Russisch Roulette Sectierapport over de vaccinaties tegen
de Mexicaanse griep
Door Hubert Luns
Een reeks misstanden
Met angstaanjagerij is een wereldwijde vaccinatiecampagne gevoerd
tegen de Mexicaanse of varkensgriep via inenting met het
HIN1-vaccin, ook wel Pandremix genoemd. Sommige landen, zoals
België, lieten zich niet gek maken - waar is de pandemie? - maar
Nederland koos voor een dubbele dosis ten bedrage van 700 miljoen
Euro, extra-budgetair. Dit kwam in het zog van het grotendeels
onwerkzame en soms ernstig ziekmakende vaccin tegen
baarmoederhalskanker, dat bestemd was voor de seksueel actieve en
promiscue vrouw - en daarom (!) - werden alle 12-jarigen ingeënt.
Nu het Softenonschandaal weer in de belangstelling staat, geef ik
aan het eind van dit artikel een casestory van het
overheidshandelen, van de arrogante en gewetenloze overheid die
er niet voor ons is, maar voor zichzelf. Het schandaal dateert
uit de jaren zestig. Door de Softenonpil werden mismaakte
kinderen geboren. Veel van die moeders - de meesten leven niet
meer - leden onder een zwaar schuldcomplex omdat ze gedachteloos
een vrij verkrijgbare pil hadden ingenomen; zich verwijtend dat
ze niet extra helder waren geweest en niet hun instinct hadden
gevolgd, aldus Softenonkind Martine Olivier, wiens moeder tijdens
haar zwangerschap slechts één pil had genomen! Verantwoording
nemen, daar gaat het om. Een overheid die, alsof het de gewoonste
zaak is, het meest onschuldige en hulpbehoevende in de
moederschoot uiteen laat rukken, kan en mag niet vertrouwd
worden. Het is onze plicht kritisch te zijn.
In Frankrijk heeft zich in de jaren tachtig het drama afgespeeld
van het met AIDS besmette transfusiebloed, want het was zonde de
oude niet behandelde voorraden weg te gooien ter waarde van 34
miljoen francs (ruim 11 miljoen gulden). De Franse Staat heeft
een schadevergoeding moeten betalen van een half tot twee miljoen
francs per geval (Wet van 1991). Geen nood. Dat werd verhaald
langs een verhoging van de benzineaccijns. In ‘94 zijn de
vier verantwoordelijken van het nationale transfusiecentrum, de
CNTS, veroordeeld tot gevangenisstraffen variërend van één tot
vier jaar. Directeur Michel Garretta kreeg het predicaat bedrog
opgeplakt. De rechter heeft voor Edmond Hervé, de
verantwoordelijke minister (secrétaire d’Etat la Santé), de
gehele aanklacht aanvaard, die neerkwam op grove nalatigheid. Dat
speelde in 1999. Hij hoefde niet gestraft te worden, vond de
rechter, want ach, het was al zo lang geleden. Hervé sprak de
gevleugelde woorden: ‘Wel verantwoordelijk, maar niet
schuldig.’ De Softenonmoeders voelden het omgekeerde: niet
verantwoordelijk, wel schuldig.
Een grof schandaal
Wegens de summiere informatie rond de Mexicaanse griepvaccins
diende Stralingsarm Nederland (SAN) een Wob-verzoek in (wet
openbaarheid van bestuur) voor het overleggen van alle
documentatie rond de aanschaf van de H1N1-vaccins door het
ministerie van VWS (Ministerie van Volksgezondheid) en het CBG
(College ter Beoordeling van Geneesmiddelen). Pas nadat deze
verzoeken ‘Klink-klaar’ waren genegeerd, spande SAN
tegen VWS en CBG een kort geding aan dat op 22 oktober diende (de
vaccinaties startten 22 november). Uit de pleitnota bleek dat
deze beide instanties volledig zijn overvleugeld door de Europese
Commissie en de EMEA (European Medicines Agency), die voor
tweederde door de farmaceutische industrie is gefinancierd en dus
verre van objectief. Via een ‘centrale procedure’
zijn de vaccins door de EMEA ‘goedgekeurd’ en
verwierven zij een Europese handelsvergunning.
Uit het kort geding bleek dat de rol en zeggenschap van de
Nederlandse overheid ontbrak, alhoewel zij anders deed voorkomen.
Zij deed geen aparte toetsing. Minister Ab Klink, een socioloog,
geen arts, heeft slechts aangekocht en doen spuiten. Onze
regenten bleken doorgeefluik voor wat op Europees niveau was
beslist. België heeft zich daaraan onttrokken. Polen, EU-Iid
sinds 2004, heeft zelfs een verbod op de Pandremix-vaccinatie
ingesteld. De Poolse Gezondheidsminister Eva Kopacz, tevens
huisarts, sprak op 5 november het parlement toe: ‘De
overheden van West Europa hebben geheime overeenkomsten met
farmaceutische bedrijven gesloten. (...) Er is veel
geheimzinnigheid rondom de bestanddelen in de vaccins.’
Hieruit volgt dat geen verplichting bestond. Minister Ab Klink is
dus ten volle verantwoordelijk voor en schuldig(!) aan de
nadelige effecten die zich kunnen voordoen. Volgens het
Nederlandse vaktijdschrift Nursing heeft de helft van de
verpleegkundigen zich niet laten inenten. Bravo!
Hetgeen nu volgt is grotendeels gebaseerd op het verslag van een
Spaanse Benedictijner non, Teresa Forcades i Vila, van het
klooster van Sint Benet in Montserrat. Zij is dokter in de
publieke gezondheidszorg en studeerde af aan Harvard-universiteit
in de VS. Haar verhaal staat sinds september op YouTube. Ze
spreekt op een afstandelijk-zakelijke manier, maar komt daardoor
des te sterker over. Het probleem met de huidige vaccins wordt
door haar in detail uitgemeten. De kern van het verslag is dat de
gebruikelijke klinische testen achterwege zijn gebleven om de
doeltreffendheid en bijwerkingen van de nieuwe toevoegingen aan
het vaccin vast te stellen, van de zogenaamde adjuvantia die
dienen om meer vaccinaties te kunnen realiseren met minder
beschikbaar viraal materiaal. Volgens de farmaceutische industrie
resulteert dat in een minder natuurlijke stimulans van het
immuunsysteem, waarmee het tekort aan antistoffen bij de
productie van de vaccins wordt gecompenseerd.
Het Franse verpleegkundig personeel heeft verklaard dat de
adjuvantia in het H1N1 vaccin het immuunsysteem stimuleren tot
een 10x hogere productie aan antistoffen dan normaal. Door de
overdosering weet niemand tot op welke hoogte deze kunstmatige
stimulatie tot immuunziekten leidt, waaronder auto-immuunziekten
en allergieën.
Om de werking van het vaccin te controleren zijn totaal
onacceptabele tests uitgevoerd door de fabrikanten zelf,
gebaseerd op observaties na 21 en 45 dagen. Nog uit te voeren
tests staan op het programma, en er wordt erkend dat vrijwel geen
wetenschappelijke gegevens bestaan over de effecten bij zwangere
vrouwen. Samengevat zegt de vaccin- fabrikant Novartis op zijn
Amerikaanse bijsluiter, en zo ook op de Nederlandse: ‘Het
is niet bekend of het vaccin letsel toebrengt aan de foetus bij
zwangere vrouwen. Veiligheid en doeltreffendheid bij kinderen
jonger dan vier jaar zijn onzeker.’ In Frankrijk, Spanje en
Luxemburg is daarom voor zwangere vrouwen een adjuvantia-vrij
vaccin beschikbaar gesteld.
Het Nederlandse beleid is volledig in strijd met het geldende
‘precautionary principle’ (voorzorgsprincipe). Het is
onthutsend dat de overheid zwangeren en kinderen vanaf zes
maanden aanraadde zich te laten injecteren met dit vaccin, dat
grote hoeveelheden van het adjuvantium squaleen bevat, in
emulsievorm, samen met het effectverhogende glycoproteïne-120,
wat een HIV- 1 proteïnefragment is wat zich bij voorkeur in de
hersens nestelt (HIV veroorzaakt de auto-immuunziekte AIDS).
Olieachtig squaleen is een normale lichaamssubstantie, maar kan
in emulsieve vorm immuunziekten veroorzaken (daar kom ik nog op
terug). Dit overheidsadvies is daarom een aanranding van foetus
en kleuter, wier in ontwikkeling zijnde immuunsysteem bijzonder
kwetsbaar is. Ook is het kwik houdend thiomersal aan het vaccin
toegevoegd. De reden waarom in Nederland vanaf 2004 thiomersal
als toevoeging is verboden, is om het lichaam niet met het
giftige kwik te confronteren. Desondanks werd het vaccin voor
Nederland aanvaard zonder dat dit een punt van discussie werd.
Forcades begint haar verhaal met uit te leggen dat de Mexicaanse
griep geen nieuw type virus is, alhoewel het overeenkomt met de
Spaanse griep (1918-1919), die naar schatting 20 miljoen levens
eiste, maar waartegen de mensheid nadien voldoende immuniteit
heeft opgebouwd. Het nieuwe aan de Mexicaanse griep is het
opduiken van een nog onbekende virale keten (het S-OIV), die in
april 2009 voor het eerst werd ontdekt en vervolgens over de
landen van het zuidelijk halfrond is gegaan in wat gewoonlijk de
Oostenrijkse Winter heet. Deze had een veel lager sterftecijfer
tot gevolg dan bij de normale griep, nog geen 3.600 doden.
Forcades citeert daartoe een lid van de Franse Gezondheidsraad en
zij verwijst naar de president van de Overkoepelende Spaanse
Medische Vereniging, om te onderstrepen dat het nieuwe virus veel
milder is dan de gewone griep en seizoensgebonden virussen. De
European Centre for Disease Prevention and Control, de ECDC
(Centrale Europese Gezondheidsraad) geeft aan dat in de jaren van
een gematigde griepepidemie in Europa ongeveer 40.000 personen
sterven, vaak reeds zieke en oude mensen, aan gevolgen die direct
verband houden met de griep. In jaren dat de griep ernstiger
vormen aannam, wordt het aantal op 220.000 geschat, zoals met de
Aziatische griep in 1957 en de Hongkonggriep in ‘68. Hoe
kan het dan dat in de pers en circulaires sprake is van een
pandemie? Dat heeft te maken met de definitie die de
Wereldgezondheidsorganisatie sinds mei 2009 hanteert. Volgens
deze is het aantal sterfgevallen door besmetting van geen belang.
Een pandemie wordt nu omschreven als een simultane uitbraak in
verschillende landen door een infectiehaard met nieuwe kenmerken.
Een gewone griep met een nieuw facet is dus een pandemie. Het in
dit geval afkondigen van de op een na hoogste alarmfase is
absurd.
Niet de eerste keer
De huidige inentingscampagne heeft een voorgeschiedenis, zo legt
Forcades uit. In 1976 werden in de Verenigde Staten 46 miljoen
mensen ingeënt met het ongeteste X53A vaccin, omdat men bang was
voor het uitbreken van een griepepidemie door datzelfde H1N1
virus als nu, maar die epidemie is uitgebleven.
In het New England Journal of Medicine (NEJM) stond in augustus
2009 een verslag over de geschiedenis van griepvirussen. Het
artikel bevestigt dat het H1N1 virus, afstammeling van de Spaanse
griep, in 1977 opnieuw opdook nadat het in een laboratorium was
geconstrueerd. Dat zoiets uit een laboratorium ontsnapt, kan
gezien de gebezigde veiligheidsprotocollen geen toeval zijn.
Het zij toegegeven: viruslekken komen voor, zoals in 1978 tijdens
het Plum Island Lab incident in de staat New York. Het centrum
deed onderzoek naar biologische oorlogsvoering. Erich Traub, een
Nazi-expert op gebied van biologische oorlogsvoering, was een van
de oprichters. In ‘78 is door bouwwerkzaamheden in het
belendende perceel een of ander lek ontstaan. Later, in 1991,
ontstond een bioramp toen de orkaan Bob langsraasde. Enorme
hoeveelheden exotische ziektekiemen zijn die dag ontsnapt. Maar
dat soort ongelukken is altijd onverwachts!
Hoe kon men in 1976 voorspellen dat er een nieuwe uitbraak van de
Spaanse griep zat aan te komen (H1N1), in de volksmond
varkensgriep genoemd? Volgens de NEJM was deze voor het laatst in
1957 gesignaleerd! Het schijnt, zo gaat Forcades verder, dat het
eerste monster van het originele Spaanse griepvirus werd
verkregen na opgraving van een Eskimovrouw die in 1918 aan de
Spaanse griep was overleden. Een documentaire daarover is op veel
televisiestations uitgezonden. Haar lichaam was in de
permafrostgrond geconserveerd, waardoor het mogelijk was weefsel-
monsters te nemen met de noodzakelijke elementen om het virus
langs synthetische weg te produceren. Dus vanaf 1977 maakt het
H1N1 griepvirus weer deel uit van het mengsel van de
seizoengebonden milde virussen. Men kon in 1976 moeilijk
inschatten dat de wereldbevolking nog voldoende resistentie had.
Het is niet zo moeilijk een relatie te leggen tussen het
pandemie-alarm van ‘76 en het weer in omloop komen van het
H1N1-alias Spaanse griepvirus. Immers, President Ford wees in
zijn televisietoespraak, waarin hij de pandemie aankondigde, op
de overeenkomst met de Spaanse griep.
Het Amerikaanse vaccinatieprogramma werd tien weken na aanvang
gestopt, omdat als gevolg daarvan 25 mensen waren gestorven en
meer dan 500 aan ernstige verlammingsverschijnselen leden,
getypeerd als het Guillain-Barré syndroom. Die aantallen zijn
aangegroeid tot circa 300 doden en 3.000 met
verlammingsverschijnselen. Wat je noemt: ‘Russisch
roulette’. Er worden nu rechtzaken gevoerd tegen de
Amerikaanse overheid met claims van totaal 3,5 miljard dollar.
Tenslotte is er het Golfoorlogsyndroom door het anthraxvaccin
voor de Amerikaanse militairen die in 1990-’91 meevochten
in de Golfoorlog. Het is haast wel zeker dat ook daar squaleen in
zat in wellicht hogere dosis als in Pandremix, alhoewel de
Federal Drug Administration in alle toonaarden ontkent dat het
anthraxvaccin squaleen bevatte. Deze vaccinaties hebben
bijwerkingen veroorzaakt in de vorm van ernstige
verlammingsverschijnselen en artritis, alsook fibromyalgia en
lymfadenopathie, waarmee de lijst va opgelopen ziekten lang niet
is uitgeput. Door de druppelvormige oplossing van het squaleen
(emulsief) ontstaat na injectie geen gelijkmatige verspreiding in
het bloed. De moleculen plakken als het ware aaneen en ageren
alsof zwermen bijen in de aanval gaan.
Squaleen is uitgebreid gebruikt als toevoeging aan vaccins in
dierenmodellen om auto-immuunziekten uit te lokken. Recent
onderzoek van het Golfoorlogsyndroom, wat een multisystematische
ziekte is, waaraan veel veteranen leden die aan de Golfoorlog van
1990-9 1 deelnamen, heeft aangetoond dat 95% van de duidelijk
zieke troepen die waren ingezet, en 100% van de gevaccineerde
maar niet ingezette troepen, antilichamen tegen squaleen hadden.
Antilichamen werden niet ontdekt bij het algemene publiek of bij
Golfoorlog-veteranen die niet ziek waren. Twee controlesubjecten
die als vrijwilliger participeerden in een vaccinatieproef bij
het “United States National Institutes of Health”
ontwikkelden een multisysteemkwaal die overeenkwam met het
Golfoorlogsyndroom. De proef maakte gebruik van een toevoeging
met squaleen.’ Aldus Arlette Mercae in haar proefschrift
uit 2003 (‘From Immunology to Social Policy’, p.
83-84).
De overheid zoekt een willige schare
Het voorgaande geeft aan dat het om een vooropgezet plan gaat.
Zelfs indien het met kwade bedoelingen georchestreerd is, wil dat
nog niet zeggen dat alle spelers daarvan op de hoogte zijn. Een
belangrijke factor is geld miljarden! Maar er is meer aan de
hand. De schimmen uit de jaren twintig en dertig herrijzen. Het
zou te ver voeren hier diep op in te gaan; dat is ook niet
vereist om de misdadigheid van het vaccinatiecircus aan te tonen.
Het roept herinneringen op aan de verplichte fluoridering van het
leidingwater als ‘medicijn’ tegen tandbederf. Bij
arrest van de Hoge Raad werd dat op 22 juni 1973 verboden. Een
vergelijkend onderzoek tussen de plaatsen Tiel en Culemborg,
waaruit het voordeel van fluoridering tot uiting kwam, bleek
vervalst, of om de woorden van Dr. Jansma te gebruiken:
‘dubieuze en bijna amateuristische opzet’. Voor de
duidelijkheid: fluorrijke streken hebben bepaalde duidelijke
ziekten; fluorarme streken kennen die niet; er bestaan wel
fluorziekten, geen fluorgebreksziekten, ook niet wat het gebit
betreft. De arts William Hirzy formuleerde het als volgt:
‘Indien dit spul in de lucht komt, is het een
verontreiniging; indien het in de rivier komt, is het een
verontreiniging; indien het in het meer komt, is het een
verontreiniging; maar indien het rechtstreeks in ons
drinkwatersysteem komt, is het géén verontreiniging. Dat is
verbazingwekkend!’ Het uiterst reactieve fluor belemmert de
aanmaak van hersensuiker (glutamine) en acetylcholine (een
neurotransmitter). Daardoor daalt de geestelijke weerstand en is
men vatbaarder voor manipulatie; men wordt dom en gehoorzaam.
Daarom kregen gevangenen onder de communistische en nazi-regime
fluoride in hun drinkwater. Bij de nazi’s gebeurde dat
destijds op advies van I.G. Farben. Men ziet hier parallellen met
de Pandremix adjuvantia, die nog lang na inspuiting effect
sorteren. Dat is handig, want een zichzelf dienende overheid,
zoekt een willige schare. Het ‘voordeel’ van laag
geconcentreerd fluoride is wel dat je niet zomaar doodgaat,
terwijl dat niet ondenkbaar is bij blootstelling aan vaccinaire
squaleen.
Het Softenonschandaal
De Softenonzaak staat na vijftig jaar weer volop in de
belangstelling. Recentelijk hebben de regeringen van Zweden,
Canada en Ierland, alsook Italië, besloten om de slachtoffers
financieel bij te staan. Wereldwijd zijn dat er 6.000, de helft
van het oorspronkelijke aantal. In Oostenrijk zijn momenteel
onderhandelingen gaande en eind november heeft Laurette Onkelinx,
de Belgische minister van Volksgezondheid, een aantal
slachtoffers ontvangen en hun toegezegd binnen zeer korte termijn
met een oplossing te komen.
Wat is de kern van de zaak? Allereerst dat Grünenthal de tests
zelf heeft uitgevoerd om te bepalen of het product veilig was.
Dat was bij zwangere vrouwen niet eenvoudig, omdat de negatieve
effecten gedurende een interval van ongeveer twee weken tijdens
de zwangerschap optreden. Chemie Grünenthal verkondigde dat het
product in alle opzichten onschadelijk was en in september 1957
werd het met veel fanfare gelanceerd. Echter, het eerste
Softenonkind was reeds in 1956 geboren bij een der werknemers van
het bedrijf. Honderden brieven van verontruste werknemers zijn in
de periode, voordat het product op de markt kwam, aan de directie
gestuurd, maar dat haalde niets uit.
Met een enorme publiciteitscampagne werd het product in de markt
gezet, waarbij vooral werd benadrukt dat het product geen enkele
contra-indicatie had; gewenning zou niet ontstaan en van
overdosis was geen sprake; het was het ideale alternatief voor
een barbituraat (kalmerings- of slaapmiddel). Het commerciële
succes was immens en 46 landen verkochten het. Zeer spoedig
haalde Softenon, of wat daarvoor doorging, de derde plaats van
meest verkochte medicijnen in Europa. In België werd het vanaf
februari 1959 verkocht. Het was een uitermate winstgevende zaak.
Iedereen slikte het, dikwijls vermengd met producten zoals
aspirine en kinine.
Bijna alle landen aanvaardden het middel klakkeloos. Maar in de
Verenigde Staten is nooit toestemming gegeven omdat de fabrikant
geen onderzoeksgegevens kon overleggen die de onschadelijkheid
van het product aantoonden. In Frankrijk bestond ook grote
voorzichtigheid. Slechts één dag werd het toegelaten! Ondanks die
verboden werd het in die landen via gratis monsters verspreid,
zodat ook daar mismaakte kinderen zijn geboren.
Door de ruime verspreiding van Softenon was de oorzaak van de
problemen die het teweegbracht moeilijk vast te stellen. Dat nam
dus tijd. Tijdens een neurologencongres in mei 1960 in Düsseldorf
werd gewezen op veelvoudige zenuwontstekingen bij sommige
patiënten die deze pil slikten, maar het was pas in september
1961 dat de opmerkelijke toename van malformaties bij
pasgeborenen daarmee in verband werd gebracht. Toen de
‘Journal of the American Medical Association’ en de
gerenommeerde ‘Lancet’ aan de alarmbel trokken, werd
dit door Grünenthal ontkend, want er was veel geld mee gemoeid.
Maar op 15 november van dat jaar verscheen een onderzoek van
dokter Widukind Lenz, waarmee de implicatie van Softenon niet
meer kon worden ontkend. Grünenthal gaf zich gewonnen en reeds in
december werd de verkoop in Engeland gestaakt. In België echter
werd pas een tijdelijk verbod in mei 1962 afgekondigd onder druk
van een gigantisch schandaal. Enkele dagen eerder hadden ouders
in Namen hun Softenonkind vermoord. Tijdens de rechtzaak kwam
naar voren dat de Duitse minister van Volksgezondheid zijn
Belgische collega had verwittigd van de gevaren van Softenon! Het
tijdelijk verbod hield in dat de bestaande voorraden verkocht
mochten worden. Pas in 1963 werd een definitief verbod op de
verkoop uitgevaardigd. Dat jaar zijn er nog Softenonbaby’s
geboren...
Dit hartverscheurende verhaal getuigt van één ding: de overheid
is er niet voor ons, maar voor zichzelf. En nog steeds. Wat ik
heb willen aantonen is dat wat nu met de Mexicaanse griepprik
gebeurt geen geïsoleerd geval is. Een patroon, een angstwekkend
verontrustend patroon tekent zich af. Als het niet was door mijn
geloof in God, in Zijn uitreddende macht, had ik alle hoop
verloren. De nacht is zwart. Hoe zucht mijn ziel naar de
dageraad!
Hubert Luns
Bron: De Brandende Lamp, Informatiebulletin van de Titus Brandsma
Stichting, Eenendertigste Jaargang, Nr. 120, Winter 2010, blz.
4-9.
Adres: De Brandende Lamp, Postbus 30163, 6370 KD Landgraaf.
Bron afbeelding: titusbrandsmastichting.nl/picture
Info: titusbrandsmastichting.nl
Gerrit Ombo, http://www.vkblog.nl/blog/37342/Heersers_en_slaven