Admin: Anno Zijlstra
Architectur
Bouwkunst , architectuur in binnen en buitenland
De Vierde Nota Ruimtelijke Ordening Extra van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer is de naamgever van wijken die ik zoveel mogelijk probeer te ontwijken. Vinex-wijken dus, locaties in de polders nabij steden die worden volgeplempt met de meeste verschrikkelijke architectonische bagger waar je als mens met een beetje smaak niet dood gevonden zou willen worden, laat staan gaan wonen. Ik rijd er wel eens langs en af en toe zie ik dan toch een poging iets moois te scheppen in de troosteloze triestheid van forenzenwoningen, zoals dit gebouw op de campus van de British School in Leidschenveen.
Wat ik mooi vind aan moderne architectuur is vaak moeilijk uit te leggen, zeker afgezet tegen de natuur die in veel van mijn foto's aanwezig is. Er is bijna geen groter contrast denkbaar dan dat tussen de ronde vormen die je ziet in alles wat leeft en rechte lijnen in "dode" materialen als staal en steen. Toch ben ik in beide gevallen gecharmeerd van het spel dat lijnen, vlakken en licht met elkaar spelen als je het juiste standpunt weet in te nemen. In dit geval (Erasmusbrug Rotterdam) heb ik lang moeten zoeken voor het geheel me echt kon boeien.
Een put in het centrum van de stad
Zal de stadsgrens van Groningen ooit de Waddenzee bereiken? Komt er een moment dat hoogbouw tot ver boven de Martinitoren reikt? En ervaren we Groningen nog als compacte stad? Het zijn vragen die bij je opkomen als je ziet hoe snel de stad groeit. Denk aan de 10.000 nieuw te bouwen woningen in Meerstad. Kijk naar de vele woontorens die her en der in de stad verrijzen. En denk ook aan het nieuwe bedrijventerrein Westpoort aan de westkant van Groningen.
Deze recente uitbreiding is voor het CBK een reden om stil te staan bij de groei van de stad. Hoe denken kunstenaars hierover? Wat vinden bekende en minder bekende Groningers ervan? En hoe kijkt u zelf naar deze veranderingen?
Van 28 januari tot en met 30 mei 2010 organiseert het CBK daarom het project Groter dan Groningen, kunstenaar.
Stadjers over de groei van de stad. Te zien is een tentoonstelling in het CBK, er zijn rondleidingen en er zijn lezingen en debatten.
Nergens is de groei van Groningen beter aan af te lezen, dan aan de tien beroemde Stadsmarkeringen. Markeerden ze met het 950-jarig bestaan van de stad in 1990 de overgang van stad naar ommeland, nu maken ze duidelijk zichtbaar waar Groningen in de afgelopen twintig jaren is uitgebreid.
Afgelopen jaren heb ik op dit blog reeds negen stadsmarkeringen laten zien, nu ter afronding de laatste en tiende.
Paul Virilio (filosoof), ontwierp het tiende teken: een put.
Het is geplaatst in het centrum van de stad. De hoekpunten van de put verwijzen naar de negen markeringen aan de rand van de stad. Op het Martinikerkhof bevond zich tot 1672 de Sint-Walburgkerk. In de kerk zat een waterput op de plek waar nu de stadsmarkering staat. Virilio stelt dat de moderne mens een centraal punt in zijn leven nodig heeft om te kunnen dromen. De put zou zo’n plaats kunnen zijn.
Hij biedt een ‘uitzicht’ op het middelpunt van de aarde; verbindt periferie en centrum. Bovendien legt hij het verleden van de stad bloot en laat nieuwe verbanden ontstaan.
N.B.
Zie ook een eerdere bijdrageover de uitbreiding van de stad Groningen.
Premiere animatie Forum Images.
Groninger Forum en Images tijdelijk in de oude Camerabioscoop
Gedurende de bouw van het Groninger Forum zal filmtheater Images (zoals bekend een van de partners in het Forum) voor vijf tot zes jaar andere huisvesting nodig hebben.
Ook het Forum zelf is in afwachting van de realisatie van het gebouw op zoek naar een locatie om de inhoud van het Forum - deels - al tastbaar te maken. De oude Camerabioscoop aan het Hereplein kwam al snel in beeld om als tijdelijk onderkomen te dienen, en naast bioscoop dienst te gaan doen als voorportaal van het echte Forum.
Na de nodige voorbereidende onderzoeken is AAS Architecten eind 2008 begonnen met het voorlopig ontwerp voor een verbouwing van deze oude, maar geheel gestripte bioscoop.
Het streven is om in september 2010 van start te gaan op de nieuwe lokatie.
Gisteravond, tijdens de opening van het Internationaal Filmfestival Rotterdam in Groningen, was de premiere van de animatie van het nieuw tijdelijk onderkomen van Filmtheater Images.
Bron eerste afbeelding: Forum Groningen
N.B.
Zie ook de bijdrage over sluiting Camera.
Schnitgerhuis
Uitzicht op het Groninger Museum
Aan de Ubbo Emmiussingel te Groningen staat sinds 1883 op no. 19-21 het zéér
bijzonder en indrukwekkende Schnitgerhuis. Bijzonder omdat het pand nog steeds beschikt over zijn oorspronkelijke historische ommuurde stadstuin en omdat het is voorzien van prachtige plafonds, parketvloeren en wandbetimmeringen. Bovenal is het pand bijzonder, omdat bij de bouw gebruik is gemaakt van sloopmateriaal, waaronder haardstukken afkomstig uit afgebroken Groninger borgen. Indrukwekkend is het vanwege zijn imposante frontbreedte van bijna 35 meter.
N.B.
Zie ook een blog met het Groninger Museum.
Amsterdam
Hotel CitizenM in de Prinses Irenestraat in Zuideramstel is door ‘s wereld grootste online community van reizigers, TripAdvisor, uitgeroepen tot meest trendy hotel ter wereld. Het Nederlandse hotelconcept krijgt de Travelers’ Choice Award 2010.
De prijs is gebaseerd op miljoenen persoonlijke meningen en recensies van reizigers uit de hele wereld op TripAdvisor.
CitizenM is een nieuwe internationale hotelketen die zich richt op een nieuw type reiziger; de 'citizen Mobile'.
Afgelopen zomer heb ik er een kopje koffie gedronken, even gratis
gebruik gemaakt van internet en bijgevoegde foto's gemaakt.
N.B.
Zie ook de reden van mijn bezoek aan Amsterdam Zuid
Er zijn zo van die gebouwen die je een keer gefotografeerd moet hebben en het Kurhaus in Scheveningen is er daar één van. De buitenkant is wel aardig, maar het is de binnenkant die echt gezien mag worden. Misschien is het protserig, je zou het zelfs kitsch mogen noemen, maar als je uitkijkt over de Kurzaal raak je toch onder de indruk van het geheel. Je kunt naar binnen lopen en een hapje of een drankje bestellen, zolang je niet elke eurocent in je portemonnee hoeft om te draaien tenminste, want het is wel een tikje duurder dan een dorpscafé.
Moet de synagoge van Delfzijl worden behouden?
Een paar jaar geleden schreef ik een blog over de synagoge van Delfzijl. Het gebpuw is in bezit en gebruik van het Leger des Heils. Door terugloop van het aantal korpsleden overweegt het Leger des Heils het pand te verkopen. Is het voldoende dat het pand "gewoon" blijft bestaan? Of zijn er andere mogelijkheden?
De stichting Beth Ha-Knesseth in Delfzijl heeft beeldmateriaal over het joodse leven in Delfzijl. In het verleden heeft men een aantal malen exposities met dit materiaal georganiseerd. De wens van de stichting is haar collectie permanent ondert e brengen in de voormalige synagoge. Practische vragen zijn onder andere of de stichting geld kan genereren om het pand te kopen en exploiteren.
Tekening van het vooraanzicht van de synagoge
Tekening van het zijaanzicht van de synaqgoge, vervaardigd door architect Albert van Dijk in 1930, bedoeld voor de nodige herstelwerkzaamheden (gemeentearchief Delfzijl)
Het bewaard gebleven houten schild met de tien geboden zoals dat vroeger in de sjoel aan de Singel boven de Heilige ark ( Aron Hakodesj) hing (in beheer in Delfzijl)
De vertaling (lezende van rechts naar links) luidt:
deze dingen aldus: En God zei al
U zult niet doden Ik ben de Heer Uw God
U zult niet echtbreken niet zal zijn....
U zult niet stelen U zult niet gebruiken
U zult niet spreken.... gedenk de.....
U zult niet begeren... eer.........
vertaling uit het Hebreeuws: Wouter van Bekkum
Het interieur van de sjoel aan de Singel. Voorganger Eliazar Gokkes staat in vol ornaat voor d heilige ark of schrijn, waarin de torariollen zijn opgeborgen. Voor hem staat de lessenaar waarop de toralezing plaatsvindt. De foto dateert uit 1912. (overgenomen uit het Memorboek, Mozes Heimans Gans)
De ChristenUnie in Delfzijl heeft in het nieuwe jaar inmiddels vragen gesteld aan het College van Burgemeester en Wethouders:
1.
Is het College evenals de fractie van de ChristenUnie van mening dat het huidige onderkomen van het Leger des Heils een cultuurhistorische waarde heeft die behouden zou moeten worden voor de toekomst?
2.
Heeft het College al initiatieven ontplooit richting het Leger des Heils (en evt. derden zoals bijvoorbeeld stichting Beth Ha-Knesseth) met betrekking tot de voormalige Synagoge? Zo ja welke, zo neen waarom (nog) niet?
Wordt vervolgd
De vier afbeeldingen komen uit "Ze waren onder ons" 300 jaar joden in Delfzijl 1642 - 1942, Jaap Bottema
N.B.
Zie ook een eerdere bijdrage over de synagoge in Delfzijl en een blog over de joodse begraafplaats in de gemeente Delfzijl.
Ik houd van ronde vormen, van organische architectuur, van motieven en versieringen, van kleur, ja, van de dingen die je niet op deze foto ziet. Rechte lijnen, kleurloos staal, koud en hard als de industrie die de natuur verdringt uit het landschap om onze welvaart mogelijk te maken. Dit is de trap omhoog, de prijs die we betalen voor de weg naar het licht, de werkelijkheid van onze maatschappij. Je kunt met 45.000 man in Kopenhagen babbelen tot je een ons weegt, maar schuiven met procenten verandert niets aan de fundamenten voor onze toekomst en daar zit het echte probleem.
De donkere decemberdagen hebben misschien wel het mooiste licht van het jaar. Even over vieren hangt de zon net boven de kim en verlicht hij misschien wel voor de laatste keer de resten van een gebouw waar ik mijn voetstappen achtergelaten heb. Niet alleen vandaag, toen ik me door het hek wurmde om de foto's te maken die de vele andere fotografen – het leek wel een plaag – niet zouden schieten, maar ook in de jaren dat ik er voor mijn werk kwam. De Bacinol – vernoemd naar de geheime code voor penicilline in de tweede wereldoorlog – zal de kerst niet halen.
Moskee architectuur
Onlangs was ik bij de opening van een nieuw islamitisch centrum in Delfzijl. Toen constateerde ik dat het een gebouw zonder minaretten is geworden. Maar sinds begin dit jaar wordt in Delfzijl ook aan de Yunus Emreeen moskee gebouwd. Deze moskee krijgt twee minaretten en een koepel.
N.B.
Zie ook de bijdrage over de opening van het nieuwe islamitisch centrum in Delfzijl.
Hij is geboren uit een visioen in 1351 van een gouden kerk gewijd aan Maria. Zo in het laatste zonlicht heeft hij daar wel wat van: de Nieuwe Kerk te Delft. Met 109 meter is hij de op één na hoogste van Nederland, alleen de Utrechtse Dom is drie meter hoger. Die lompe toren daar kan qua schoonheid niet tippen aan het slanke fallussymbool hier. Ik zie hem bijna elke dag en dan gaat het bijzondere er een beetje af, maar in dit licht moest ik de camera pakken en als een toerist in eigen stad vastleggen wat ik zag.
Monumentaal hoofdpostkantoor Groningen wordt gesloten
Vorig jaar maart had ik een blog over het monumentale postkantoor in Groningen.
Het door architect C.H. Peters ontworpen postkantoor (1909) zal deze week definitief sluiten. Als eerbetoon aan het mooie gebouw hierbij een aantal foto's van het interieur en het prachtige plafond.
We – ik en twee andere modellen – mochten mee naar de Kunsthal met onze portretfotograaf. Een beetje poseren in een inspirerende omgeving, had hij gezegd, en spelen met het gebouw en de inrichting. Vaag gebabbel, vond ik dat, maar we mochten wel op de foto met een bekende kunstkop.
Hij ging voor ene Hopper die daar hing met een zootje andere schilders die ook allemaal dood zijn. Daar mochten we alleen niet fotograferen. Dat houdt die fotograaf van ons normaal niet tegen, maar die suppoosten zaten daar nu eens niet te slapen. Nou, we hebben toch een leuke dag gehad. Doei.
Ik hou van dingen die niet zijn wat ze lijken. Zo heeft dit alle schijn van een kerkje op heilige grond in een verlaten landschap. Het gestileerde huis van god ligt echter ingeklemd tussen rijkswegen en spoorbanen op een stuk vervuilde grond in een Vinex-locatie aan de rand van Den Haag. Bovendien is en blijft de deur gesloten voor gelovigen. Onbegrijpelijk, dus moet het kunst zijn en dat is het ook. Een ontwerp van Laurens Kolks genaamd de Terp van Leidschenveen. Vandaag, 23 november 2009 om 16:00 uur, wordt het werk opgeleverd en is Den Haag een opvallend kunstwerk rijker.
Groningen in gesprek met het College van Rijksadviseurs - Boumagesprek (UPDATE met verslag)
‘Het is de laatste decennia net alsof we niet meer mogen verlangen naar schoonheid. We vrezen het grote verhaal en verschuilen ons achter regels en procedures. We zijn zelfs gaan geloven dat cultuur en economie nauwelijks raakvlakken hebben. We doen alsof ‘het mooiste plan’ per definitie het duurste is en denken dat bescherming en vernieuwing moeilijk samengaan.’
In 'Maak het verschil', de nota met speerpunten van het College, schetst het College van Rijksadviseurs een weinig florissant beeld van de ruimtelijke inrichting van Nederland. Hoe kunnen we de huidige crisistijd het best overbruggen? Waar liggen kansen om het plezier van het bouwen aan Nederland te hervinden en kwaliteit (weer) voorop te stellen? Wat moeten ontwerpers, beleidsmakers, bestuur en politiek daarvoor ondernemen?
Het voltallige College van Rijksadviseurs kwam vorige week woensdag voor de traditionele Boumalezing van Platform GRAS naar Groningen voor een gesprek met de Groninger vakgemeenschap.
Voor een volle zaal ging het college op zoek naar de antwoorden.
De krimp was één van de belangrijkste discussiepunten.
Het College van Rijksadviseurs bestaat uit Liesbeth van der Pol (Rijksbouwmeester), Yttje Feddes (Rijksadviseur voor het Landschap), Ton Venhoeven (Rijksadviseur voor de Infrastructuur) en Wim Eggenkamp (Rijksadviseur voor het Cultureel Erfgoed). Het Boumagesprek vormde de afsluiting van een werkbezoek aan de regio Groningen-Assen.
Het verslag is hier te downloaden.
N.B.
Zie ook de bijdrage met een actueel ontwerp van Liesbeth van der Pol in Delfzijl.
Als je alles van waarde uit een kamer sloopt, wat houd je dan over? Meestal een lege huls, maar in dit geval vind ik het bijna kunst. Ooit moeten hier bureaus hebben gestaan, de lichtbakken aan het plafond herinneren daar nog aan. De muren zonder franje, gekalkt in saai gebroken wit. Op de vloer heeft zeil gelegen, of tapijt, ongetwijfeld in gemêleerd grijs en stevig op het beton gelijmd. En dan die blauwe gordijnen, het enige accent, maar of ze ooit gesloten werden, ik betwijfel het. Zo trof ik het aan, onbevoegd betreden op de laatste dagen van haar bestaan.
Biennale Venetie
Hierbij het tweede blog met landenpaviljoens op de beeldende kunst manifestatie Biennale in Venetie.
N.B.
Zie ook de vorige bijdrage met de andere landenpaviljoens in Venetie.
Boek over het icoon van Groningen
Zaterdamiddag was ik bij de presentatie van het eerste en enige boek over de Martinitoren in de stad Groningen.
"Breken we de Martinitoren af of laten we hem staan? Zo kan in
het kort de discussie worden samengevat in de Groningse
gemeenteraad in 1888, toen voor de zoveelste keer de restauratie
van de Martinitoren als de 'torenquestie' op de agenda stond. Het
icoon van Groningen, het meest afgebeelde en gefotografeerde
bouwwerk van de stad, overleefde deze discussie, evenals diverse
branden en belegeringen en - ternauwernood - de Tweede
Wereldoorlog. Grotendeels opgetrokken uit Bentheimer zandsteen,
aangevoerd via de Vecht en de Eems, is de Martinitoren het meest
bijzondere gebouw in Groningen (en Noord-Nederland). Toch werd er
nooit eerder een serieuze monografie over geschreven.
Historicus Frans Westra dook gedurende enige jaren in de
archieven en ploos de historie van de toren volledig uit.
Hierdoor is een boek tot stand gekomen dat het complete overzicht
biedt van de geschiedenis van de toren vanaf de bouw in de
vijftiende eeuw tot aan de huidige tijd, gelardeerd met
bijzondere details en anekdotes en geschreven in een prettig
leesbare stijl.
Het boek zit vol illustraties die nooit eerder werden
gepubliceerd. Van unieke foto's en bijzondere prenten tot
afbeeldingen van de meest uiteenlopende gebruiksvoorwerpen waarop
de Martinitoren door de tijden heen is afgebeeld."
Foto 5
Frans Westra (foto gemaakt bij een andere gelegenheid. Helaas was Frans Westra zaterdagmiddag niet bereid te poseren voor een nieuwe foto)
N.B.
Zie ook een eerdere bijdrage over de Martinitoren.
Groninger Forum
Enige weken geleden kreeg ik op de Dag van de Groninger Geschiedenis een bouwplaat van het nieuw te bouwen Forum aan de oostwand van de Grote Markt in Groningen. Het gebouw is ontworpen door NLArchitects.
De voorbereidingen van de bouw zijn inmiddels gestart.
Foto's
Foto 4
Op de achtergrond is de Martinitoren aan de Grote Markt te ontwaren
Foto
5 De huidige bebouwing aan de oostwand zal worden gesloopt
Foto 6
De oostwand van de gote Markt ligt tegenover het gemeentehuis
N.B.
Zie ook de bijdrage met de officiele maquette van het Forum.
Gedicht van Hans Tentije over fotograaf Sanne Sannes
De griezelige precisie waarmee hij het had voozien- 'Ik rijd
levensgevaarlijk hard en binnenkort rijd ik me dood'...
bedwelmend uiig is de geur van het witte, omtrent mei
en juni volop bloeiende daslook
op de plek waar hij in zijn roekeloosheid toen
uit de bocht vloog, zoveel voorjaarsavonden verder
al van zijn leven verwijderd intussen-
een laan die steeds opnieuw naar zee en strand verlangen doet
ondanks de reflectoren die op de oude, scheve dennen
zijn gespijkers, een laan van dievenklauwen
en hoge hekken, het alarm en de lampen als schijnwerpers
's nachts, van lopende polissen, lijfrenten, oude
maar interende vermogens, het snelle geld van alle nouveaux
riches, nietwaar, cheques aan toonder, de ziel
van aandelenkoersen, grenswisselkantoren-
naakt, blond en langharig waren zijn modellen, misschien
tot meer bereid dan hij aankon, lonkend vanonder
hun licht bedauwde wimpers, schimmen
nog die hier in de nevelen rondwaren, tussen fantastisch
ijl rag en kamperfoelieslierten zijn als door saters bespiede
koele schonen en dat wat zijnn donkere kamer pas
aan falend geluk te onsluieren wist
en een glimp hoogstens van iets hevigers, dat opwelde
in de ontwikkelaar, bijgestifte lippen
die zijn afwerende mond zochten in het duister
onderweg, halverwege, terugkeren net
van een van de slopende sessies, gekweld
door de gedachte dat er iets fout kon zijn gegaan met sluiter-
of belichtingstijd, compositie, poses-
de macht over het stuur, de klap, het motorschoot
dat het interieur binnendrong, glassplinters, boomschors
en een stank van rubber en wat doofde
tussen de kijkende, zich haast blind starende
koplampen, de stralen die de beelden al niet meer bundelden
maar vermorsten, carterolie, bloed, het dansende
en omrankte, het genadeloos mooie en zo klunzige-
Sanne Sannes, fotograaf
In de documentaire "De vrouwen van Sanne Sannes", vorige week uitgezonden op TV, vraagt de documentairemaker aan Gerrit Jan Wolffensperger, die als Sannes' assistent tijdens het ongeluk naast hem in de auto zat, het gedicht van Hans Tentiije voor te lezen. Wolfsperger kijkt even naar het gedicht en weigert het. Als de maker vraagt waarom hij het niet wil voorlezen, wordt Wolfsenperger emotioneel. Hij wil niet meewerken om van Sanne Sannes een mythe te maken. Wolfsenperger refareert aan zijn vader, zijn hele leven heeft hij gevochten tegen het beeld van een mythische man.
Het waren volgens Wolfperger allebei gewone mensen.
Het gedicht "BERGEN NH - EEUWIGELAAN" staat in "Deze oogopslag" van Hans Tentije.
UPDATE: ik heb inmiddels een bezoek aan de Eeuwigelaan gebracht, zie hier.
n.b.
Zie ook de bijdrage over Sanne Sannes uit Groningen.
excentrisch gelegen ‘stadspark’ van Venetië
In de Giardini liggen circa 30 diverse ‘landen paviljoens’ van de tweejaarlijkse beeldende kunstmanifestatie "Biennale".
Van alle paviljoens heb ik een snapshot proberen te maken, die ik in twee blogs zal publiceren.
M.m.v. A. Koning
N.B.
Zie ook de vorige bijdrage uit Venetie.
Documentaire over fotograaf Sanne Sannes uit Groningen
Fotograaf Sanne Sannes liet duizenden foto's na. Bijna allemaal zijn het erotische beelden van jonge vrouwen; duister, geladen en experimenteel. Over de persoon Sanne Sannes doen verschillende verhalen de ronde. Volgens sommigen zou hij een sadistisch erotomaan zijn geweest, die zijn modellen door uitputting en vernedering tot het uiterste dreef. Volgens anderen was Sannes bijzonder verlegen en zou hij als maagd zijn gestorven. De documentaire ‘De vrouwen van Sanne Sannes’ is een onthullend portret van deze ongrijpbare Nederlandse fotograaf, die in 1967 op dertigjarige leeftijd om het leven kwam tijdens een auto-ongeluk in kunstenaarsdorp Bergen.
Woensdag 28 Okt 2009 22:50 - 23:35 Nederland 2
Van 30 oktober t/m 9 december 2009 vindt in fotografiemuseum FOAM in Amsterdam de overzichtstentoonstelling Sanne Sannes - Darkness & Light plaats met nooit eerder vertoond werk.
De bijgevoegde foto's zijn van het CBK Groningen, die afgelopen zaterdag tijdens mijn bezoek aan het CBK, toevallig(?) uit het depot waren gehaald.
N.B.
Zie ook een eerdere bijdrage
over Sanne Sannes met links naar een Groninger documentaire
over Sanne Sannes en zijn film "Dirty Girl".
Stadsmarkering
"De stadsmarkering van de in Nederland woonachtige Puckey is herkenbaar als een karakteristieke Groninger fabrieksschoorsteen zoals die in de negentiende eeuw bij talloze steen-, strokarton- en aardappelmeelfabrieken gebouwd werd. Bij de uitvoering kreeg Puckey hulp van een architect om de constructie zeker te stellen en van een metselaar, die de zeventien meter hoge, smalle, ronde pijp vakkundig opmetselde uit rode bakstenen. Negen bronzen takken woekeren uit raampjes omhoog langs de fabriekspijp. Het beeld lijkt te verwijzen naar het lot dat talloze fabrieken op het Groninger platteland in de vorige eeuw trof; ze hielden op te produceren en vervielen langzaamaan tot ruïne. Het kunstwerk kan gezien worden als een monument van het industrieel verleden van Groningen."(kunstopstraat)
Friesestraatweg (nabij nr. 400)
Afgelopen jaren heb ik reeds 6 van de 8 stadsmarkeringen van de stad Groningen laten zien. Dit is de zevende. Uiteraard zal ik de achtste ook nog laten zien.
N.B.
Zie ook de vorige bijdrage met een stadsmarkering.
Oude Amersfoortse bedrijven tonen hun kunsten - glas in lood
De Stichting voor Industrieel Erfgoed in de Stad Amersfoort spant zich in om het industriële erfgoed te documenteren en onderneemt initiatieven die leiden tot behoud. Met deze tentoonstelling vestigde Siesta de aandacht op objecten en kunstvoorwerpen die Amersfoortse bedrijven in de afgelopen 120 jaar hebben voortgebracht. Bedrijven als Eysink, Noack, Bronswerk, Erdal en Remia lieten in de twintigste eeuw in Amersfoort nieuwe, moderne fabrieksgebouwen neerzetten. Kunstenaars lieten zich vaak inspireren door de industrie. Daarnaast zorgde het bedrijfsleven voor opdrachten die dienden om het bedrijf of de producten te promoten.
Onlangs bezocht ik deze mooie tentoonstelling in Amersfoort. Hierbij een aantal glas in lood ramen van de tentoonstelling.
De tentoonstelling was afgelopen zondag voor het laatst te zien.
N.B.
Zie ook een eerdere bijdrage over de tentoonstelling.
Gevangen in zo'n wereld van staal en steen voel ik verzet in elke vezel van elke spier. Hier wil ik niet zijn, zeker niet samengedreven met honderden anderen. Het lijkt een Penitentiaire Inrichting, maar dat is het niet. Dit is de ontvangstruimte voor gasten, hier gaan mensen voor hun "plezier" naartoe, hiervoor zijn ze bereid diep in de buidel te tasten. Dit is de entree van een voetbalstadion, het stadion van ADO Den Haag om precies te zijn. Supportersgeweld kun je hiermee niet verklaren, maar een omgeving als deze draagt zeker niet bij aan een ontspannen sfeer rondom het veld.
Aangeboden door het personeel
Speciaal voor een beeld van Hildo Krop ben ik naar Amersfoort gereisd.
In de entree achter de oude hoofdingang van de monumentale Erdalfabriek, gebouwd in 1937 door de Amsterdamse architect Philip Anne Warners, bevindt zich een zuil van vechroomd koper bekroond met Erdals symbool, de pelikaan, en omringd door vier personen die de activiteiten van het bedrijf symboliseren. Het is een werk van beeldhouwer Hildo Krop en het beeld is door de werknemers aan de directie aangeboden bij gelegenheid van de oplevering van het fabrieksgebouw in 1937.
Foto 6
Beeld van witte pelikaan, picto van het bedrijf Erdal, maker onbekend, 1940.
(t/m 18 oktober in het gebouw te zien)
N.B.
Zie ook Hildo Krop in Delfzijl
Archief van deze groep
Leden van deze groep
