keer wordt er werkelijk een poging gedaan. 1600 keer met dodelijke afloop. Onnoemelijk verscholen leed.

Voor de gebruikte methoden verwijs ik naar de link. Duidelijk mag zijn dat deze als inhumaan zijn te bestempelen. Om de eenvoudige reden dat het niet mogelijk is een humane methode te kiezen. Ze zijn niet voorhanden. Laat staan ter beschikking gesteld.

Zelfdoding (poging tot) is in Nederland niet strafbaar. Hulp bij zelfdoding wel.

Huib Drion

Hoogleraar en vicepresident van de Hoge Raad. Hij rakelde de discussie op al in 1991 met zijn pleidooi voor het beschikbaar stellen van een middel waarmee oude mensen op een humane wijze een eind aan hun leven konden maken. Het zou bekend worden als de pil van Drion. Ook wel genoemd de “laatste-wil-pil”.

65 plussers

Er leven nu in Nederland meer dan 2,5 miljoen mensen ouder dan 65 jaar. In 2050 is de verwachting dat dit er 4,2 miljoen zijn, met een grijze druk van 49%. Een groter deel van deze ouderen zullen geen kinderen hebben. Extra vereenzaming maakt de problematiek nog groter. Voor meer en meer mensen is het leven ‘uitzitten’ geen acceptabel doel meer.

NVVE receptuur.

Er ontstond recent flink wat ophef toen de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde op een besloten deel van haar website (alleen voor leden toegankelijk) de receptuur en methode gaf voor zelfdoding door middel van een mix van pillen. Veel slaapmiddelen icm (een overdosis aan) pijnstillers, antimalariapillen. antidepressiva of barbituraten.. en heel wat antibraakmiddelen om deze levensbeëindigende mix binnen te kunnen houden.

Bij gebrek aan een Drion pil dient er flink op internet ingekocht te worden (hier niet vrij beschikbaar, in het buitenland vaak wel), en dienen uiteindelijk honderden pillen volgens een strikt schema ingenomen te moeten worden die de dood tot gevolg hebben. Om maar aan te geven hoe ingewikkeld het is (inhumaan) om dit zelf te moeten doen. Een gekunstelde oplossing, zonder hulp van buiten haast ondoenlijk. Maar dat is weer strafbaar!

De ontroerende reportage over de 99 jarige moeder van Albert Heringa geeft een indringend beeld hoe hij zijn moeder hielp om zelf een einde aan haar leven te maken middels deze methode. 

Voltooid leven.

De definitie die daarvoor wordt gehanteerd is: “de situatie van mensen die veelal op hoge leeftijd zijn, en die,  zonder dat zij overigens in medisch opzicht lijden aan een onbehandelbare en met ernstig lijden gepaard gaande ziekte of aandoening, voor zichzelf hebben vastgesteld dat voor henzelf de waarde van het leven zodanig is afgenomen dat zij de dood verkiezen boven verder leven.”

Week van het voltooide leven.

De NVVE voert deze maand de campagne “voltooid leven”, en heeft deze week uitgeroepen tot de week van het voltooide leven.

Ondersteunt door diverse belangengroeperingen worden er op verschillende manieren aandacht gevraagd om het maatschappelijk debat te activeren en dit onderwerp op de politieke agenda te krijgen. Onder de blog een overzicht van activiteiten en meewerkende groeperingen.

Steun

Persoonlijk steun ik deze intitatieven van harte. Met respect voor de diverse en uiteenlopende meningen over dit complexe onderwerp, ben ik persoonlijk de mening toegedaan dat een Drion pil (niet alleen voor ouderen) een uiting van een ontwikkelde beschaving dient te zijn, die recht doet aan een grondrecht dat mensen zelf over hun leven maar dan ook over hun levenseinde moeten kunnen beschikken. En op humane wijze ook waardig afscheid moeten kunnen nemen van het leven.

Nog een lange weg te gaan. Maar dit zijn belangrijke stappen in die richting.

Deze blog als een kleine bijdrage aan dit brede maatschappelijk debat wat gevoerd zou moeten worden. Uiteraard benieuwd naar de meningen van de lezers.

Ooit zal bij eenieder de problematiek direct of indirect een rol gaan spelen.  

Overzicht activiteiten “week van het voltooide leven”

NVVE enquete “voltooid leven"

Onderzoek naar voltooid leven

Uitzending Human, ongeneeslijk oud.

Uitzending Netwerk (8 feb): documentaire Moek Heringa

Uitzending Netwerk (10 feb) over reacties documentaire Moek Heringa

Overzicht alle uitzendingen radio en TV "week voltooid leven"

Burgerinititatief Uit Vrije Wil met als doel dit onderwerp op de politieke agenda te krijgen (70+).

Debat “ongeneeslijk oud” 14 maart Amsterdam

Samenwerkende belangengroeperingen:

NVVE

Human

Uit Vrije Wil

Stichting de Einder

Humanistisch Verbond

Stichting Vrijwilig Leven

Verder lezen:

Voorikhetvergeet.com

Waardigsterven.nl

Mag ik dood (Holland doc)

Als u ooit met iemand in conflict komt, ga dan NOOIT naar een mediator. Stel alles in het werk om er samen zelf uit te komen. Dat mag dan misschien best wel eens wat kosten, maar die kosten hebt u in uw hand. Mediators zijn zelden gedragsdeskundigen en blijken dan ook niet in staat te zijn om succesvol te kunnen bemiddelen in conflicten. Wel dat ze tot genoegen van hun eigen portemonnee een mediation-traject vaak eindeloos lang rekken. Problemen worden dus niet opgelost en des te pijnlijker naar mate het langer duurt. Een mediation-proces staat vaak juist een snelle en redelijke oplossing in de weg. Als een Rechter u mediation oplegt, weiger dat dan daarom samen botweg.

Mediation is duur. Mediation kan in het beste geval hooguit een papieren overeenkomst opleveren, maar waar geen enkele sanctie op staat als één van de partijen zich er niet aan houdt en vaak plaatsen Rechters en Arbo-dokters een mediation-opdracht bij een goede kennis, collega of oud collega. Daarom zijn mediators dan ook nooit onpartijdig en onafhankelijk. Een mediator die 10x per jaar van een Rechtbank een opdracht krijgt heeft daar een dik jaarinkomen aan, dus gaan die nooit tegen hun broodheren in. Mediators, Rechters en Advocaten wisselen nogal eens van tenue. Wie vandaag een opdrachtgevende Rechter is, is morgen elders Mediator, of geeft er duur betaalde lezingen aan, of is overmorgen weer Advocaat en zo spelen ze elkaar dagelijks de bal toe.

Als u, in geval van een door een Rechter opgelegde mediation, meent er toch niet onderuit te kunnen, laat uw advocaat dan tijdig aan de rechtbank vragen of u zelf een mediator mag kiezen en dat er vastgelegd wordt dat de mediation niet langer dan -een mede door u bepaalde tijd- mag gaan duren. Het Nederlands Mediation Instituut (NMI) doet niets anders met klachten tegen mediators dan eindeloos veel papieren procedures rond te pompen, maar lost nooit iets op. Het NMI is een belangenvereniging van meesters in de rechten-mediators onderling, dus u trekt altijd aan het kortste eind. Nadat er veel klachten over mediators binnenkwamen onstond de behoefte om hun namen publiekelijk op een zwarte lijst lijst te plaatsen. U kunt hier kijken welke mediators op de "zwarte lijst" geplaatst zijn sinds 27 oktober 2008.

Brokkenpiloot Scheringa

Is het nu de Noord-Hollandse koppigheid of gewoon domheid, die Scheringa op de benen houdt?

“Spreidt uw geld over meerdere banken “, was zijn advies tijdens een lezing in Varsseveld. Want ik heb ervaring! Een gevallen bankier, die ná het debacle DSB in ons land lezingen houdt en welgemeende adviezen bijna gratis, nou ja gratis niet helemaal, meegeeft. Mocht u behoefde hebben aan een avond bankadviezen, kunt u deze ex-politieman en vooral ex-bankier inhuren voor een lezing, kosten 4500 euro. Kan me nog herinneren dat hij zelfs ging voor het baantje Minister van Financiën, met de mededeling dat hij Nederland voor een crisis kon behoeden. Welke beschermengelen hebben ons Nederlanders behoedt voor deze crisismanager. Blijkbaar hadden zij meer inzicht in zijn zwart geblakerde ziel, dan Nout Wellink en de andere brokkenmakers van de DSB, zoals Nijpels en Zalm. Ondanks de mooi- weer praatjes van Wellink bij de commissie De Wit, heeft hij aan geloofwaardigheid flink ingeboet. Bovendien schijnt Wellink zich bepaald niet netjes te hebben gedragen inzake IJsland, geen goede zet voor het terug krijgen van onze centen. Misschien is het vak ‘Opa ‘ spelen een betere optie. Kinderen zijn zo goedgelovig.

Toen de actie voor Haïti over mijn beeldscherm danste, zag ik tot mijn verbazing Schering in het telefoonpanel. Nu vraag ik me werkelijk af, welke debiel dit heeft bedacht om deze verkwister, te verzoeken hieraan deel te nemen. Mocht ik in de verleiding zijn gekomen, mijn giften via het panel te geven, was de aanwezigheid van Scheringa in ieder geval voor mij een teken aan de wand. Mocht u denken dat ik niets heb gegeven, ja hoor, maar gewoon overgemaakt op het bekende gironummer. Leek me veiliger! Ten slotte heeft deze turbobankier talloze mensen in financiële problemen gebracht. Afgezien van de vraag, wie hier de schuldige is, de bankier of de cliënt. Daar valt natuurlijk nog het e.a. over te discussiëren. Maar geef toe, wie leest uiteindelijk alle kleine lettertjes van een overeenkomst,  ik ben al te beroerd, om een gebruiksaanwijzing te lezen. Maar ja, ik ben ook geen gedupeerde van DSB. Kan me nog herinneren, dat een kennis van mij al jaren geleden vertelde, dat de DSB bank een rommeltje was en vooral onbetrouwbaar. Misschien had hij een vooruitziende blik?

Maar wat mij bijzonder irriteert aan deze jolige ex- nepbankier, is zijn onuitputtelijke arrogantie. Zelfs na zijn faillissement, blijkt hij niet vies te zijn om weer gebakken lucht te verkopen. Maar we hebben in dit land nog meer van dit soort. Neem Rijkman-Groenink, die onze nationale trots ABN-AMRO tussen neus en lippen heeft verkwanseld, en zonder met zijn ogen te knipperen een bonus mee naar huis neemt van 30 miljoen. Want dat krijg je in dit land als je slecht presteert. Als rechter of ambtenaar wordt je overgeplaatst na een blunder, en bovendien nog bevordert.

Als wij, het klootjesvolk, dergelijke wanprestaties zouden leveren, wordt je onmiddellijk op staande voet ontslagen. Kastje leeg, bureau opruimen en oprotten! Van een bonus voor slecht werk is geen sprake. Misschien een simpel ww-tje?

Goed, Scheringa is nog steeds in beeld, alleen van zijn maatje van Goor hoor je weinig. Die zal zijn spaarbankboekje wel hebben aangevuld en zijn hypotheek, als hij die überhaupt heeft, is vast ondergebracht bij een andere betrouwbare bank. Hoewel, hebben we die nog in dit polderland, betrouwbare banken? Maar ex-bankiertje Scheringa geeft lezingen over, hoe bedonder ik mijn cliënten, en blijkbaar zijn er nog genoeg zakkenvullers die graag de kneepjes van het vak willen leren. Misschien toch rijp voor onze vaderlandse politiek?

© Maydana