AMSTERDAM ~ foto's

... en de ouderdom van het materiaal. Het is mooi en vrijwel hetzelfde, maar toch anders dan het leger van Xi'an.

--

 

Iedereen wacht op zijn manier.

Je prak wordt gekookt en je hebt je eigen afgescheiden zonsopkomst of ondergang, met het gezellige geruis van 2550 medepassagiers.

Er gaat wel eens iets mis. De Onderzoeksraad voor Veiligheid schreef in december 2009 dat de veiligheid van de draagvleugelboten niet is gewaarborgd. Tijdig stoppen of uitwijken bij gevaarlijke situaties is "zeer lastig" door de hoge snelheid. Connexxion, de provincie Noord-Holland en de Haven Amsterdam lieten weten dat zij de bootdienst niet zullen stilleggen. Ik vaar graag mee.

Muts met handen legt het vast: man koopt Aziatische producten om thuis te eten. Wat je van ver haalt is lekker. Ook voor bij de hutspot.

Nee het is enthousiasme over een wonderlijke plek. Het is warm binnen. Een perfecte plek voor ontbijt of lunch, met de lekkerste croissants van amsterdam. Je kan er gewoon brood voor thuis kopen, maar ook een kop koffie, een glas sap en een broodje eten uit de Marokkaans/Franse broodtraditie.

Het is het type uitstapje dat eigenlijk niet kan, maar toch leuk kan zijn met gasten van buiten.

Kraken en verbouwen ze horen bijelkaar. Tenminste voor krakers die niet in een tent in een verder uitgewoonde ruimte willen wonen. Een van de vele faciliteiten die de kraakbewoging in de Staatsliedenbuurt nog steeds biedt is een gereedschapsuitleen: de blauwe duim.

--

Er hangt een heel rijtje olieverf schilderijtjes in een stoffige etalage, waar ik langs kom. Allemaal met een landschapje. Mijn oog blijft hangen bij het woordje Kabol. Een paar wegen - die in het echt net anders lopen -, leiden in en uit de stad. De bergen in, zo weet ik. Een land in oorlog. De schilderijtjes zijn van Aquil Copier. Hij is elf jaar jonger dan ik en geboren in Amsterdam en heeft een blog.

--

‘s Morgens via de bright and shining escalator naar je job in deze kantoorkolos. ’s avonds langs een kleurrijk verlichte wand weer naar huis. "Het leven is een toneel. Alle mannen en vrouwen zijn slechts spelers. Ze hebben hun uitgangen en hun ingangen." Letterlijker kan het bijna niet.

De glazen zijn nog leeg. De dag is nog lang.

Blazé; Opening soon. Het lijkt te duiden op de komst van een hip café, waar de s heel eigentijds is ingeruild voor een z. Maar naast vlammen heeft blaze nog een engelse betekenis: stotteren.

Wat vond jij van de dirigent?

Ben je toen ook geweest?

Ik neem een Irish koffie. Jij?

Zag je dat die man moest huilen van de muziek?

Zou hij een klap van de molen hebben gehad?

Een broodje?

--

Zou deze man wel eens wegdromen en denken dat hij Schuddebaas is op de Columbus? De sluizen door het wijde sop op. Ik hoop dat ik dan aan boord sta met mijn fiets.

--

Mij valt nu vooral de airco aan de gevel op. Morgen zal dat de spits van de kerk zonder toren zijn. Of dan zie ik de schattige raamlijsten, een ietwat tuttig overblijfsel van een paar eeuwen geleden.

--

Vakantiebestemming? Ooit reisde ik een rondje: Casablanca, Marakesch, Fez, Tanger, Rabat, Casablanca. Vers sinasappelsap aan de boulevard, koffie op een teras met pain aux chocolat en een glas water, schelpdieren eten uit een dampende pan, dammmen bij een cafeetje (12 stenen p.p., het bord vier maal vier) en soms bang voor het onbekende. Om vervolgens in Mauretanië te komen moest ik over de Westelijke Sahara vliegen. Daar was oorlog.Nog steeds.

--

Uit de krochten van de Amsterdamse lijnbaan.

Teza is een verbeten en toch ook indringende film (over)vol met racisme, revolutionair en religieus fanatisme, sexisme, uitsluiting en geweld. Een lichamelijke en geestelijk kapotgemaakte epidemioloog speelt de hoofdrol en zoekt naar een zinvol leven.

't Wordt tijd om je kroon aan de wilgen te hangen. Niet om hem over te dragen.

of mixen in mode. Over smaak valt te twisten, maar ik vind het resultaat erg mooi.

Het ziet er wel stoer uit.

Waarom maak ik deze foto? Is het de reclame? Zijn het de laarzen? De prijzen (een schoen van euro 300 op een tafel van 25 euro)? Het leer? Omdat het zo belangrijk is voor grote delen van de bevolking? Ik weet 't niet.

--

Werk, werk, werk!

Daar wordt een mens gelukkig van.

 

--