Wie zag ik daar incognito met een mondkapje en met een pak aandelen en winststatistieken onder zijn arm onder zijn steen vandaan kruipen?
Jazeker, Ab Osterhaus.  Viroloog en groot paniekzaaier over Mexicaanse griepepidemieën. En daarnaast chef verkoper inentingen bij de Farmaceutische Maffia B.V.

Inderdaad, die viro loog over de "ernst" van de epidemie.

Nu de Mexicaanse griep uitverkocht is mogen wij ons weer voorbereiden op een nieuw hebbedingetje van Osterhaus c.s:  De resistentie tegen antibiotica bij kippen.

Heer Osterhaus kwam op tv met een glimmende kippekop vertellen dat wordt onderzocht of er een verband is tussen een groeiend aantal mensen dat ongevoelig is voor antibiotica en het eten van kip.

Nou, dat ging er weer in als God’s woord in een ouderling. Of, om een beetje in de hype van vandaag te blijven, als pater’s leuter in een kleuter.

Bingo. De teller gaat weer op nul en de aandelen stijgen. Dat wordt weer inenten geblazen. Pillen slikken, mondkapjes voor je ogen,plaat voor je harses, avondvullend Osterhausgezwam doorstaan en uiteindelijk met legen handen achterblijven.

Nu eet ik geen vlees dus mij kan niks gebeuren. Ik lust gewoon geen vlees.

De vraag is echter, hoe zit het met de eieren? Word je van het eten daaraan ook resistent tegen antibiotica? Is dat al onderzocht?

Kan er niet een commissie komen die daar mee aan de slag gaat? Onder leiding van de politieke vluchtelingen Bos en Eurlings? Die hebben toch geen moer te doen.

Het viel mij al op dat er geen kip op straat was vandaag. Die zien de bui natuurlijk ook al hangen. Die zagen Osterhaus op tv met zo;n blik in de ogen van; kip ik heb je.

Het moment om met de Mexicaanse kippengriep te komen is  niet erg tactisch gekozen door Osterhaus Ik bedoel, met Pasen in zicht wordt dat een ramp voor de eier-industrie. En wat dacht je van de kippen zelf. Die raken volledig in paniek en van de leg.

Kan dat? dat kippen in paniek raken. Jazeker, kippen zijn slimme beesten. Ze weten bijvoorbeeld dat ze een ei moeten leggen want als ze ermee zouden gaan gooien dan vallen ze kapot.

Dat weten die kippen gewoon. Kippen steken bijvoorbeeld heel graag straten over..Ze weten precies wanneer ze dat zonder gevaar kunnen wagen.

Iemand vroeg ooit aan Einstein, die bijna even slim was als een kip, waarom een kip eigenlijk een straat oversteekt.

‘Kijk,’ zei Einstein,’ Of de kip de straat oversteekt ofwel de straat onder de kip voortbeweegt hangt af van je referentiekader.’

En zo is het maar net meneer Osterhaus: Of een kip resistent is door de vele geïnjecteerde antibiotica of dat de resistentie voortkomt uit een tomeloze drang van de mensheid om kippen te vreten hangt af van je referentiekader.

Hoe dan ook, ik ga er eens goed voor zitten. Afwachten wanneer het kippenruimen begint. Eerste paasdag lijkt mij een geestig symbolisch tijdstip.

Waarmee ik maar wil zeggen; KIP!! het verziektste stukje vlees, KIP!!!!!

Woorden

Waarom ben ik zo bang
Voor woorden
De woorden,
De woorden van een man

Als een sluipmoordenaar
Dringt het woord binnen
Als gif in het lijf.
Een kogel in het hart

Als een cipier
Zet het woord gevangen
Een gekooide vogel
In een donkere cel

Waarom ben ik zo bang
Voor woorden
De woorden,
De woorden van een man

De woorden maken de wetten
Voeren de oorlogen
Breken de botten
De woorden
moorden

Ik ben zo bang
Voor woorden
Voor moorden
Ik ben zo bang

Voor de moorden
Van een man

Theatertekst  ‘De Vogelaar’, 2003

Gisteren (14.03.2010). Druk, druk, druk. Toch een plaatsje in de trein gevonden. Fijn het boekje lezen. Overal druk vanwege het "vrij reizen".

Heel druk in de Fundatie in Zwolle; voor het werk van Marte Röling en het ontdekte schilderij van Vincent van Gogh, de molen ‘Le blute-fin’.

Recent onderzoek van het Van Gogh Museum in Amsterdam heeft uitgewezen dat het schilderij toe te schrijven is aan Vincent van Gogh.

[De (plotselinge) ontdekking van dit schilderij van Van Gogh is en blijft voor mij "een bijzonder verhaal". Het schilderij was eerder, en al jarenlang, te zien in het Nijenhuis in Heino.]

Van de Fundatie was het slechts een eindje lopen naar het Gemeentelijk Museum. Droog weer gelukkig, maar wel een frisse wind op de Grote Markt.

In het Gemeentelijk Museum is veel te zien; over de geschiedenis van Zwolle en momenteel drie exposities.

De keuken in het Drostehuis                           "Ondergronds" in Zwolle (in het Drostehuis)

Johan Meeskes                                              Expositie "Geworteld" van "Fotoclub Zwolle"

(met aquarellen)

Hier onder:

Nog een expositie: met plaatjes            In de tuin van het Drostehuis staat dit beeld

                                                              "De krant is het venster van de wereld"

 OPROEP ! OPROEP !OPROEP !OPROEP !OPROEP !OPROEP !

9 JUNI 2010 NATIONALE HOOFDDOEKEN VERKIEZINGSDAG

DRAAG ALLEN EEN HOOFDDOEK ALS PROTEST TEGEN DiSCRIMINATIE!

BAN DISCRIMINATIE!  BAN DISCRIMINATIE!BAN DISCRIMINATIE!

Zegt het voort en mail!

Je neemt de A67, bij Eindhoven ga je de A2 op en vanaf Utrecht pak je de A12 naar Den Haag. We hebben roadblocks bij Eindhoven en Utrecht. Duidelijk?

De man knikt, zet zijn zonnebril op en stapt in de eerste geblindeerde auto.

Jij pakt de A73 en gaat bij Nijmegen de A15 op, bij Rotterdam pak je de A16, daarna houd je Den Haag aan. Geen roadblocks. OK?

De man duwt het oortje goed en stapt in de tweede geblindeerde auto.

A76, dan de A2 richting Den Bosch, je pakt vervolgens de A58 naar Breda, daar draai je de A16 op naar Rotterdam en dan Den Haag aanhouden. Oppassen voor drugsrunners tussen Breda en Rotterdam, ik wil geen wildwest toestanden.

De man trekt de pet over zijn ogen en stapt in de derde geblindeerde auto.

Even kijkt ze de laatste auto na, dan draait ze om en loopt naar binnen.

In de keuken van het hotel staat hij te wachten.

Op het aanrecht staat de shake, onaangeroerd.

Wij gaan met de auto naar Maastricht en van daar met de trein.

En doe die pruik goed, ik zie een plukje blond haar. Pak aan.

De man kijkt naar het boek dat hij in zijn handen gedrukt krijgt.

Zij pakt de shake en gooit de maaltijdvervanger in de afvalbak.

Geen dieet meer en geen getwitter meer. Mobiel?

Hij zoekt in zijn jaszak, overhandigt zwijgend de Blackberry.

Ze loopt naar de deur, kijkt achterom als hij blijft staan.

Schiet op Geert, die trein wacht niet.

Hij draait de bladwijzer om en mompelt: Vrij reizen.

Het werd een beetje een gewetensvraag. Ga ik voor deze speciale gelegenheid voor de eendjes in de Naardense vestinggracht? De zoveelste (de winter was er naar) onvervalste sneeuwfoto? Close-ups van vogeltjes waarbij ik de amper te maken keus heb tussen het scherp stellen op de tak of op de oogjes? Of zoek ik het dan uiteindelijk toch maar in m’n veilige, favoriete genre: medium-shots van mensen?

Het werd uiteindelijk Gijs.

Uit het familie-album.

Gijs krijgt van opa een snelcursus die op termijn naadloos moet leiden tot een glanzende carrière als Volkskrantblogger. Er gemakshalve maar van uit gaand dat de stekkers gewoon in de Belgische stopcontacten blijven zitten. En alles wijst er op dat ie zich, in de voetsporen van opa, ontwikkelt tot tekstschrijver. Dagelijks wordt er gewetensvol geslepen aan een rijk gestructureerde vocabulaire dat momenteel reeds, zowel actief als passief,  dat van z’n leeftijdsgenootjes verre overstijgt. Hij verbaast ons dagelijks. Daarnaast kun je zo’n knaapje niet vroeg genoeg confronteren met het heilloze MC-gesteggel, en dan druk ik me nog eufemistisch uit, dat ons Blog al wekenlang in een ware wurggreep houdt. Kan de keuze van mijn proeve van bekwaamheid symbolischer dan in de vereeuwiging van onze Gijs in de directe omgeving van een nostalgische, authentieke vuilnisbak? Met de beerputkant van het leven kun je een kind tenslotte niet jong genoeg vertrouwd maken

Tot zo ver het thematische gedeelte.

Dan nu het gladde ijs van de techniek waar ik me met de nodige gepaste bescheidenheid op waag. Dagelijks wordt de bezoeker van het Blog immers geconfronteerd met de know how van een ronduit fine fleur aan specialisten die met schier eindeloze toewijding elkaars experimenten keer op keer uitbundig van deskundig en kritisch commentaar voorzien.  Dat liegt er niet om. Een ware hype.

Technische gegevens: Voor dit bijna surrealistische tafereeltje koos ik voor m’n gloednieuwe 50D Bavaria 31 spiegelreflex. Ooit, samen met vrienden, begonnen met een kleine BM 37C met eenvoudige zoom die na een geweldige leerperiode waarin we naar hartenlust experimenteerden, boordevol verwachting, ingeruild werd voor het iets grotere broertje. Eenmaal op eigen benen, kon ik me weldra, de economische omstandigheden waren er naar, een semi-automatische Laser 55 BA permitteren. Eigenlijk de gelukkigste periode in m’n leven, moet ik, m’n carrière overziend, bekennen. De switch naar de multifunctionele Dufour 1800, m’n onvergetelijke zwart-wit-periode, was een bijna voorspelbare. Het spiegelreflex-tijdperk deed z’n majestueuze intrede. En als je eenmaal van de haaskarbonade hebt geproefd, ga je uiteindelijk voor de biefstuk . De Bavaria 31 Cruiser. Van degelijke Duitse makelij. Die Jappen kunnen me gestolen worden.

De keus tussen zwart-wit of kleur was snel gemaakt. De harde zwart-wit variant waar ik veel werk van heb gemaakt, viel af. Vooral omdat me het onbestemde gevoel bekroop de grijstinten niet op de juiste plekken te kunnen krijgen. En ook qua groothoekvertekening, lichtinval en subtiele schaduwwerking heb ik mezelf, zeker op zo’n wat onpersoonlijke patio, niet voor onoplosbare problemen willen stellen. Om maar niet te spreken van een horizon die niet waterpas blijkt te zijn. Dat de voegen tussen de stenen wat dat betreft niet helemaal je ‘dat’ zijn geworden, is me nauwelijks te verwijten. Een 70 jaar oude, enigszins verzakte  vestingwoning voer ik evenwel schaamteloos als excuus op. En het schept m.i. anderzijds ook wel weer de nodige spanning in het beeld. Ik focuste bewust handmatig omdat je bij scherptediepte bij autofocus zelden precies uitkomt.

Hoewel ik mezelf allesbehalve een fotoshopper zou willen noemen, ben ik wel zo vrij geweest er in Gimp nog wel even een cubic algoritme, afgerond met een unsharp mask tegenaan te gooien.

Al  met al ben ik er zelf zeker niet ontevreden mee. En ik kijk dan ook met grote belangstelling uit naar het ongetwijfeld  opbouwende commentaar van de experts.

Bronnen (in alfabetische volgorde en ongegeneerd gebruikt): 100 Woorden,  Bart, Beus, Catharina Anna Maria van Vliet, Glaswerk, en Koek.

IN DE NAAM VAN ‘T ORGEL (DEEL 4)

DRANKORGEL MET HOLPIJPEN VOOR DE MAN DIE HET PIJPEN NIET LATEN KAN EN GRAAG NAAR ANDERMANS PIJPEN DANST

DUISTERE NACHTGEBIEDEN

Hoe zal ik U ontvangen? Even een moment van zelfresurrectie...pardon, zelf reflectie als Self Crowned Genius! Ben ik soms een agoog, psycholoog of spiegeloog?

Neen, neen en nogmaals neen driewerf in den Hoge met een bescheiden Halleluha er achter aan!

Gelukkig ben ik dat allemaal niet! Voor psychologen en psychiaters heb ik niet veel achting. Komedianten zijn het. Zij zijn de priester van een wetteloze religie zonder God.

Nee, we moeten ons maar eens wat meer op de Almachtige van de Bijbel richten. Komt het allemaal goed.

Als Hij almachtig is dan zijn Zijn oren dat immers ook, want wie horen wil die hore, aange vuld met een kop koffie caramel van de Hema en versterkt met die sombere einde der tijden stem van de trage gemeentezang op hele noten, zodat de gitzwarte kookkoffie van thuis nog wel even kan blijven door pruttelen in de consistoriekamer op een waxine lichtje en de boter koeken al aardig ranzig beginnen te worden. Er zit een luchtje aan. Kunt U nog stinken, stink dan vooral mee.

Laten wij het liever over het persoonlijke grote lijden in het licht van het Wereldleed heb ben. Toch ben ik niet direct een wereldwijf.

”Wie lijdt verbetert zichzelve,” zei de Amsterdamse duivelse transseksuele hoge priesteres van het sadomasochisme Meesteres Betty Berini uit het Schaamheuvel kwartier, vlak bij de Westergashouder mij altijd met een onheilige ernst en een vurige gloed in haar ogen van waar uit een hels vuur leek te branden en dan kreeg ik me er toch van langs!

Hoe vaak zweeg ik niet bedremmeld als reine jongeling in aanwezigheid van seksjuweel dominante vrouwen.

En hoe ik tussen de bedrijven door ook nog met de losse schildertoets het zilverwit van de berk bezong in mijn peintures, terwijl heel Europa in the sixties één grote matras was en de hemel een zwart geschilderd plafond van een kraakpand, hoe ik dan bloosde bij deze diepe waarheid die klonk als een klok, mijn blik verward terneder sloeg, bleef kijken naar haar aantrekkelijke dankzij hormonen therapie uit het niets op gewekte borstpartij (van transsexu eel Betty , niet van Els of van mijzelf) en keek naar haar modieuze, sneeuwwitte trui, hoe daar links boven een veel betekend sieraad gespeld was: twee glanzende chroomstalen miniatuur handboeien, die mij biologeerden. Signalen en symbolen uit een terra incognita. De duistere nachtgebieden. Een boeiende vrouw.

Het enige geluk ligt in de slavernij.

Deze situatie van de boeiende vrouw een veel zeggende metafoor voor het algemeen betwijfelde vrijgemaakt gereformeerde leven?

Wij weten terdege uit de Schrift dat het religieus leven van de vroege mens allemaal eens in een ver verleden is begonnen met het aan roepen van de Heere Heere.

Je moets dat twee maal zeggen om één keer gehoord te worden. Twee halen, drie betalen. Het staat gescheven, dus het is waar.

Het moet dus een direkt, fysiek, op gehoorsafstand gericht kontakt met het hiernamaals ge weest zijn want verder roepen dan de stem draagt is onmogelijk, dan springen de stem banden los als uitgerekte elastiekjes, net zo min als men verder kan springen dan de polsstok lang is en dat die bij sommige medemensen het formaat van pollepels heeft dondert niet. Doorroeien zul je et je sores en onmin met de buren.

Roepen waar niet gehoord kan worden heeft geen enkele zin.

De mikrofoon was in de voortijd nog niet uitgevonden. Dan maar met de muziek mee.

Gaandeweg bij het teloor gaan van de vitaliteit van de eerste schepselen heeft het orgel de emoties van het kerkvolk verklankt en gekleurd tot een welluidend geheel waar nog iets aan te beleven viel ook en het gaf werk aan een hele stoet komponisten die ook brood op de plank wensten om de kindermondjes thuis te voeden.

Een eerste aanzet tot de otomatisering en flexibilisering van de arbeid onderd de kerkelijke werkers, zo’n orgel.

De noodkreet van de uitzinnige wanhoop werd tot muziek en het orgel werd verbouwd zodat het op ekonomiese wijze een geheel orkest kon vervangen. De eenmalige aan schaf was misschien wat hoog voor de gemiddelde met Miep Kniep gehuwde griffermeer de Jan Modaal, maar vele kleintjes maakten in tegenstelling tot geboortebeperking ook in het verre verleden één grote en het vervangen van een symfonie orkest telde ook aardig aan. Een diepte investering.

Zo werden registers toegevoegd met imitatieklanken van de Viola da Gamba zoals op het orgel van de Hervormde kerk te Scheemda of van klarinet en fagot zoals in de Hippolytus kerk te M.

Het jankende, krakende orgel in de Hervormde kerk te V. slaan wij over met het schaam rood op de kalvinistiese kaken, want die aanfluiting mag niet mee doen, te meer daar het Schriftgezag in de jaren ’70 daar niet in hoog aan zien stond daar waar dominee Hop stond en het evangelie van de toen nog hoog in aan zien staande dwaalleraar, de Heilige Marx verkondigde en heel het slaafse, onwetende volk zei amen. In de jaren zestig en zeventig doortrokken van nostalgie naar het verleden groeide de historiese kennis van het kerk orgel en begon een leger van orgelspecialisten met overheids gelden en orgel fondsen orgels in het Noorden des lands te restaureren.

GEURLOOS GERUISLOOS VEREND KLASSSIEK GEZONDHEIDS ZADEL MET VENTILA TIE GLEUF 

MODERN MEDISCH VERANTWOORD GEZONDHEIDSZADEL, IN DE VOLKSMOND GENAAMD : "MODEL DE TWEE KLOOTJES "

 In Friesland is iedere ouwe fiets van langer dan tien jaar geleden waar je opoe het be schimmelde, wit uit geslagen gezondheidszadel met ventilatiegleuf stuk heeft gerost met d’r vette reet een museumstuk, laten we dit voor op stellen, dus wij kunnen een leger van vraagtekens zetten bij het kultuur historiese bewustzijn van de doorsnee Fries.

Dankzij de gleuf kunnen we nog eens scheet weg roffelen en een poepie laten ruiken.

Je kreeg trouwens al gauw herrie onder de kenners over wat een histories kerkorgel diende te zijn: mechanies of elektries aangedreven, net als bij het draaiorgel van de orgelman. Sindsdien zijn de orgels als inzet van een nieuwe geloofsstrijd een trekpleister van de eerste orde, in aantal, aard en leeftijd wereld beroemd in Friesland en Groningen.

Ten minste onder de autochtonen!

Allochtonen tellen helemaal niet mee want die hebben de bongo, de olievaten om het Wilhelmus op te trommelen, de djembe en de tomtom.

Laat die ongeletterde heidenen maar op een paar bongos beuken, dan zijn ze van de straat af en al lang tevreden als ze in het voorbijgaan je portefeuille kunnen rollen!

En voor de man in de straat die wel van André Hazes houdt maar niet van het pijporgel en meent dat het instrument uitsluitend te maken heeft met een repressieve achter haalde geloofswereld moet de jaarlijks terug kerende orgelzomer met ontzettend veel Bach in de aanbieding maar eens goed in de gaten houden en niet te veel klagen over het weer of de wederhelft.

Wie wil niet eens huiverend van wellust aan den lijve de fysieke kracht van een orgel voelen?

De bonkende bassen als een regen van vuist slagen voelen in zijn toch al dankzij over matig drankgebruik overgevoelige brandend zure maag en weke onderbuik! De ballen die resoneren op de maat van de voet pedalen.

Vertoeven in hogere sferen tussen het ijlste, geheimzinnige gefluister op zolder en ‘t diepste onder aardse gegrom van uit de vergeten, verzegel de kelders van de mensheid, die schat kamer vol hemelse en helse klanken, verdrongen herinnering en aan eeuwen oude vergeten religieuze rituelen van lust en pijn …Kijk uit! Voor je het weet slaat de vloek van de faraos weer toe en wat dan?

Fred van der Wal, Oldeboorn, 1999.

Lekker fris om aan je ontbijt te lezen dat de Paus het geen punt vond dat een van zijn priesters liep te klootviolen met een kind. Dan smaakt je uitsmijter een stuk beter kan ik u melden.

Hoort zo’n viespeuk niet met terugwerkende kracht uit zijn ambt te worden gezet?

Trouwens, wordt het sowieso niet eens tijd om op te stappen. Hoe oud is die Paus eigenlijk. Geen idee, maar volgens mij is hij oud genoeg om Jezus nog gekend te hebben.

Tijd voor een nieuw fris katholiek geluid. Maak me gek en zet een vrouw in het Vaticaan.

Er ligt vast nog wel ergens in een afgelegen klooster een belegen zuster Secretia, die toch niets anders te doen heeft dan jochies van negen  af te trekken of kleine meisjes naakt in de sneeuw te zetten.

En zo’n Paus kan als excuus toch zeggen dat hij voor zijn gezin kiest? Dat doet iedereen tegenwoordig.

Bos kiest ook voor zijn kinderen. Dat zijn vrouw hem met een deegroller te lijf ging toen zij hoorde dat Wouter nog een rondje politiek wilde meedraaien en dat zij toen schreeuwde, ‘jij eruit of de politiek eruit!!!’,' dat horen we natuurlijk niet.

Neem Pechthold van D’66 bijvoorbeeld. Die overweegt de muziek in te gaan. Hij is gevraagd als drummer van Q65 terwijl Emile Roemer van de SP gevraagd is als, sexofonist bij K3.

Rouvoet van de Gristenunie heeft zich aangemeld als trainer/speler van Korfbalvereniging “Ons Eibernest”

Allemaal lulsmoesjes natuurlijk. Die vrouwen dachten ook; wat Bos’ en Eurlings’ vrouwen kunnen, kunnen wij ook: weg uit de politiek! Ga maar korfballen, raaskallen of met muziek lopen klooien.

Waarmee ik maar wil zeggen; dit land is klaar. Het beste is om gewoon opnieuw te beginnen. In de tussen tijd emigreer ik naar Nieuw-Zeeland en neem een bedrijf over dat volledig is gericht op de Chinese markt en voor de export, poedels gaat verpakken in eigentijdse krimpfolie.

Het is bijna te waar om leuk te zijn.

O, verrek, ik zie dat er over een uur een persconferentie begint: Rutte gaat kiezen voor zijn opblaaspop in de Feyenoordkleuren. Wiegel wordt nieuwe VVD lijsttrekker. De Paus geeft zijn zegen.

Amen!

..EN IN HOLPIJP EN RUGPOSITIEF HUILDE DE WOUDFLUIT ONHEILSPELLEND

...en in holpijp en rugpositief huilde de woudfluit onheilspellend als de wind door de geteerde touwen van een teaclipper!

IN DE NAAM VAN ‘T ORGEL (DEEL 3)

BUIK ORGEL 

Tot 1993 ben ik een echte orgelvreemde heiden gebleven tot ik Bach ontdekte. Die ouwe rukker kon d’r wat van met zijn dikke sombermans kop, but not for me. Zware kost. In de loop van de tijd is mijn afschuw van het orgel getemd, maar de woede in mij tegen alles wat streng gereformeerd of EO lid is niet.

Ik koesterde veel liever in de doorgebeuzelde kerk uren tijdens het psalmgemoer onder de gelovigen de geheime gedachten over de tegennatuurlijke lusten van mijn zwarte, verloren ziel in de zestiger jaren met een vreemd sadomasochisties genot onder de kerk dienst, dan te luisteren naar van de kansel geslingerde banvloeken vol hel en verdoem enis.

HOLPIJP OF WEL  HET SONORE GELUID VAN BROEKBROMMEN

 de Klank van de Holpijp liegt er niet om en gelijkt op een scheet in de maneschijn

In de holpijpklank zijn minder boventonen aanwezig dan er in het spectrum van een Prestant voorkomen. Indien een pijp aan het open einde wordt afgesloten, daalt zijn toonhoogte tot de helft en verdwijnen de even boventonen uit het spectrum. De oneven boventonen laten de pijp hol klinken. Een karakteristieke klank is bij een Holpijp moeilijk er te herkennen dan bij een Prestant.

De mensuur laat een grote spreiding toe waarbij de klank zich tussen rond en helder kan bewegen met een grondtoon die meer of minder sterk kan zijn. In dit brede gebied passen veel klanken die de naam Holpijp dragen. Vooral voor kleine orgels is het verleidelijk om een enge mensuur te kiezen, deze pijpen nemen minder plaats in. De klank wordt bij een engere mensuur wel boventoonrijker maar hier is dat ongewenst en daarom tracht men dit met een hogere opsnede te compenseren. De grondtoon van een enge pijp heeft echter te weinig energie om voldoende draagkracht te ontwikkelen en de verhouding ten opzichte van de boventonen geven de klank geen fraai karakter en lijkt op eeen lange ruft
 

HELSE VLAMMEN HEMELTERGEND

De helse vlammen van de velerlei tegenstrijdige begeerten van het zondige hart dreven mij als schone jongeling rusteloos voort naar perverse zondaren, overtuigde amateur hoeren, heidense tovenaars, raadplegers van de dode zielen, wichelaars, meedogenlo ze tollenaars, de willige armen van sadomasochistiese homo- en biseksuelen en perverse overspeligen, ronkend van genot in met liefdessappen doordrenkte opblaas bedden waar je op weg dreef naar rozevingerige luchtkastelen!

Als de zondvloed opnieuw zou los breken dobberden wij zo weg. Zo lang je maar gezond bent moest je er profijt van kunnen trekken… Nu zou dat al lang niet meer kunnen met die Aids Welle en kunnen we beter de dijtjes met een preuts mondje bij elkaar houden in plaats van met gepreide achterpoten langs de kant van de weg te gaan liggen wachten op de dingen die komen gaan.

Ooit moest het favoriete instrument der verkrampte kalvinisten met vuist en,voeten en elle bogen in beweging gebracht worden als metafoor voor de handel en wandel van de reforma toriese medemens. Het opgewonden pompen van de blaasbalg deed mij immer denken aan de hel waar legioenen krijsende duivels het hellevuur met blaasbalgen deden oplaaien om de zondaren voor eeuwig te laten branden en met rood gloeiende vorken en wit hete staven te penetreren in hun meest geheime, intieme holtes zoals op een schilderij van Jeroen Bosch. Toch was in mijn optiek het orgel meer mens dan God. Mijn vaste, onwankelb’re overtuiging, mijn schild ende betrouwen (ben ik van Duitschen bloed? Neen!) en die opvatting kan ik staven!Dat kun je zien aan het register met de naam Vox Humana. De menselijke stem. Net zoiets als de Vox Populi die dan vanzelf sprekend uit vele Voxen Humanas zou moeten bestaan, want we houden het demo kraties, maar dat is een gans ander verhaal.

Dan denk ik in mijn Stille Tijd en Beste Momenten als ik naar Highway Sixty One van Bob Dylan luister weer terug aan de Vox humana:

Een Regaal met dubbele kegel en helder snaterende, op de hobo van het orkest gelijkende klank. Ook wel gebouwd als Dulciaanregaal. Waar men de menselijke stem tracht te bena deren, wordt het karakter er meestal niet beter op. Je kunt beter dieren dan mensen hebben trouwens! Voed je een varken dan krijg je spek, voed je een mens dan krijg je drek!

HET ORGELS DES DOODS 

Ik wil misschien die kalvinistiese mensenhaters wel toe geven dat de schaduw van Gods eigen stem als His Masters Voice door de ventielen, balgen, windopeningen, windladen, cancel en gorgelende pijpen amechtig jaagt om via alle openingen, al dan niet met tongen gestoffeerd om een enigzins gestabiliseerd, gekanaliseerd, algemeen beschaafd geluid voort te kunnen brengen; toch zijn de windladen en de registerknoppen vergelijkbaar met met de op afstand bestuurde radio aktieve splijt- en regelstaven in een kernreaktor, dat andere orgel des doods dat menig gelovige hetzij ongelovige met gemak in hellevuur en vlam kan zetten zoals in Tsjernobyl zo overtuigend bleek. De Vox Humana is de stem van de mens in doodsnood.

WINDJAMMER

Hoe ouder het orgel, hoe indringender het wind jammer roept: Memento Mori! Krijg allemaal de kolere! Zij die sterven gaan groeten U! Er op of er onder! Luc tor et emergo! Voor anderen zegt de Vox Humana: ”Heer, helpe mij dit besodommieterde leven enigzins te over leven, want voor niets gaat de zon op en treedt de twijfelachtige zegening van een bijstandsuitkering of een Aah & Oooh Weetje, hetzij een Wee Aah Ootje in werking! Spaar mij daar voor Heer of ik betaal de kerkbijdrage ook maar niet langer voor het gemak en dan moet U maar zien hoe U rond komt!” Nooit heb ik Hem of zijn hemelse dienst knechten van aangezicht tot aangezicht aanschouwd! Wie trouwens te vaak de Vox Humana heeft gehoord, -net als Odysseus,vastgebonden aan de mast - met tongen als in een mondharmonica, die in staat van trilling wordt gebracht zodat ze een schril doch pregnant, nasaal geluid voort brengen ongeveer zo als dat van een hond die in het prikkeldraad verward zit en dat zo indringend uit de vroege nummers van Bob Dylan uit de tijd van voor zijn bekering moge blijken toen zijn mu ziek nog luister baar was en iets te vertellen had blijft er naar terug verlangen als een junkie naar de herowiene spuit.

Balsem voor de balzaal van de ziel! Nee, dat vergeet je niet gauw meer omdat het orgel troost en tuchtigt, liefkoost en kastijdt, fluistert en krijst, net als die sadomasochistiese Meesteres die volgens de Panorama alleen wel even tweehonderd vijftig gulden per konsult van slechts één uur berekent!

Men kan in de kerk billijker aan zijn of haar gerief komen, niet waar!  

Hoe? Zoals bekend! With a little help from your friends!

DRANKORGELS 2. AFDELING DE NATTE GEMEENTE

Die orgels, in de loop der tijden voor zien van een fraai versierd orgelfront (alsof het een Würlitzer Jukebox is, het miniatuur orgel van de natte gemeente), omdat het oog ook wat wil en het oor toch al na een kwartier verdoofd, verlucht met schitterend goud beslag om de welstand van de gevers te benadrukken en de dofzilveren geciseleerde pijpen waarboven uit torenende bazuinen torsende wellustig ogende roze vlezige engelen en piemelnaakte cherubijntjes (een lust voor het paedophiele oog!

Komt het zien!

Ik zou er bijna zelf nog zin in krijgen, die marsepeinkleurige welgevormde biggetjes met die miniatuur maagdenburger halve bollen) op de hoogste transen, daar waar het orgel bijna dwars door het orgeldak lijkt gelanceerd te gaan worden als een Titan drietraps raket vlak voor de definitieve count down en aldus op falliese wijze bijna de hemel in priemt als een beschuldigende opgestoken middelvinger naar omhoog.

Fuck it, lijkt het te willen zeggen! Als de Heere Heere ons zondige mensen dan niet altijd kan horen via ons voor het eten snel afgeraffelde tamelijk ongeïnteresseerde standaard smeek gebed om de zegen over de aardappelen met een kuiltje sjuu, zoveel kreatieve fantasie heb ik nou ook weer niet, vooral haastig, opdat de piepers niet koud worden of de katten ons storen die het besmette BSE vlees van de borden pogen te kapen als de ogen gesloten zijn en het hoofd onderdanig gebogen zoals het hoort; wellicht kan Hij ons dan horen dank zij de oorverdovende herrie van meer dan 120 decibel die weerkaatst vanuit de immer dorstige, ontuchtige kelen der gelovigen tegen het kerkdak.

De ratten verlaten het zinkende schip van Staat. Eerst Agnes Kant, dan Camiel Eurlings en nu weer Wouter Bos. De laatste twee omdat ze meer tijd aan hun gezin willen besteden.

Wie is de volgende? Balkenende ongetwijfeld want die gaat alleen voor goud . Tja, dat heb ik Sven Kramer ook horen roepen en we weten hoe dat is afgelopen. Trouwens, alle peilingen wijzen uit dat brons zelfs te hoog gegrepen is. En als hij geen premier kan worden gaat hij echt niet als een Jan-Peter met de korte achternaam in de Kamer zitten.

Dus die komt op 10 juni ook met een persconferentie om te melden dat: ‘mijn Bianca ook wel weer eens in aanmerking mag komen voor een goede beurt. Dat is één!  En tegelijkertijd wil ik mij oriënteren op een stage bij de internaten. Dat is één. Waarom? Zal ik uitleggen! Tegelijkertijd wil ik persoonlijk ervaren hoe het zat met de VOC mentaliteit van de Paters en nonnen.'

Zijn beoogde opvolger Eurlings gaf ook de pijp aan Maarten. Zoals gezegd, ook voor zijn vriendin. Snap ik wel, ik zag een foto van zijn vriendin. Met zo’n vriendin ben je gek als je je dagelijks gaat laten afzeiken in de pers over een kilometerheffingniemandalletje terwijl je je in dezelfde tijd een gat in je matras kunt neuken met mevrouw Eurlings. Ik bedoel, je gaat toch echt nadenken hoor als je je dagelijks een erectiestoornis moet sjouwen aan die 86 loodgieterstassen vol politieke stukken.  Ja, oké, sommige politici worden daar helemaal geil van maar Eurlings hoort daar echt niet bij. Die sjouwt zich liever een liesbreuk op zijn eigen stuk. En gelijk heeft hij.

Intussen zit het CDA met een probleem want Eurlings moest Balkenende opvolgen. Nu zijn de ogen gericht op Cees de Jager als nieuwe kroonprins. Wie? de Jager? Jazeker,dat is dat dikke mannetje dat Wouter Bos’ schoenen mocht poetsen op het ministerie van financiën.

Balkenende , las ik net, gaat nu praten met de Jager. Dat zie ik dan helemaal voor mij.

Balkenende, zittend tegenover de Jager. Kortom; twee reebruine ogen; die keken de Jager aan.

En dan weet je al wat er gaat gebeuren. Ik vermoed, nee, ik weet zeker, dat de Jager binnen een seconde ,peilsnel dus, voor zijn vrouw gaat kiezen..Hoeft niet eens een peiling op te worden losgelaten. Wel weer een nieuwe persconferentie

Abrupt wordt ik uit mijn overpeinzingen gerukt door een krijsende telefoon. Blijkt die van mijn medewerker meneer Froc te zijn. Op een andere telefoon is hij in gesprek met zijn vriend: ‘wacht even schat, mijn kont trilt. Klote mobieltje. Dat ding gaat zo vaak over dat ik klaar zou kunnen komen als ik het in mijn onderbroek droeg, ik zweer het je.’

Zuchtend besluit ik een paar keer diep door te ademen en denk aan politici en hun tijd voor gezinnen.

Ik begrijp het allemaal wel.  Mevrouw Painter zeurt al weken aan mijn kop of ik nu eens wil stoppen met elke dag een stukje te schrijven.

Nu Wouter Bos vertrekt als PvdA-partijleider, is deze column een beetje mosterd na de maaltijd. Maar het kan toch geen kwaad nog even terug te kijken naar de verslaglegging van  de gemeenteraadsverkiezingen, temeer omdat er over drie maanden weer gestemd mag worden.

De krant van donderdag 4 maart, de dag na de verkiezingen heeft heel veel lezers in de pen doen klimmen. Allen vielen over de kop op de voorpagina: Balkenende en Kant grote verliezers.

Een lezer verwoordde in een paar alinea’s zo ongeveer alle kritiek van andere lezers. ‘Wat voor journalisten of koppenmakers werken er bij uw krant?  Ik weet het, uw krant is pro PvdA en u bent dol op Wouter Bos. Hoe durft u met droge ogen te koppen dat Balkenende en Kant de grote verliezers zijn, terwijl héél Nederland via de uitzending op Nederland 1 er van getuige is geweest, dat Bos de allergrootste verliezer is. Vervolgens plaatst u een foto van een glunderende Wouter Bos, die Jeltje feliciteert (waarmee?)  naast de echte winnaar (Wilders, t.m.) alsof Wouter Bos de verkiezingen gewonnen heeft. Ik zal het u maar vertellen: de PvdA is met een verlies van 659 raadszetels de allergrootste verliezer van de gemeenteraadsverkiezingen geworden, en lokaal op veel plaatsen gehalveerd. Ze moet het CDA en de VVD voor laten gaan. Er was een peiling wat betreft een virtuele zetelverdeling in de kamer, waaruit leek of de PvdA iets uit het dal klom. Deze peiling mogen professionele journalisten niet verwarren met de uitslag van gemeenteraadsverkiezingen. Of probeerden zij het nieuws ten gunste van Wouter Bos te manipuleren?’

Ik moet bekennen dat ik donderdagochtend ook dacht dat de avondploeg gek was geworden. Bos is een van de grootste verliezers in de geschiedenis van de PvdA, hoe kan de redactie hem dan als winnaar afschilderen?

Toch heeft de avondploeg een plausibele verklaring voor de keuze. Normalerwijze vergelijkt de krant verkiezingsuitslagen met dezelfde uitslag vier jaar eerder. Dus zouden de raadsverkiezingen van 2010 moeten worden vergeleken met 2006. De PvdA verliest dan inderdaad heel fors.

In dit geval was er meer aan de hand. Het kabinet was net gevallen. Dat gaf een extra dynamiek aan deze verkiezingen. Voor de val van het kabinet stond de PvdA er dramatisch slecht voor in de peilingen. Maar sinds de PvdA brak met CDA en ChristenUnie, zit de partij in de lift: eerst schoorvoetend, maar op dit moment wijzen de peilingen op een winst van 6 tot 7 zetels, vergeleken met de periode voor de val van het kabinet.

De avondploeg heeft die werkelijkheid als leidraad genomen. Vanuit die optiek klopt de openingskop, al zou ik zelf niet hebben gekozen voor Kant en Balkenende maar voor SP en CDA. Kant en Balkenende deden immers niet mee aan de raadsverkiezingen. Hun partijen, SP en CDA, boekten geen winst na de val van het kabinet, de PvdA wel.

Natuurlijk is er nog steeds veel af te dingen op de gemaakte keuze. Zo doet het CDA het bij gemeenteraadsverkiezingen altijd slechter dan bij Kamerverkiezingen, omdat veel CDA’ers hun stem geven aan lokale partijen, om vervolgens bij landelijke verkiezingen weer voor het CDA te gaan.

En waarom is niet gekozen voor de echte winnaars: de lokale partijen, GroenLinks en D66? D66 zag het zetelaantal ten opzichte van 2006 enorm groeien, maar bleef tegelijk wel fors achter ten opzichte van de laatste peilingen voor de val van het kabinet.

De chef van de nachtploeg ziet in de winst van D66 bewijs voor zijn stelling dat de kiezer bij deze gemeenteraadsverkiezingen een landelijke stem heeft uitgebracht. ‘Of geloof jij dat de winst van D66 is te danken aan wat die partij lokaal allemaal heeft laten zien?’

Ik heb ook na alle uitleg door de avondploeg nog steeds geen goed gevoel bij de kop, maar kan in redelijkheid geen goede argumenten bedenken tegen de gemaakte keuze. De val van het kabinet heeft natuurlijk een rol gespeeld.

Waar ik wel grote moeite mee heb, is de combinatie van de kop over Balkenende en Kant met daaronder de glunderende Wouter Bos op de foto. Onder lijsttrekker Van Nieuwenhoven heeft de PvdA in Den Haag heel fors verloren en moest vijf van de vijftien zetels inleveren. Het enige lichtpuntje voor de PvdA is dat ze groter is dan nieuwkomer PVV die in een klap acht zetels haalde.

Die ongelukkige combinatie van kop en foto voedt bij de lezer de gedachte dat de Volkskrant (nog steeds) een PvdA-krant is.
Daartegen is het op deze manier lastig vechten. Dan helpt het  zelfs niet dat  in de week voor de verkiezingen drie CDA’ers prominent in de krant stonden: Verhagen, Klink en Van Geel.

Thom Meens

http://www.graphicartdesign.nl/

Wat mij betreft moet de presentator van KRO’s Goedemorgen Nederland (GMNL) een beetje een humorloze, saaie lul zijn die de itempjes zakelijk aan elkaar babbelt. Wel zo handig als je je ochtendblad zit te lezen en bereid bent daar af en toe even overheen te kijken, mochten zich onverhoopt krenten in de pap aandienen.

Sven Kockelman voldoet meer dan uitstekend aan dat profiel. En wat mij betreft mag ie dat weer gauw beurtelings met Mirella van Markus, de schat, doen.

Want als je blik afdwaalt naar het scherm, wil het oog ook wel eens wat.

Helaas, op vrijdag heeft Sven, die ook maar een mens is, z’n wettelijk geregelde vrije dag. En dan zijn we godbetert opeens weer overgeleverd aan de grillen, grappen en grollen van die zwaar over het paard getilde, omhoog gevallen  EO-dissident. Alles haalt Christuskop Arie uit de kast om er, ondanks het strakke format, een personality-show van te maken.

De vleesgeworden ijdelheid.

Hij herschikt aan de lopende band de kleurige velletjes waarop de nijvere redactie de vraagjes gewetensvol voor hem uitgetikt heeft.

Hij kan er niet de geringste belangstelling voor opbrengen.

En ook de antwoorden van de geïnterviewden interesseren hem maar matigjes. Vol als hij is van zijn hyperactieve ZELF, dat voortdurend bezig is die muffe teksten van ‘m, waarvan z’n mimiek ons moet doen geloven dat ze leuk zijn, te ondersteunen met over-acte, loze armgebaartjes waarmee je in een kinderprogramma wellicht goeie sier kunt maken. Z’n gesprekspartners aldus degraderend tot pure decorstukken.

Ik ging vanmorgen tevergeefs voor Gerda van het Glimblaadje en m'n illustere plaatsgenoot Jan des B.

Toen onze Arie voor de derde achtereenvolgende keer, telkens in iets andere bewoordingen, aan zijn, inderdaad weinig welbespraakte, reservegast dezelfde vraag voorlegde, braken bij mij de vliezen.

Er zijn grenzen.

Het beeld ging op zwart.

Voor mij geen Arie op vrijdagmorgen.

En nu we toch bezig zijn: Kan dat mormeltje dat elke morgen haar onverstaanbare visie op het weer geeft, alsjeblieft ook meteen even vervangen worden?

Het weer wordt er niet beter van.

En ik al helemaal niet.

..EN IN HOLPIJP EN RUGPOSITIEF HUILDE DE WOUDFLUIT ONHEILSPELLEND

..en in holpijp en rugpositief huilde de woudfluit onheilspellend als de wind door de geteerde touwen van een teaclipper!

ANDREASKRUIS

Het orgel pufte, hoestte, zuchtte, ronkte, bonkte en jammerde als in een langdurige doodsstrijd, alsof een uitgesteld kosmies orgasme, dat maar niet tot een klimaks wilde komen, het braakte en kotste tegen wil en dank de zware kalvinistiese oerklanken der voorvaad’ren van de VOC uit, de adem stokte in de strot van de laden, de heldere, stralende plenum klank jubelde het uit vanuit den Hoge, menig glas in loodraam is toen spontaan van ellende met een sierlijke pisboog uit de sponning gesprongen en de avondmaalsbeker in duizend scherven uiteen gespat zo raszuiver was de klank, de trombones deden de harde, ongemakkelijk zitten de kerkbanken fenomenaal schudden alsof Zijn alles en iedereen vernietigen de toorn over de gelovige zondaren werd uitgestort, de vloer van de orgelgalerij walste op en neer als een schip op de woeste baren en hier en daar sprongen de handgesmede vierkante twaalf centimeter lange spijkers uit de eikenhouten afgeschuinde ruw gedisselde door boktor aangetaste eeuwen oude eiken vloerdelen zonder messing en groef, alsof die nagels stuk voor stuk postuum dol geworden eindelijk wraak wilden nemen voor de hand gemaakte smeed ijzeren spijkers die Jezus Christus aan het kruis hielden als een opgeprikte vlinder, spread eagled als in een geparodieerde eigentijdse onbeschaamde perverse sadomaso chistiese scene uit een in het S.M. bordeel van dr. Betty Berini, Eerste Jan Schaamheuvel straat 112 huis te Amsterdam, vlak bij de schorren, zie de opgenomen digital video porno prent door een camera met steady shot, waar trouwens voor het gemak dat de mens steeds weer spreekwoordelijk dient en de gerieflijke positie van het vrijwillige slachtoffer meestal het meer tot de verbeelding sprekende Andreaskruis wordt gebruikt in plaats van de Romein se variant.

Hier volgt de gedetailleerde productbeschrijving voor de ware liefhebber: 

Het kruis is gemaakt van geschaafd hout, bekleed en bedekt met leder.

De geïnstalleerde hoogte is 1,85 m en een breedte van 1,20 m. De dikte van de respectieve bekleedde onderdelen is ongeveer 5 cm. Het is voorgemonteerd voor wandmontage (geboorde gaten) en wordt geleverd met alle accessoires, schroeven, pluggen, 21 siernagels en montage-instructies. De gaten worden gesneden in het leer, en kan worden verborgen onder de schroef op de muur en met de siernagels het leder. 


NOODUITGANG

In het rugpositief huilde de woudfluit onheilspellend als de wind door de geteerde touwen van een tea clipper en holpijp, de windlosser kon het amper nog aan zodat ik vaak vreesde dat de ronkende pijpen rood gloeiend zouden gaan roken om daaarna te smelten en als koren schoven te buigen voor de dominee en de hele in getogen, vroom ogende congregatie van wolven in schapenvachten in doodsangst het uitschreeuwend om uitredding uit die elke zondag weer zelf gekozen hel en naar verlossing snakkend in paniek elkander zou vertrappen op weg naar de afgesloten nooduitgang.

Op zulke levensbedreigende ogenblikken tellen christelijke of humanistiese waarden niet lang er en is het ieder voor zich en God voor ons allen zo als het ook hoort in het op Amerikaans kapitalistiese leest geschoeide evangelieland.

De overdonderende 16 voets bazuin kondigde niet mis te verstaan het einde der tijden aan en het wraakgericht van Hem die Schepper van hemel en aarde die het eindelijk in zijn onvoor spelbare wereldbeleid genoeg had gevonden en op het punt stond de mensheid voor eens en voor al tijd te ver delgen in een nieuwe zondvloed zijn on metelijke gramschap en onbegrijpe lijke bovenaardse woede uitstortend over het geslacht dat Hij zelf door zijn machtswoord had geschapen om het vervol gens in zijn heil’ge niet te stillen bloeddorst even achteloos te verdel gen en te veroordelen voor eeuwig tot het hellevuur!

Zo begreep ik uit de donderpreek van de in zwarte toga geklede somber ogende kalende gods man op de kansel, ver boven ons verheven, dat de ruif der genade in evangeliese kringen wel erg ver voor over hing tot gerief van menig verloren onverbeter lijke zondaar met paardebek die daar ter kerke ging op zondag om maandag weer zijn weekgeld naar de hoeren of het jongensbordeel en de kroeg te brengen.

Kerkgangers!

Ratten in een tredmolen zonder uit zicht op escape for victory. Slaven van Satan. Willoze slachtoffers gevangen in een eeuwige perpetuum mobile van hoererij en ontucht! Via het orgel werden wij al bij voorbaat met schuld beladen zondige kerkgangers wakker geschud uit onze verwijtbare zelfgenoegzame indolentie en hadden nog slechts op masochisties wijze genietend en huiverend Zijn brandende toorn te ondergaan via een verpletterende muur van geluid! Er was geen hoop op beter of enige weg terug! Memento Mori! Potverdorie!

BIJ MENIG VERKENNER WERD DE PADVINDERSFLUIT EEN WOUDFLUIT ZODRA HIJ MET DE HOPMAN (HOP, HOP, HOP, ER BOVEN OP) DE PADEN OP, DE LANEN IN GING VAN DE HOGE VELUWE 

WOUDFLUIT

Wist ik veel als Jonge Wilde van de Woudfluit! Ik kende maar één fluit en dat was de padvindersfluit en padvinders waren gatvinders, daar zorgde de hopman wel voor.

Bij het voetballen waar de manlijk ogende akela ook deel aan nam riepen wij welpen regelmatig naar de hopman:

“Scheids, mag ik je fluit effe lenen?”

De hopman, die lieve guit, wist wel raad met zijn fluit in het trekkerstentje als we op vakantiekamp waren. Daar heb ik heel wat van opgestoken!

GESELING GODS

De namen van de registers van het orgel: Dulciaan,Tremulant, Quintadena, Sexquialter, Flageolet, Nacht fluit en Bourdon leken mij de geheime namen van kabbalistiese duivelen uit de hel die elk moment los konden worden gelaten in de holle, sombere, donkere kerk die stonk naar kerkers, graftombes, rotten de lijken, spaakbeen en ellepijpen waar twee paar extra sokken en een pak kranten onder je hemd nog niet genoeg waren om je tegen de optrekkende gassige koude des doods uit de grijs grauwe plavuizen te beschermen, die veelal als grafstenen dienst deden. De in scripties uitgesleten door het veelvuldig vertreden gaven de minachting aan die de kerk gangers voor de doden hadden. Letterlijk trapten zij op het gebod om de doden de doden te laten.

Gereformeerden! Ze glimlachten hypokriet in je smoel en spogen op je hielen als je je om draaide. Als ik een gereformeerde een hand geef tel ik voor de zekerheid na afloop even mijn ballen na!

Menig orgelconcert dat ik verplicht met Alice bij woonde was voor mij een geseling Gods met een volume van ver over de pijngrens van 120 decibel. Uiteraard wel verdiend als red deloos verloren ontuchtige zondaar, begreep ik uit haar onsamenhangend relaas, soms zelfs huiverde ik van een onbegrijpelijke bovenaardse masochistiese wellust; dat kon ook niet anders in gereformeerde kringen, een kerkdienst was beslist niet iets waar je voor je plezier heen ging als je niet in het sombere geloof der kalvinistiese vroede voor vaad’ ren was gepokt en gemazeld, los van het feit dat de ene organist of dominee de andere nog niet is.

Zonder het uit mijn duim te zuigen kan ik mij bij de aanzwellende groep scharen die decennialang geleden het slachtoffer was van machtsmisbruik en seksuele intimidatie door de clerus op katholieke internaten.

Ik was erbij en mag dus hardop zeggen dat het op mij nogal hyperig overkomt. Zelf heb ik jarenlang op twee in de pers met naam en toenaam genoemde locaties doorgebracht, gezeten, gestudeerd, of hoe je het noemen wilt.

Net als de man die als ‘slachtoffer’ samen met twee medestudenten bij Matthijs van Nieuwkerk zijn verhaal kwam vertellen, tegenover pater Antoine Bodar met het zweet op zijn voorhoofd, moest ik met zachte drang van mijn ouders op elfjarige leeftijd naar de priesteropleiding. En dát heb ik geweten!

(Hoe traumatisch kan het overigens zijn om als je –zoals de man vertelde- bij een broeder op schoot te bladeren in een Elseviers encyclopedie en naar blote negermannen moet kijken...)

Ieder jongetje droomt op de leeftijd die ik toen had over een rooskleurige toekomst en fantaseert daarbij hoe het zou zijn om kapitein van een oceaanstomer te zijn of om een mijter te dragen in je eigen basiliek. Zo ook ik. Mijn droom keerde echter al op dag twee in een nachtmerrie.

Zaten ze ‘aan me’? Nee, of het moest de pater muziekleraar zijn, die met een dirigeerstok op mijn gespreid op de bank gestrekte vingers sloeg als ik een noot miste. Die pijn vergeet je. Of de pater prefect die wel eens op je strakke billen sloeg en in je wang kneep –dat waren uitingen van affectie die je zo node moest missen van thuis. Nee, veel ingrijpender was de intimidatie door de Latijnse leraar, die me op een grove manier uitschold bij een onvoldoende, of de pater surveillant die me voor de hele studiezaal voor schut zette en blafte dat ‘Het beter voor jou ware geweest dat je moeder niet geboren was’. Mea culpa.

Het neerbuigende toontje van de leraren en hun Spartaanse dwangmaatregelen, braken elk restje eigenwaarde dat ik nog bezat. Nadat ik het laatste restje heimwee –waar ik vreselijk onder heb geleden en dat volkomen genegeerd werd-, had weg gehuild in de betrekkelijke beschutting van mijn chambrette op de slaapzaal, leefde ik verder als een soort zombie-in-korte-broek. Met eindeloos gebed en stilzwijgen werden we in het gareel gestampt. Ik noem –met de wijsheid en kennis van nu- dát misbruik. Maar we schreven 1956 en de meeste lieten ons de discipline aanleunen –je had geen keus en je moest door. Buiten de muren van het juvenaat was het ook niet alles –vertelde men ons.

Dat sommige studenten op vriendschappelijke voet stonden met een leraar of biechtvader, lag voor de hand en iedereen vond dat volkomen normaal; sterker nog, je was jaloers op zo’n (knappe) jongen, én zijn puntenlijst. Niet onderschat mag worden dat de sociale controle op de instituten enorm was en de doodzonde der onkuisheid soms onherroepelijk tot overplaatsing van de pater of broeder leidde, maar het kwam vaker voor dat als er een confrère of de rector lucht kreeg van een ‘geheime liefde’, niet de dader maar het slachtoffer naar huis werd gestuurd.

Mijn biechtvader was een uiterst aimabele pater die ‘het beste met mij en mijn geestelijke leven voor had’. Voor de absolutie op vrijdagavond gaf hij er de voorkeur aan om dat op zijn kamer te doen. Niks mis mee. Dat pater L. een bijzondere belangstelling aan de dag legde voor mijn lichamelijke ontwikkeling in het algemeen en die tussen mijn benen in het bijzonder, nam ik voor lief. Dat het wel zou horen bij de seksuele voorlichting die ik thuis nooit had gehad. Dat mijn biechtvader daarbij aan mijn knie zat om me op mijn gemak te stellen ervoer ik niet anders dan als vanzelfsprekend. Dáár heb ik niks aan ‘overgehouden’, net zomin als die keren dat de surveillant mijn douchecabine binnenkwam om ‘me te controleren.’

Jean des Bouvrie un fraudeur? Qui ne peut absolument pas!!! Geloof ik niks van. Jan en frauderen? Wanneer zou hij dat gedaan moeten hebben? Daar heeft de man helemaal geen tijd voor. Die zet zich dagelijks in voor het aflopen van alle societyparty’s. Op elke witte loper is Jan te vinden. Elke opening en première wordt opgeluisterd door de aanwezigheid van deze veelzijdige witwasser.

Dat Jan gek is op wit mag bekend zijn. Alles wat hij inricht moet wit zijn. Vandaag is wit, is zijn levensmotto.

Dat gaat zelfs zover dat op elke party er nauwlettend op toe wordt gezien dat er alleen witte wijn wordt geschonken. Jan is een graag geziene gast waar hij ook komt

Beetje kinderachtig dan ook dat sommige mensen hem nu ineens Jan des Boefrie gaan noemen.

Ik vroeg mij dan ook af vanuit welke invalshoek ik dit stukje zou moeten schrijven.

Ik had kunnen kiezen voor de invalshoek van de FIOD maar dat is een beetje flauw want de FIOD valt altijd wel ergens in vanuit een hoek waar je ze niet verwacht.

En de FIOD kun je nu eenmaal niet serieus nemen gezien de vele missers in het verleden.Vraag maar aan Guus Hiddink. Bovendien had de FIOD kunnen weten dat Jan wit wast. Jan’s voorkeur voor wit is algemeen bekend.

Over fraude gesproken. Wat ik mij afvraag is, waarom dit zo breeduit ind e kranten moet. Niet dan? Waarom zetten ze die criminele topmensen van die frauderende banken niet met hun koppen op de voorpagina? Het liefst met de tekst:meest gezochte criminelen.’

Of wat dacht je van Gerda Verburg die het glossy maandblad “Gerda” ad 500.000 euro op kosten van de belastingbetaler uitgaf. Ik bedoel; ze betreurt dat nu wel volgens de krant maar evengoed heeft zij NIET en Jan des Boefrie WEL een nacht op het politiebureau gezeten.

Geen koppen als: GERDA VERBURG VOOR FRAUDE OPGEPAKT!

Of neem topman  Rijkman Groenink die de ABN Amro naar de kloten hielp, zelf 20 miljoen aan bonussen beurde waarna vervolgens de belastingbetaler 30 miljard (!!) mocht ophoesten om de bank overeind te houden en Groenink die 20 miljoen gewoon mocht houden.

Iemand een kop gezien als: “FRAUDERENDE GROENINK OPGEPAKT”

Neen, dat zien wij niet.

Zien wij, na de succesvolle belastingtrucs van belastinparadijsdeskundige prinses Christina, een kop in de krant als: VAN FRAUDE VERDACHTE PRINSES CHRISTINA OPGEPAKT”

Neen dat zien wij niet. Wij zien alleen” kritiek op geldbeheer, prinsen Christina”

Geen invallende A-Teams van de FIOD .

Wat wij wel zien is een klungelende Jan –nu weer vrij- des BOEFFREE die wellicht deed wat iedere Nederlander inclusief prinses Christina doet, namelijk, de belasting tillen waar het maar kan..

Vandaag is zwart, zullen we maar zeggen, Jan..

De jonge vrouw heeft geen tas om in te rommelen, geen tijdschrift of boek om in weg te duiken, dus kijkt ze maar naar buiten.
De man draagt rode schoenen met gouden strepen. Een zwarte vilten hoedje bedekt zijn hoofd. Zijn ogen verschuilen zich achter een zwarte zonnebril met gouden vleugels.
De gouden ringen aan de pink en ringvinger van beide handen glimmen in het laagvallende zonlicht.
Half vijf, traject Delfzijl-Groningen.  
Hij is bij de tijd: twee horloges om de rechterpols en nog eens twee om de linker.  
Eén hand zit in het verband. Geronnen bloed kleurt de mouw van zijn witte, met goud bestikte overhemd. Hij heeft zijn benen uit elkaar gezet. De voeten, naar buiten gericht, tikken op het ritme van de muziek van zijn iPhone. Heel even raakt zijn voet de schoen van zijn reisgenote.
Het meisje trekt haar voeten schielijk in.   
Hij moet hard praten om boven het geluid van zijn koptelefoon uit te komen.

‘Je ben bang, hè?’
De vrouw reageert niet.
‘Je denkt, wat een enge man is dat. Toch?’
Hij praat zo hard, dat de hele coupé het kan horen.  
Gretig huiverend luisteren we mee.

‘Je denkt , dat ik agressief ben!
Nou, forget it!
Geweld is uit, weet je.
Lief zijn is in.’

Het meisje staat op en loopt weg.

Hij staat ook op, gaat in het gangpad staan en roept haar achterna:

‘Wist je dat er hier vroeger elk weekend iemand werd vermoord?
Het was allemaal doodnormaal'.

Hij kijkt er heel verongelijkt bij

'De mensen mogen niet meer slaan, daarom gaan ze maar eten. Er zijn niet voor niks zoveel vette mensen.’

en weg is ie.
Wij, reizigers, wij glimlachen maar wat.

Mooie stad is dat.

Een vestingstadje.

“Een niet te nemen vesting” moet Jan gedacht hebben toen hij naar het Arsenaal verhuisde.

Jan kende geen beperkingen. Hij kende alleen wit en strak.

Mm, daar dacht de belastingdienst anders over.

Wat was er destijds ook weer met Fagel? Ik herinner me vaag iets met een moordzaak.

Het fijne weet ik er niet meer van. Jammer.

Leuke winkeltjes, snobistische mannen en vrouwen, mooi stadhuis en een mooie kerk.

De winkeliers hebben Jan hoog zitten.

Er was er zelfs één die zijn winkel vandaag een andere naam had gegeven.

Naarden is een goede plek voor hem, hoewel de bevolking nu wel wat onrustig om zich heen keek.

Angstig riep deze man: “u bent toch niet van de belastingdienst?”.

De Bouvrietjes zijn ‘gewoon nette, hardwerkende mensen’ en horen niet in een cel met

strak wit design, zoals Jean-Pierre Geelen vandaag in zijn column schreef.

Hij is weer beschikbaar in zijn Arsenaal, tenzij hij direct met zijn Bentley, zijn Porches of

zijn Jaguars direct naar Saint Tropez is vertrokken. Het is mij niet bekend.

Mocht je Jan een brief willen schrijven dan komt die in deze design brievenbus.

Jan houdt van ‘wit’.

Toch nog meer even opgewarmd in café Demmers.

Proost !

Sietze - we gaan jullie helemaal gek maken - Fritsma krijgt vandaag de opening op volkskrant.nl met de schriftelijke vragen die hij, samen met Kamerlid Hero - ik geef je een knal voor je kop - Brinkman, stelt aan minister Ernst Hirsch-Ballin. Over onregelmatigheden tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.

Maar de PVV overtrad zelf de Kieswet. Reclame maken en/of campagne voeren in het stembureau is verboden (Artikel J 36 van de Kieswet). Zie foto in Den Haag:

Foto: Roel Rozenburg

Er komt een tijd dat je de televisie (én het internet) kunt ruiken, en dan bedoel ik niet dat plasmaschermen gaan rotten.

Lang geleden kon je al met je duimnagel op een bepaalde plek over een advertentie krassen om een nieuwe deodorant te ruiken: in 1966 een wonder!

Ik voorspel dat ik het nog zal meemaken dat je met een druk op de afstandbediening of tutsjskrien de kookluchtjes van Herman den Blijker kunt ruiken met www.sniff.com, zoals we elkaar nu al life met Skype kunnen horen en zien. 

Als het zover is zal ik jullie deelgenoot kunnen maken van hoe het in de tropen ruikt. Maar ik waarschuw de romantici onder jullie alvast: behalve de geur van uitbundig bloeiende jasmijn en kruidnagel, is er ook een ander poepje te ruiken.

Als ik bijvoorbeeld om 6 uur ’s morgens mijn rondje loop, hangt er boven het veld en vooral langs ’s Boeddha’s wegen een doordringende stank. De berm ligt bezaaid met plastic en rottend afval. Het wemelt er van de ratten, slangen en leguanen, waarvan de platgereden lijken op het asfalt getuigen. Af te meten aan het weinige verkeer nadat de duisternis is ingevallen, wijst het erop dat er derhalve veel gehamsterd wordt.

De meest doordringende stank komt vanachter de struiken en uit het olifantgras, waar de vele dagjesmensen zodra ze wakker worden poepen, plassen en overgeven, na een avondje doorzakken aan het strand.

Het heeft al maanden niet meer geregend en je kan op een windstille ochtend tegen de stank leunen.

Een paar honderd meter verderop walmt een weeïge stank met de ochtenddamp over de landerijen, uit de richting van de rioolzuiveringsinstallatie, twee kilometer oostwaarts. Het rioolwater van de stad loopt daar via een oude kreek, -twee jaar na de bouw van de bassins-, nog steeds ongezuiverd om de bezinkingsbassins heen, naar zee. Vlakbij de monding ligt het drukste strand van Sihanoukville, één van de toeristische trekpleisters van Cambodja.

‘Wat ruik ik toch, Mientje, denk je dat die Cambodjanen in de zee poepen?’

De meeste mensen wonen in de (voor toeristen onzichtbare) achterbuurten van de stad en daar loopt het afvalwater over de struikelweggetjes, bij middagtemperaturen van boven de 35 graden. Je hebt weinig fantasie nodig om je de ondraaglijke stank voor te stellen.

Op de hoofdstraten braken oude busjes en aftandse vrachtwagentjes zwarte dieselwalmen uit, die zich mengen met de rook van de duizenden houtskoolvuurtjes, waarop de meeste mensen koken.

Of ik nog rook? Ja, want ik weet zeker dat die paar kreteksigaretten minder ongezond zijn dan wat ik op de fiets of op de motor dagelijks inadem, als ik me door de stad haast om nieuwe stofmaskers te kopen.

Een buitje voor het stof zou zo tegen het einde van dit droge seizoen niet onwelkom zijn.

Hallo! Wie heeft hier een scheet gelaten?

                                                            Mart S. als Jan des Bouvrie         Jan des Bouvrie als Mart S.

“Jaaaaa, daar is ie weerrr” (en we zien hem “Dé Ontwerper”op een scooter in St. Tropez in een zonnige outfit voorbijkomen)

Vastgoed geweest om als verdachte te worden opgepakt. “WE”hebben er weer eentje !, zou Mart S. ( Dé Anchorman & Hét Meisje- geen boekenweekgeschenk). Onze nationale witkleur liefhebber, die zelfs een wc borstel het predikaat “design”kan meegeven in opdracht van de Praktisch of De Komma.

Designed by Jan des Bouvrie. Er komt wel een vorm (design)fout worden en hij vrijgelaten, jawel…. Een netwerk opbouwen, is vastgoed en zeker. “WE” never know!, zou de neef van Mart S. in the Joe Es Ee ( Thé Anchorman & Thé Horny Girl. No  gift if you bought a book of minimal 25 Joe Es Dollar).

Yes! He Can! He did it! Ons Soort Mensen!

Als aanhanger van “Wit”( sinds kort in een klusmarkt krantje ook van getinte kleuren!), brengt hij het wassend witte water in de praktijk! Let op, beste bloggers… hij is een verdachte.

Concerto in Blanca! Wit Licht! Regelrechte successen in het Gooi! Het zal HEM, zwart voor de ogen worden.

Is het een probleem? Nou, niet voor ons, wellicht wel voor hem, want alle door hem gedsignde producten.. van wasknijpers tot en met huizen (..) zullen flink in waarde kelderen.

“De Praktisch” is al bezig met een extra grote uitverkoop van JdB producten.

Mart S. schrijft alvast het boekenweek geschenk 2011: “Dé Anchorman, Hét Meisje & Dé Ontwerper”

In de cel, wordt groots werk verricht: een nieuw cel interieur in Jan de B. kleuren.

Coca Cola heeft zijn fles veranderd in januari 2006. Als je de foto ziet van die nieuwe fles springen toch de tranen uit alle mogelijke lichaamsdelen vandaan? Zeg nou zelf. Dat ziet er toch niet uit? Kijk eens naar de onderkant.Het lijkt Goddomme wel de vadsige reet van een overjarig nijlpaard.Alsof de fles al moe is voor hij amper begonnen is. De lamlendigheid straalt er van af. De vorige fles was al een aanfluiting maar deze nieuwe slaat echt alles.Waar is de fles met de slanke taille? De fles waar de levendigheid vanaf straalde.Jong fris en sprankelend, dat was waar de vroegere fles voor stond! Zoals hier!!!

Dat de rest van het assortiment flessen zoals Fanta en Sprite ook veranderd is zal mij een worst zijn.De gebottelde apenzeik die daar in zit bied ik mijn ergste vijand nog niet aan. Kijk eens naar die nieuwe Fantafles.Alsof ze met een klauwhamer op de dop hebben geramd waardoor de zijkanten naar binnen zijn geslagen. Wat is dat toch

met die veranderingsdrift? Het schoonmaakmiddel JIF

moest ook zonodig de naam veranderen. Loop je een uur te zoeken naar dat middel omdat Andy ook al uit de vakken verdwenen is, blijkt dat middel ineens CIF te heten.

Waarom?? Wat is er mis met JIF? Wees dan realistisch en noem het GIF! Is ook makkelijker te onthouden trouwens.

Vooral in het begin gaf dat onnodige problemen. Dan zocht ik mij in de supermarkt suf tussen alle chemische schoonmaaktroep waarmee je in het kader van een vredesmissie probleemloos een land als Amerika van de kaart kan kegelen, kan ik de JIF niet vinden. Dus maar weer op zoek naar een vakkenvuller en gelukkig zie ik er een tussen de gedroogde dadels en Armeense kikkererwten rond schuiven: 'Dag Albert, waar kan ik de GIF vinden?,' vraag ik redelijk geïrriteerd.

'Eh ..ik heet niet Albert.'

'Oké, zoals je wilt meneer Heijn. Waar bevindt zich in dit reinigingspaleis de GIF?'

'Ik heet ook niet meneer Heijn. Zo heet mijn baas. Maar de KIF ligt drie schappen terug.' Tuurlijk, in het begin was het even wennen dus nam ik hem niet kwalijk dat hij CIF als KIF uitsprak maar evengoed kostte mij dat weer een kwartier zoeken en vragen aan een andere superhostess.

Zelfs de HEMA is aan het experimenteren met de rookworst!

Dat geloof je toch niet. Ze willen de HEMA worst efficiënter maken. Ik las daar laatst een rapport over: "Analyse heeft uitgewezen dat de vertaalslag met betrekking tot het kwaliteitsproject "rookworst" moet leiden tot een "horizontaal" product. Dit kwaliteitstraject kwam tot stand door veranderende marktstructuren en zelfsturende strategie waaruit blijkt dat een horizontale worst minder ruimte inneemt in de winkel en eenvoudiger opstapelbaar aan de cliënt kan worden aangeboden, hetgeen de verkoop bevordert." Een rechte worst dus in plaats van de bijna ronde!

Kan het nog erger? NEE! Dit is terrorisme ,in het algemeen,van de ergste soort! Daarom:

(UITSLUITEND GESCHIKT VOOR DEN VOLWASSEN LEZER! NIET AAN TE RADEN VOOR LEDEN VAN CHRISTIAN ARTISTS, DE EO, ART REVISITED EN DE BOND TEGEN HET VLOEK EN)

"NAAR DE CAMPING EN GELACHEN DAT WE HEBBEN MET ZIJN ALLEN NA EEN PAAR COLAATJES MET TIK TOEN HET MATTEN WERD!"  

We begonnen de vorige avond voor het vertrek al met ons een breuk te zuipen, te slem pen en te vreten, dat ging goed tot we het over voetballen gingen hebben en ik word me daartoch  gelijk effe bloedjelink als wat en kon me niet meer inhouden toen ze be weerden dat die holenbeer John de Wolf het beste bewijs was dat de mensheid toch van de apen af stamde, terwijl ik John altijd vond lijken op die griffermeerde tekenleraar Jan van Leun uit Zwiggelte met zijn sombere karpatenkop, die ik de Stalen Jezus van Zwiggelte noem vanwege dat lijdende uiterlijk en die smartelijk trek op zijn kunstkop.

Het werd door de drank al gauw matten, ravotten en rollebollen over de vloer.

De GODVERS vloegen door de lucht, kinken voor de kanus uitgedeeld bij de vleet en de tanden vielen rikketikkend op de plavuizen alsof een snoer parels brak terwijl we maar op elkaar in bleven beuken met flitsende linkse hoek en en knallende rechtse directen!

Het leek die befaamde boks club uit de Albert Cuyp in Amsterdam wel, die onder de naam "De Beuk Er In" heel wat bokalen en Golden Gloves binnen haalde!

Toch bleven we lachen want dit was het ware leven en dat duurt toch maar even dus een paar knallen voor je treiter kunnen er ook nog wel bij!

Het werd dus een flink burengerucht toen we met meubilair dwars door de ramen gingen  gooien en ik school maakte door met een karatestoot een antiek tafeltje door midden te stampen en met een ura mawashi geri het LCD beeldscherm naar de flikkerij hielp.

Ik wist als een voudige boerenlul gewoon niet beter of dit was de normale omgang tussen feestgangers. Wist ik veel!

KLAP MET HET KLOMPJE

Als keiharde calvinisten stonden we in onze jeugd om het minste of geringste met onze klomp in de hand om er boven op te rossen en wie wel eens de befaamde klap met het klompje voor zijn bek heeft gehad weet waar ik over praat, die ziet er nog scheel van!

Dat was niet misselijk, dan weet je weer als gesubsidieerde kunstartiest dat Scheppen Gaat Van Au riep hij! Net als in dat boek van Jessurun d'Oliveira.

We kwamen niet meer bij van de dikke pret-ik krijste nog van Nou ophouwen anders draai ik je kuttekop uit de piskom- en eensgezind belden de volgende ochtend gelijk de fondstandarts om de afbraak in onze bekken weer even op te metselen en bij te plamu ren want met zo'n kerkhof in je bek kun je het bij de loopse wijven in de disco wel schudden als ze bij het bekken en tongen de scherpe randjes van het tandglazuur voelen met hun natte pannenlap!

Nee, dan kan je het schudden met je genitale schuurspons! Of ze schudden jou, als je niet gauw maakt dat je weg komt met je brique bek vol zwart bemoste tandsteen want Moos Tandeloos komt er niet aan te pas, die gaat maar naar het homo plantsoen ouwe mannetjes met verschrompelde slappe piemeltjes lekker afzuigen maar neem een bus dennegeur verdrijver mee want die lucht die er vanaf slaat is niet te harden, dat weet ik uit ervaring als Jonge Borst van veertien! In elk geval kwamen we weer bij onze positie ven toen we de rekening onder onze verneukte neus kregen van Tandarts Maarten Mondbruis uit het kleine dorpje Noordeloos"

HOPPA MET HET SCHARREGATJE 

Ik ga meestal op vakantie naar de Costa Blanca met mijn zesde hands BMW en neem mee : een paar gestolen racefietsen boven op het dak van de auto voor het gemak als je een lekke pijp krijgt, voor je goesting een platgeneukte heroine hoer, hardhandig in de achterbak gekwakt, HOPPA! MET HET SCHARREGATJE, DAAR GA JE;PAK 'M BEET, STANZI schreeuw ik nog en gooi een stel gebruikte seropositieve spuiten uit het homo plantsoen waar ik per ongeluk in trapte AU! er achter aan, een afgeragde tandenborstel waar de haren helemaal horizontaal van staan en de tandsteen van de vorige eigenaar nog aan vast koekt, doosjes slaappillen Donormyl die zo sterk zijn dat een olifant er een half jaar van in slaap valt, want met een half waanzinnige raaskallende aan hard drugs verslaafde venerische teef met een horse habit naast je doe je geen oog dicht als ze niet d'r fix op tijd krijgt, dan ligt ze te vloeken en te schelden, te hyperventileren, te steunen, kreunen, schuimbekken, bokken en snokken alsof ze door een hondsdolle teef in d'r kruis is gebeten en doe ik er nog een schepje boven op door haar een paar ram men, een dozijn kinken, knallen en beuken voor d'r uitgewoonde, verlopen, hologige kanus te verkopen tot ze stil is en half in coma ligt met d'r oog make up uitgelopen zodat ze op een hardrocker lijkt, er is toch niks aan verloren aan zo'n karkas,  hondenvoer, heb nog geprobeerd haar aan de Satanskerk te slijten, maar die namen alleen vet gemeste dubbel F cuppers aan om te kruisigen, in mijn binnenzak een dikke tiet met poen, een extra paar pakken zwart geld, een doosje lek geprikte condooms om die Spaanse wijven eens stevig mores te leren in de zon overgoten Rambla Canaletes (vertaald: de Kale Netenstraat) met je Dobro en je castagnetten, die Spaanse schonen zal ik wel even temmen met mijn pientere pookje, want ik houd wel van de vrouwtjes als ze onder liggen en ik haar polsen in de matras druk tot ze blauw zien, haar daarna voor het gemak aan de spijlen van het bed boei en mijn nagels over d'r vel haal om ze vervolgens allemaal gelijk met jong te schoppen, het liefst gelijk een vijfling, hebben ze ook wat omhanden.

 Ja wel, heb je het ooit zo zout gegeten; de zus van m'n beste vriend, dat valse kutwijf met haar bemoste tanden en hangsnor gaat ook mee in de tandemasser aanhang wagen met dekzeil, die afgeneukte slet slaapt verder maar op de reservebank, waar de springveren door de bekleding heen komen en de hele godt gansche nacht scherp in je reet prikken, kan ze lekker op klaar komen als maso, want ik kan haar lucht niet verdra gen in mijn omgeving, die stoephoer moet ik toch echt niet zonder bijbetaling in slaap hoeven te wiegen als ik vakantie heb of in mijn slaapzak hebben wonen, want dan word ik helegaar pages en trap er het portier uit bij 160 km per uur.

EIGEN LUCHT IS LEKKERE LUCHT

Een half defecte laptop in de rolkoffer met draadloos modem om pornosites te volgen, een mp3 speler voor hard rock, een krat Absinth om stekeblind en helemaal gek van te worden, een lekkend op blaasbed voor die heroinehoer die niks zelf meer kan met d'r knokige Auschwitzlijf en waar alles goed genoeg voor is en toch geen gevoel meer in d'r lijer heeft, een onderweg opgepikte liftende extra wiethoer! Beter in het vlees, nog maffer dan de kruiszuster van om de hoek, maar wel geiler uiteraard met haar kersverse pruimpje vanwege de Arabische Kiff, daar wordt een meid die op haar toekomst is bereid, helemaal woest van in bed!

EEN KRAT "HET KANON" BIER

Kijk maar uit, ze ramt je door de spijlen van het bedskelet , een schetsboek met een doosje op symbolische wijze door midden gebroken potloden, want je bent artist of je bent het niet, een extra doosje XXL anaal condooms voor het betere achterwerk in de kast, een VPRO gids voor de komende week om je reet mee af te vegen, een liftende broodpoot met de Gaykrant in zijn morsige, zwaar besmeurde kontzak om politiek cor rect te wezen bij de grens, die streng kijkende oost blokdouanes met hun karpatenkop pen zijn toch allemaal van de flikkerij of het zijn potten en een bruine zakdoek uit zijn kontzak als signaalvlag voor de goede verstaander, een paar kratten met beugelflessen Grolsch bier, een krat Kanon bier om nog sneller strontlazerus te worden dan normaal, een ons coke, een paar ons wiet, een doorkijkbeha voor mezelf, die ik bij de Hema in Bergum heb gejat in een dronken bui, zwarte nylons 15 denier, ook gejat, een zwart leren jarretelgordel die tegen een stootje kan anders scheurt mijn geliefde die nog van mijn glad geschoren mannenlijf en stuk is stuk, we gaan toch al als beesten te keer en rotten elkaar geregeld de tent uit dwars door het dubbele dak in onze tegennatuurlijke passies gemixt met de lucht van paarse knofloof extra strong, een paar dozijn tanga slipjes van de Wibra, zweetsokken van Zeeman met tenenkaas en knollen er in zo groot als een maasbol, een Steiff beer waar de poten van af liggen en de ogen er af gedraaid, mijn lange onderjurk, paarse pumps ter grootte van kanos met roei riemen, make up voor mezelf als ik naar het travestieten en transsexuelenbal ga, een kokerrokje voor privé parties van mannen zoals jij en ik, je bent travestiet of je bent het niet met je straffe tieten, een mottige zwem broek waar je ballen uithangen vanwege het uitge lubberde elastiek, een set afgeragde dildos en butt pluggen waar de flarden bij hangen om het gezelschap mee te vermaken bij Ezeltje Prik in de kleine uurtjes, SM sport voor beginners, een Rummikup spel, uitgespogen kauwgum en hansaplast voor als het regent in de tent en ik zelf ook, ohropax oordoppen om de scheten van het gezelschap niet te horen als ik slaap, een metselkuip om in te pissen want ik ga in het stikke donker de tent niet uit, dan hangt er voor je het weet een egel aan je ballen, een troffel om de aanslag te verwijderen, een paar gebittenbakken voor de zekerheid, sputumpotten voor de externe secreties op te vangen en door te zenden naar het Forensisch Laboratorium om te checken of we geen kindertjes in het verleden hebben verkracht in een jolige bui, twee sets Amerikaan se roestvrij stalen tepelklemmen, zwepen, riemen, karate hand schoenen, katoenen koorden om mijn geliefde mee vast te binden aan een hangbrug of omgekeerd bij d'r achterpoten als een King Size denneappel aan de hoogste tak van een pijnboom, hijs-, bind- en tuig werk met goedkeuringsstempel van de VSSM, een speciale radio om de buren af te luisteren, in legkruisjes voor mijn natte anus, tijger balsem op mijn ballen en tepels te smeren om goed wakker te blijven, een televisie met een schotel en een digitale ontvanger, een omvormer van 12 naar 220 volt, een mud aardappelen, honderd tachtig pakjes Knorr soep; een halve kubieke meter porno boek jes, paarse kaarsen voor de verlichting zowel als de behandeling van de vrouwelijke medepassagiers met gloei end kaarsvet in d'r intiem, het handboek "Sadomasochisme Voor Gevorderden" in Frans, Duits en Engels.

ONTMAAGD DOOR DE S.S.

Een stapel beduimelde realistische romannetjes als "Ontmaagd door de S.S." en "Brui den voor één nacht", dat zijn de lekkerste bruiden voor de -gommen, een stapel homo fiksieboekjes om bij af te rukken als je die wipkip zat bent met d'r rokende kutspek, een dvd speler erbij met honderd SM porno videos, een Tens Unit om mijn geliefde elektrisch e schokken te geven om d'r ondernavelse accu op te laden en een opblaasbaar zwem bad om in te schijten en daarna te liggen dobberen met zijn allen, een mannelijke en een vrouwelijke opblaaspop als we te kort komen tijdens de herfststormen, glijzalf voor de anale correcties, veertig flesjes poppers, een paar met roze bont gevoerde hand boeien om de meiden aan de tentpaal vast te leggen in geval van nood als het begint te onweren en ze hysterisch van angst weg willen lopen naar de camping beheerder om die als wisselgeld te fast fistfucken, pepperspray om in je holte smeren, brandt je voor uit als een reet raket, Vicks om op je ballen te smeren, schuurpapier om je tepels op te schuren, een liter wonderolie voor de Quick Shit, een zelf geknoopte sisal hangmat van een lui zwart joekel over genomen, een beha gemaakt uit halve Cocosnoten, een pak Max Havelaar koffie, een liefdes schommel om lekker op te wippen, een cd van Hound Dog Taylor , een cd speler , een cassette met muziek uit de jaren '60, vijftien zakken diepvries petatten van een goed koop merk inclusief ingebakken kankerverwekkers, een gros kroketten merk berenlul van de Aldi, een King Size zak plakkerige droppen, een Edammer kaas die is gaan uitzweten, stroopwafels, zes koelboxen voor bier, twee bierflesopeners, een kurken trekker en een WC plopper OM DE CHAMPAGNE KURK UIT JE REET TE TREKKEN, EEN VREEMDELING ZEKER, DIE VERDWAALD IS ZEKER, een zaklamp, waterpijp, een zwart leren SM-pak, een roze muskieten net, een leren SM prikkel beha, een boeket brand netels voor een streelfoltering door mijn minnares, een defecte wek ker, een strippoker spelletje, vier katten , kattenvoer, zes stinkende katten bakken, een lekkende duikbril, een snorkel , zwem vliezen, intiem spray, Chanel Egoiste, een pik zalfje, nog een emmer brandnetels voor een prikkelende streelmassage, een middel tegen zakschurft en kutschimmel, een Wartenberger wiel om mee over de huid van mijn geliefde te rollen en een veertigtal strings, een camera om de vrouwen te fotograferen in compromitterende situaties of op de plee, afluisterappa ratuur en een video camera om in de WC te hangen, een tube zaad dodende pasta, aanmaakblokjes voor de barbe cue, tampons, een komkommer om jezelf mee op te neuken, een wc-eend, een plestik fopkut uit de winkel van Christine LeDuc Made in Taiwan, eerst wel even wasen tegen de tropische bacillen en virus sen, voor je het weet heb je de berri berri in je stront gebied en zweren zo groot als de land kaart van Patagonië, een jaargang playboy en een opblaasbare dolfijn, viagra pilletjes, want na zes liter bier kan ik 'm ook niet meer omhoog krijgen, een opblaaskrokodil om op de zee te drijven, zwembanden, een alarmpistool om de buren mee te bedreigen, een natuur bad spons met een gleuf er in voor als je wijf er weer eens van tussen is met de badmeester, een waterscooter, een Chinese vlieger, een agenda, mijn groene gemzenveren hoedje tegen de zon, een hard houten tuinstoel, een 220 volt agregaat voor als het licht uit gaat , een plak setje met banden lichters voor kapotte, nog meer gebruikte, lekkende condooms, een ipod, een jachtmes met dubbele bloedgleuf, een video cassette van Ma Flodder, t shirts met opdruk 'ik ben geil, schat, wil je lekker neuken?' glijmiddel, een paar zakken paprika chips, een bajonet uit de eerste wereldoorlog, knoflookpoeder, vitamine bruistabletten, gist tabletten om vrijuit te schijten, virus doden de vaginaal pasta om de Nachwuchs af te straffen als die begint op te spelen, een urinaal, een spiraaltjes tegen schede babbels, een Kalasjnikow met zestig maga zijnen voor als de Guardia Civil langs komt en een dubbele vibrator voor tegelijk anaal en vaginaal gebruik van 65 cm lang, een door de NVSH goed gekeur de oppompbare voorbind dildo voor mijn vriendin zo dat ik ook eens geregeld een grote beurt krijg als ik onder lig, potten mayonaise, SM videos, een frituur pan, mijn gsm-oplader, een rug krabber, insecten spray, een zes boksbeugels, een waterpistool met zwavelzuur, een kratje Tsjechische handgranaten, die versplinte ren zo lekker in het zachte vlees van de onderbuik.

MAAGDENBLOED MOET KOKEN

En gelachen dat we hebben! Vooral toen ik de kampbeheerder knock out sloeg voor de lol, die een gebroken kaak op liep, een breuk in zijn oogkas, het andere oog nog net aan een draadje er uit hing waardoor hij de onderkant van zijn neus kon zien, daarna zelf voor de lol door een glazen deur strontlazerus getuimeld na een verkeerd uitge pakte snoekduik, half groggy bloedend als een rund afgevoerd met een slagaderlijke bloeding in de laadbak van de pick up van een boerenlul naar de eerste hulp post, ik globberde van mijn Ibizalaarzen af omdat mijn poten in mijn eigen bloed stonden te sop pen, lekker warm in de Spaanse zon, bloed moet koken, een tand door mijn lip geslagen door een meid die ik in de disco ongevraagd bij haar tieten pakte, kreeg een paar kinken op mijn bek van de plaatselijke boks kampioen waar ik niks tegen klaar maakte toen ik zijn vriendin per ongeluk onder d'r grijp en graairokje bij d'r sliploze poes pakte, een blauw oog door een plopper geslagen, die jam mer genoeg kamioen Taekwondo was, WIST IK VEEL DAT IK GELIJK EEN HERSENSCHUDDING HAD! WAAROM ZEGGEN ZE DAT ER NIET BIJ?GVD!, liggen kotsen op de plee met mijn kop in de toiletpot, dankzij een handvol Franse laxeer tabletten door de dunne vliegende slingerschijttiefusstrontreet keesruftersstorm mezelf drie dagen lang onder gescheten in de feesttent van Sam en Moos, PAK 'M BEET, STANZI, het hele opblaasbed naar de kloten, VIJF KILO LICHTER DOOR VOCHT VERLIES, vliegende tering hoest op mijn longen door het tochtige tentzeil, een politie agent die de weg vroeg het licht uit zijn ogen geslagen, zijn pistool en hand boeien afgepakt, een abstract schilderende gesubsidieerde kunstenaar in zijn ballen getrapt en mede gedeeld dat ie nou ook eens het begrip Entartete Kunst aan den lijve had gevoeld, een galerie houder uit Friesland twee knallen voor zijn kop gegeven die nou in de WAO loopt, een zwaar bebaarde, langharige tekenleraar uit Leeuwarden afgerost met een sandwich tafeltennisbatje en een stalen honk bal knuppel voor de finishing touch, een paar goed ingevette ping pongballen in zijn hol gestopt omdat het met hard gekookte eieren niet wilde vlotten... een vrolijke bende dat het werd! Gelachen dat we hebben! Volgend jaar weer! De verzekering betaalt...